การคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงของการเกิดแผ่นดินถล่มจากความผันแปรสภาพภูมิอากาศโดยใช้แบบจำลองภูมิอากาศโลก CMIP 6 ในพื้นที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์หลักของโครงการวิจัยเพื่อคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงของความถี่ของการเกิดแผ่นดินถล่มในอนาคต และวิเคราะห์พื้นที่อ่อนไหวต่อการเกิดแผ่นดินถล่มในอนาคต รวมทั้งการวิเคราะห์การใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยใช้แบบจำลองภูมิอากาศโลก CMIP6 จำนวน 5 แบบจำลองคือ 1. INM-CM4-8, 2. IITM-ESM, 3. MPI-ESM1-2-LR, 4. CNRM-ESM2-1 และ 5. CNRM-CM6-1 พิจารณาบนพื้นฐานของแนวทางภาพฉายของแนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจสังคม คือ SSP1-2.6, SSP2-4.5, SSP3-7.0 และ SSP5-8.5 โดยใช้การย่อส่วนและปรับแก้ด้วยเทคนิคปรับแก้ ความคลาดเคลื่อนแบบสเกลเชิงเส้น และนำข้อมูลปริมาณฝนหลังการปรับแก้ทำการหาค่าเฉลี่ย เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของงานวิจัยมีการวิเคราะห์โดยใช้ 1. เกณฑ์ปริมาณฝนวิกฤติอย่างง่าย 2. แบบจำลอง AP-model เพื่อการเตือนภัยดินถล่มล่วงหน้า และ 3. แบบจำลอง Physically-based model for landslide ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2566 ถึง พ.ศ. 2585 นอกจากนี้ยังมีการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่อ่อนไหวต่อการเกิดแผ่นดินถล่ม ผลการศึกษาพบว่า พื้นที่อ่อนไหวต่อการเกิดแผ่นดินถล่มในอนาคตคือพื้นที่ที่เคยเกิดเหตุแผ่นดินถล่มมาแล้วในอดีตโดยสอดคล้องกับแผนที่พื้นที่อ่อนไหวต่อการเกิดแผ่นดินถล่มของกรมทรัพยากรธรณี แต่มีการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินโดยมีการเพิ่มขึ้นของพื้นที่ไม้ยืนต้นในบริเวณลาดเขา ซึ่งจะมีส่วนเพิ่มปัจจัยเสี่ยงที่จะทำให้ความรุนแรงของการเกิดแผ่นดินถล่มในอนาคตสูงขึ้นและสร้างความเสียหายต่อมูลค่าทางเศรษฐกิจให้เพิ่มขึ้นในอนาคต สำหรับการเปลี่ยนแปลงความถี่ของการเกิดแผ่นดินถล่ม พบว่ารอบการเกิดซ้ำในช่วงเวลาอนาคตมีค่าเพิ่มขึ้นหรือลดลงที่ใกล้เคียงเมื่อเทียบกับช่วงเวลาในอดีต โดยพบว่าพื้นที่บริเวณด้านตะวันออกของจังหวัดที่หันหน้าสู่อ่าวไทย มีการค่ารอบการเกิดซ้ำที่ต่ำที่สุดคือ 0.9 ปี นอกจากนี้พบว่าจังหวัดนครศรีธรรมราชมีโอกาสเจอกับการเตือนภัยในระดับอพยพและเตรียมพร้อมอพยพบ่อยครั้งขึ้นเมื่อพิจารณาจากแบบจำลอง AP-model