โครงการสุนทรียะศิลปะสู่การขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจและสังคมระดับภูมิภาค ระยะที่ 1 (ภูมิภาคเหนือ)
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ โครงการสุนทรียะศิลปะกับชีวิตสู่การขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจและสังคมระดับภูมิภาค ระยะที่ 1 กำหนดขอบเขตโครงการ และจัดการขอบเขตระยะการดำเนินงานอย่างเป็นขั้นตอน ทั้งสิ้น 6 ระยะ ได้แก่ 1) ระยะที่ 1 ภาคเหนือ 2) ระยะที่ 2 ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 3) ระยะที่ 3 ภาคกลาง 4) ระยะที่ 4 ภาคใต้ 5) ระยะที่ 5 ภาคตะวันตก 6) ระยะที่ 6 ภาคตะวันออก โดยระยะที่ 1 เริ่มต้นจากภูมิภาคเหนือ โดยกำหนดพื้นที่กรณีศึกษาได้แก่ พื้นที่จังหวัดเชียงราย เนื่องจากในปัจจุบันจังหวัดเชียงรายนับเป็นจังหวัดนำร่องเมืองแห่งศิลปะ “เชียงรายเมือง ศิลปะ” (Chiangrai the city of Art) และจังหวัดที่เกี่ยวข้อง เช่น เชียงใหม่ ลำพูน เป็นต้น อันมีความสำคัญต่อการดำเนินนโยบายการสร้างเครือข่าย สร้างคน สร้างพื้นที่ ที่มีความสำคัญและเชื่อมโยงกับการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติ หรือพิพิธภัณฑ์มีชีวิต ที่สามารถแสดงถึงผลงานศิลปกรรมที่หลากหลายอันเป็นสมบัติของชาติทั้งจากส่วนกลาง และส่วนภูมิภาคต่าง ๆ ที่มีอัตลักษณ์แตกต่างอันแสดงให้เห็นถึงคุณค่าและมูลค่าได้ โดยการมุ่งเน้นการศึกษาแบ่งออกเป็น 3 กิจกรรมสำคัญ ได้แก่ 1) ลงพื้นที่สร้างเครือข่ายจากการเก็บรวบรวมข้อมูล สืบค้นข้อมูลสำคัญจากพื้นที่จริงที่เกี่ยวข้อง เพื่อศึกษากลุ่มคน บุคคล หรือองค์กรที่เข้ามาร่วมเป็นเครือข่าย อันนำไปสู่การกำหนดหน้าที่ที่แตกต่างกันตาม อัตลักษณ์ โดยมุ่งเน้นการศึกษามรดกทางวัฒนธรรมผ่านการศึกษา พัฒนา อนุรักษ์ สืบสาน สืบทอด ต่อยอดจากโจทย์วัฒนธรรมในภูมิภาค 2) การสร้างพื้นที่จากการจัดประชุมกลุ่มย่อยในระดับพื้นที่ เพื่อให้เกิดการมีส่วนร่วมในการปฏิบัติงานการวางแผนงาน นำไปสู่การแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นสร้างความรู้ความเข้าใจร่วมกัน 3) การจัดกิจกรรมนิทรรศการ และ/หรือกิจกรรมศิลปะภูมิภาคร่วมกับประเพณี หรือเทศกาลศิลปะต่างๆ ที่ได้รับข้อมูลการศึกษาจากการลงพื้นที่เก็บข้อมูลเพื่อผลักดันแนวคิดที่ใช้สุนทรียะศิลปะร่วมกับการสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจ ดังนั้นการศึกษาวิจัยสุนทรียะศิลปะสู่การขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจและสังคมระดับภูมิภาค ระยะที่ 1 จึงมิใช่แค่เพียงการศึกษารูปแบบ ลักษณะ แต่ยังศึกษา วิเคราะห์ สังเคราะห์ แยกแยะ หัวใจหรือแก่นของสภาพแวดล้อมที่มีผลต่อศิลปะและสังคม มุ่งเน้นการศึกษามรดกทางวัฒนธรรมผ่านการศึกษาพัฒนา อนุรักษ์ สืบสาน สืบทอด ต่อยอดจากโจทย์วัฒนธรรมภูมิภาคเหนือ เพื่อศึกษาอัตลักษณ์ที่สำคัญที่ผลักดันให้เกิดการขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ หรือแก่นที่ทำให้ศิลปะของภูมิภาคเหนือที่เข้าถึงผู้คน สังคม และพื้นที่ อันนำไปสู่หัวใจของการสร้างพิพิธภัณฑ์มีชีวิตหรือ Living Museum อันเป็นการวางกรอบแนวคิดพื้นฐานเกี่ยวกับ“สุนทรียะศิลปะ” แบบสุวรรณภูมิที่เป็นโลกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มุ่งเน้นให้เกิดพิพิธภัณฑ์มีชีวิต (Living Museum) ที่เหมาะกับสังคมไทยพร้อมกันกับการ สร้างคน สร้างพื้นที่ และสร้างเครือข่าย ในระดับประเทศ ระดับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และระดับโลกต่อไป