การศึกษาความเป็นไปได้ในการผลิตโครงสร้างกันแรงกระแทกของรถยนต์จากกากผักตบชวา
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
เนื่องจากปัจจุบันอุตสาหกรรมยานยนต์ได้มีการเติบโตและเข้ามามีบทบาทอย่างมากใน ประเทศไทย โครงสร้างกันแรงกระแทกเป็นอีกชิ้นส่วนหนึ่งที่ส าคัญเป็นอย่างมากในด้านความ ปลอดภัย ส่งผลท าให้มีการออกแบบและผลิตจากวัสดุที่หลากหลาย และน าไปสู่ความพยายามในการ น าวัสดุทางเลือกมาผลิตโครงสร้างกันแรงกระแทกที่สามารถรักษาคุณสมบัติด้านความปลอดภัยไว้ได้ ด้วยเหตุผลดังกล่าวคณะผู้จัดท าโครงงานจึงมีแนวความคิดในการพัฒนาการออกแบบ โครงสร้างกันแรงกระแทกแบบกล่องลูกฟูก ซึ่งมีความสามารถเชิงปริมาตรที่ดีกว่ารูปทรงอื่น โดย เลือกใช้วัสดุทางเลือก คือ อลูมิเนียม อลูมิเนียมเสริมโฟม เรซิ่นเสริมไฟเบอร์กลาส และเรซิ่นเสริม ผักตบชวา และแกลบ โดยมุ่งเน้นไปที่การศึกษาพฤติกรรมการดูดซับพลังงานและการเปลี่ยนแปลง ลักษณะทางกายภาพของโครงสร้างเมื่อได้รับพลังงานในรูปสถิตศาสตร์จากการกดจากเครื่องทดสอบ และแบบพลศาสตร์จากการกระแทกด้านหน้าจากชุดลูกตุ้ม ซึ่งอาศัยสภาวะการทดสอบที่อ้างอิงจาก มาตรฐาน US NCAP และ ECE R 29 บางส่วนมาประยุกต์ใช้ในการทดสอบ จากผลการทดสอบโครงสร้างกันแรงกระแทกแบบสถิตทั้ง 4 แบบ พบว่าโครงสร้างกันแรง กระแทกแบบอลูมิเนียมเสริมโฟม มีค่าการดูดซับพลังงานต่อปริมาตรเท่ากับ 189 MJ/m3 ซึ่งมากกว่า แบบเรซิ่นเสริมผักตบชวาและแกลบ ที่มีค่า 1 MJ/m3 ถึง 188 เท่า และเมื่อน าค่าเมื่อน าค่าการดูดซับ พลังงานต่อปริมาตรของอลูมิเนียมเสริมโฟมมาเปรียบเทียบกับเหล็ก ซึ่งมีค่าเท่ากับ 20 MJ/m3 จะ เห็นได้ว่าอลูมิเนียมเสริมโฟมมีคุณสมบัติที่ดีกว่าถึง 8.45 เท่า ในขณะที่การทดสอบแบบกระแทก ด้านหน้าไม่ประสบความส าเร็จ เนื่องจากขนาดของโครงสร้างกันแรงกระแทกที่ท าจากวัสดุดังกล่าวไม่ เหมาะสมกับขนาดพลังงานที่ก าหนด และเกิดการแตกหักและฉีกขาด ท าให้ชุดลูกตุ้มกระแทกเข้ากับ ชุดโครงสร้าง จึงไม่สามารถน าผลการทดสอบมาประมวลผลได้