รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2566
การพัฒนาวิธีการย้อมเส้นไหมด้วยมูลหนอนไหม ของชุมชนบ้านหนองคู อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
ศิริกุล อัมพะวะสิริ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องการพัฒนาวิธีการย้อมเส้นไหมด้วยมูลหนอนไหม ของชุมชนบ้านหนองคู อำเภอ ศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาและพัฒนาวิธีการย้อมเส้นไหมด้วยมูลหนอนไหม 2) เพื่อวิเคราะห์สมบัติทางกายภาพและความคงทนของสีเส้นไหมหลังจากการย้อม 3) เพื่อถ่ายทอดวิธีการย้อมเส้นไหมด้วยมูลหนอนไหมสู่ชุมชน โดยมีผลการวิจัยดังนี้
1) ได้วิธีการย้อมตามภูมิปัญญา 2 วิธี คือ 1. การย้อมมูลหนอนไหมเปียก ใช้สารช่วยติดสีด้วยใบส้มเสี้ยวและเกลือ 2. การย้อมมูลหนอนไหมเปียก ใช้สารช่วยติดสีด้วยน้ำมะขามเปียกและเกลือ การพัฒนาวิธีการย้อมเส้นไหมด้วยมูลหนอนไหมประกอบด้วย 10 วิธี และแบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆ โดยใช้วัสดุ คือมูลหนอนไหมเปียก และมูลหนอนไหมแห้ง โดยใช้สารช่วยติดสี 2 ชนิด คือจุน 2.5%, 5% และเหล็ก 2.5%, 5%
2) วิเคราะห์สมบัติทางกายภาพและความคงทนของสีเส้นไหมหลังจากการย้อม พบว่าเส้นเส้นไหมที่ย้อมด้วยมูลหนอนไหมที่พัฒนามีคุณภาพการย้อมสูงกว่าเส้นไหมที่ย้อมด้วยมูลหนอนไหมตามภูมิปัญญา สำหรับเส้นไหมที่ย้อมด้วยมูลหนอนไหมแห้ง จุนสี 5% มีคุณภาพสูงที่สุด รองลงมาคือเส้นไหมที่ย้อมด้วยมูลหนอนไหมแห้ง จุนสี 2.5%
3) ถ่ายทอดวิธีการย้อมเส้นไหมด้วยมูลหนอนไหมสู่ชุมชนให้กลุ่มทอผ้าไหมบ้าหนองคู อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ พบว่าผู้เข้าอบรมมีความพึงพอใจโดยรวมที่เกี่ยวข้องกับการอบรมเท่ากับ 98.67 อยู่ในระดับมากที่สุด
คำสำคัญ
การพัฒนาสุรินทร์มูลหนอนไหมการย้อมเส้นไหมDevelopment Silk dyeing silkworm excrement Ban Nong Khu Surinบ้านหนองคู
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
นวัตกรรมการจัดการความรู้การย้อมสีจากมูลหนอนไหมเพื่อยกระดับอาชีพและเสริมสร้างขีดความสามารถของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผ้าทอมือจังหวัดศรีสะเกษ
ปิยฉัตร ทองแพง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565 นวัตกรรมผ้าผืนจากว่านงาช้าง (Sansevieria intermedia N.E.Br.) และสีจากฟังไจ (Fungal dyes) สู่ผลิตภัณฑ์เครื่องแต่งกายร่วมสมัย ชุมชนบ้านหนองนางด่อน จ นครพนม
ศิรินันท์ แก่นทอง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การบูรณาการภูมิปัญญาด้วยกระบวนทางวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาการย้อมผ้าฝ้ายด้วยสีจากเบือก
ปานฤทัย พุทธทองศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2555 การศึกษาการปรับปรุงวิธีการย้อมสีพยาธิใบไม้ตับอ่อนของสัตว์เคี้ยวเอื้อง
กฤษฎา ขําพูล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร พ.ศ. 2557 ศึกษาพัฒนาการของลายผ้าไหมทอมือใน จ.สุรินทร์ เพื่อต่อยอดการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนอย่างยั่งยืน
เมธ์วดี พยัฆประโคน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560 การเพิ่มประสิทธิภาพการย้อมเส้นใยจากเศษรังไหม ด้วยสีธรรมชาติของกลุ่มชาติพันธุ์เขมร ใน อ. สุวรรณภูมิ จ. ร้อยเอ็ด และการใช้ประโยชน์จากน้ำย้อมในภาพพิมพ์ เพื่อความ มั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน
เอื้อมพร จันทร์สองดวง มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2564 การพัฒนาสีย้อมธรรมชาติสำหรับการผลิตผ้าทอลายแตงโม
กัญจน์รัตน์ สุขรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2557 การวิจัยพัฒนารูปแบบ ลวดลาย หัตถกรรมผ้าฝ้ายย้อมสีธรรมชาติ บ้านกุ่ม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานีเพื่อเป็นผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก
ปฐมพงศ์ เศวตศิริ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2563 การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมเพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ผ้าไหม
ภรณี หลาวทอง หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) พ.ศ. 2563 ออกแบบและพัฒนาผ้าไหมในวัฒนธรรมร่วม เพื่อพัฒนาศักยภาพชุมชนและสมาชิกชุมชนกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง (กลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์) กรณีศึกษากลุ่มผ้าไหมจังหวัดบุรีรัมย์
คณิน ไพรวันรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2563