Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2566

การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เส้นทางแสวงบุญในมิติทางศาสนาและวัฒนธรรมในจังหวัดสุรินทร์

ปัญวลี เสริมทรัพย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2566

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง “การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เส้นทางแสวงบุญในมิติทาง ศาสนาและวัฒนธรรมในจังหวัดสุรินทร์” มีวัตถุประสงค์ดังนี้1) เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพชุมชนแหล่ง ท่องเที่ยวเส้นทางแสวงบุญในมิติทางศาสนาและวัฒนธรรมในจังหวัดสุรินทร์2) เพื่อสร้างกิจกรรมและ เส้นทางแสวงบุญในมิติทางศาสนาและวัฒนธรรมในจังหวัดสุรินทร์ 3) เพื่อประเมินกิจกรรมและ เส้นทางแสวงบุญในมิติทางศาสนาและวัฒนธรรมในจังหวัดสุรินทร์ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยโดยใช้วิธี ผสมผสานการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ (Mix mthod) โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเชิง ปริมาณได้แก่ได้แก่แบบสอบถามจำนวน 20 ข้อเพื่อเก็บข้อมูลด้านศักยภาพของวัดที่เป็นแหล่ง ท่องเที่ยวจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 100 คน ในส่วนของการวิจัยเชิงคุณภาพเครื่องมือที่ใช้ได้แก่แบบ สัมภาษณ์เพื่อสัมภาษณ์ที่เป็นผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 30 คน และ การสนทนากลุ่ม พื้นที่การวิจัยได้แก่ วัดในพื้นที่อำเภอพนมดงรักในจังหวัดสุรินทร์การวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าศักยภาพชุมชนแหล่งท่องเที่ยวเส้นทางแสวงบุญในมิติทางศาสนาและ วัฒนธรรมในจังหวัดสุรินทร์1. ด้านศักยภาพความดึงดูดใจของวัดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวแสวงบุญทาง ศาสนาและวัฒนธรรม พบว่าระดับความคิดเห็นที่มีต่อคุณค่าทางสุนทรียภาพอยู่ในระดับมากและเป็น ลำดับสูงที่สุดที่มีค่าเฉลี่ย (x?= 4.25), ด้านคุณค่าและความศรัทธาต่อแหล่งท่องเที่ยวอยู่ในระดับมาก เป็นลำดับรองลงมาที่มีค่าเฉลี่ย x?= 4.08), ด้านคุณค่าทางสังคมอยู่ในระดับปานกลางที่มีค่าเฉลี่ย (x?= 3.90) และลำดับท้ายสุดได้แก่ระดับความคิดเห็นด้านคุณค่าทางกายภาพอยูในระดับปานกลาง ที่มีค่าเฉลี่ย (x?= 3.33) 2. ศักยภาพความพร้อมในการรองรับนักท่องเที่ยวของวัดที่เป็นแหล่ง ท่องเที่ยวแสวงบุญทางศาสนาและวัฒนธรรมพบว่าระดับความคิดเห็นที่มีต่อ สภาพแวดล้อมของวัดอยู่ ในระดับมากและเป็นลำดับสูงที่สุดที่มีค่าเฉลี่ย (x?= 3.73), การเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวอยู่ในระดับปาน กลางเป็นลำดับรองลงมาที่มีค่าเฉลี่ย (x?= 3.42), ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานอยู่ในระดับ ปานกลางที่มีค่าเฉลี่ย (x?= 3.90) และลำดับท้ายสุดได้แก่ระดับความคิดเห็นด้านการประชาสัมพันธ์ อยู่ในระดับปานกลางที่มีค่าเฉลี่ย (x?= 2.90) กิจกรรมการท่องเที่ยวแสวงบุญเชิงสร้างสรรค์ได้แก่ 1) ไปรษณีย์บุญ 2) กล่องสุ่มสวรรค์ 3) ฝาผนังวิจิตร 4) เช็คอินวิถีพุทธ 5) สุดเขตชายแดน และผลวิจัยพบว่าเส้นทางท่องเที่ยวแบ่งออกเป็น 2 เส้นทาง โดยเส้นทางที่ 1 ได้แก่ วัดสมสุธาวาส วัดดอนน้ำตาล วัดนิคมสุนทราราม และวัดศรีสวาย เส้นทางที่ 2 ได้แก่ วัดอรุณทยาราม วัดปราสาททอง วัดโพธิวนาราม วัดวารีรัน และวัดหิมวันบรรพต ผลการวิเคราะห์ประเมินกิจกรรมและเส้นทางท่องเที่ยวเชิงพุทธสร้างสรรค์พบว่าด้าน ประชาสัมพันธ์และด้านการมีส่วนร่วม อยู่ในระดับปานกลางที่ระดับค่าเฉลี่ย (x?= 3.42) และ (x?= 3.08) ตามลำดับ และด้านสถานที่ (x?= 4.17) ด้านอาหาร/เครื่องดื่ม (x?= 4.25) ด้านความรู้ จากการเข้าร่วมกิจกรรม (x?= 4.09) ด้านติดต่อประสานงาน (x?= 4.05) และด้านสิ่งอำนวยความ สะดวก (x?= 3.73) ผลการประเมินอยู่ในระดับมากทุกด้าน

