โครงการการพัฒนาระบบถ่ายภาพแบบสามมิติเพื่องานอนุรักษ์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างระบบถ่ายภาพแบบสามมิติอย่างง่าย ด้วยการถ่ายภาพแบบโฟโต แกรมมิทรีที่ใช้แสงโพลาไรซ์ เพื่อช่วยให้สามารถถ่ายภาพได้ทั้งวัตถุที่ไม่มีและมีความมันวาว อันเป็นสิ่งพบเห็น ได้ทั่วไปในงานอนุรักษ์ ระบบถ่ายภาพประกอบด้วยส่วนที่เป็นระบบติดตั้งวัตถุที่หมุนได้ 360 องศาพร้อมฉาก หลังสีดํา และส่วนติดตั้งกล้องและไฟแอลอีดีถ่ายภาพที่มีฟิลเตอร์โพลาไรซ์บังหน้าแหล่งแสงและเลนส์ เมื่อ ถ่ายภาพด้วยกล้องดิจิทัลความละเอียด 24 ล้านพิกเซลจากการหมุนวัตถุไปครั้งละ 15 องศาโดยปรับกล้องที่ มุมเงย 0 30 และ 60 องศาทําให้ได้ภาพทั้งหมด 72 ภาพ จากนั้นจึงนําไปประมวลผลเป็นโมเดลสามมิติ ทั้งนี้ งานวิจัยได้เปรียบเทียบจากการถ่ายภาพวัตถุที่มีลักษระการสะท้อนแสงของพื้นผิวแบบไม่มีความมันวาว มี ความมันวาว และมีลักษณะผสม เมื่อใช้แสงโพลาไรซ์และไม่ใช้แสงโพลาไรซ์ ซึ่งสรุปได้ว่าวัตถุไม่มีความมัน วาวได้ภาพสามมิติที่ไม่แตกต่างกัน แต่สําหรับวัตถุที่มีความมันวาวหากไม่ใช้แสงโพลาไรซ์ในการถ่ายภาพแล้ว การประมวลผลเป็นโมเดลจะมีความผิดพลาดมาก ไม่สามารถใช้งานโมเดลสามมิติได้ ขณะที่หากใช้แสงโพลา ไรซ์แล้วจะได้ภาพที่มีความละเอียดดีกว่ามากทั้งในส่วนที่ไม่มีความมันวาวและมันวาว อย่างไรก็ดียังมีข้อ จํากัดสําหรับวัตถุที่มีสมบัติโปร่งใส หรือมีการสะท้อนแสงแบบไม่โพลาไรซ์ เช่นเพชร ทําให้เทคนิคถ่ายภาพ ด้วยแสงโพลาไรซ์นี้ให้ผลได้ไม่ดี