คำสำคัญ

Creative Tourismการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ศาสนาและวัฒนธรรมreligious and culturalpilgrimage routeเส้นทางแสวงบุญ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาเส้นทางและกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา กับการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมพระธาตุแดนใต้

บัญญัติ แพรกปาน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2560

บางกระทุ่มโมเดล : ยุทธศาสตร์การพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อเสริมสร้างชุมชนน่าอยู่และสร้างสรรค์ อย่างยั่งยืน

พระครูปลัดสุวัฒนพุทธิคุณ (สุเทพ ดีเยี่ยม) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2566

โครงการ การสำรวจและศึกษาทุนทางวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ตามรอยวรรณคดีนิราศเรื่องพระประธมของสุนทรภู่ ในจังหวัดนครปฐม นนทบุรี และกรุงเทพมหานคร

อภิลักษณ์ เกษมผลกูล มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2561

การพัฒนาผังแม่บทบูรณาการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน พื้นที่พิเศษอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย – ศรีสัชนาลัย – กำแพงเพชร เชื่อมโยงเมืองเก่าบางขลัง – บางพาน – ไตรตรึงษ์

วัชรพงษ์ ชุมดวง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

สิ่งดึงดูดใจในแหล่งท่องเที่ยวชุมชนโดยใช้สิมอีสานเป็นฐาน กรณีศึกษา สิมวัดหนองบัวเจ้า อ.สตึก จังหวัดบุรีรัมย์

กฤษณ์ ปิตาทะสังข์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2560

ศักยภาพและความพร้อมการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรมเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในจังหวัดนครพนม

อร่ามจิต ชิณช่าง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2561

แนวทางจัดการภูมิทัศน์วัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม กรณีศึกษา ตำบลปูยู อำเภอเมือง จังหวัดสตูล

ศุภรัตน์ พิณสุวรรณ มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2554

การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงศาสนาและวิปัสสนากรรมฐาน เพื่อพัฒนาเส้นทางและกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงพุทธในพื้นที่ จังหวัดขอนแก่นและจังหวัดมหาสารคาม

ฉลอง พันธ์จันทร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2561

รูปแบบและกระบวนการสร้างจิตสาธารณะเพื่อการจัดการท่องเที่ยวของแหล่งท่องเที่ยวทางพระพุทธศาสนาอย่างยั่งยืน

กฤษณา รักษาโฉม มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2559

แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม กรณีศึกษา ตำบลจันทเขลม อำเภอเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี

กิติยา พฤกษากิจ มหาวิทยาลัยรังสิต พ.ศ. 2561