ระบบการจัดการทรัพยากรน้ำและประมาณการผลผลิตแบบแม่นยำสำหรับการปลูกอ้อย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ในสภาวะน้ำต้นทุนในการปลูกอ้อยมีจำกัดและได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การพัฒนาระบบการให้น้ำอ้อยแบบแม่นยำร่วมกับการประยุกต์อากาศยานไร้คนขับเพื่อประมาณการผลผลิต สามารถใช้เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจ ช่วยให้เกษตรกรสามารถวางแผนการปรับตัว และกำหนดวิธีการจัดการ ให้น้ำในระดับไร่นาแบบอุตมภาคระหว่างน้ำต้นทุนกับปริมาณความต้องการใช้น้ำของอ้อยได้อย่างทัน สถานการณ์ นอกจากนี้เกษตรกรสามารถเสริมสร้างความทนทานต่อภาวะแห้งแล้งของอ้อย โดยใช้แบคทีเรีย ส่งเสริมการเจริญเติบโตเติมลงในดินระหว่างการปลูก ผลการวิจัย พบว่า ค่าเฉลี่ยสัมประสิทธิ์การใช้น้ำเชิงเดี่ยว (Kc) และสัมประสิทธิ์การใช้น้ำส่วนฐวนฐาน (Kcb) ตลอดระยะการเจริญเติบโตของอ้อยมีค่า 0.77 และ 0.63 ตามลำดับ ผลการศึกษาการตอบสนองของของ ผลผลิตอ้อยต่อการคายระเหยที่ลดลงเนื่องจากการขาดน้ำ (Ky) ในระยะแตกกกอ และ ตลอดดูกาลเพาะปลูก มีค่า 0.2485 และ 0.9632 ตามลำดับ แม้การให้น้ำเต็มความจุความชื้นสนามตลอดการปลูกอ้อย (100%FC) จะให้ผลผลิตอ้อยสูงสุด แต่ประ สิทธิการใช้น้ำของพืช (WUE) กลับน้อยกว่าการปลูกอ้อยที่การยอมให้อ้อยขาดน้ำในระดับ 7596FC 5096FC และ 25%FC โดยผลตอบแทนต่อต้นทุนมีค่าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้นแนวทางการให้น้ำอ้อยเสริม เมื่อเกิดสภาวะความเครียดด้านน้ำในดินและในพืชที่ส่งผลต่อการลดลงของผลิต เป็นวิธีการที่จะเพิ่ม ประสิทธิภาพการใช้น้ำของอ้อย โดยให้ผลตอบแทนที่สูงกว่ากว่าการใช้น้ำฝนในการปลูกอ้อยแต่เพียงอย่าง เดียว การพัฒนาระบบโครงสร้างพื้นฐาน 1oT เพื่อสนับสนุนการให้น้ำอ้อยแบบแม่นยำ ประกอบด้วย ระบบบบ ติดตามการใช้น้ำด้วยวิธีสมดุลพลังงาน ความเครียดด้านน้ำของอ้อย ความชื้นดิน และ สภาพภูมิอากาศ และ การประมาณการผลผลิตอ้อยด้วยอากาศยานไร้คนขับ และการพัฒนาระบบแผนที่ติดตามชีวมชีวมวลรายละเอียด สูงแบบออนไลน์ การใช้สารชีวภัณฑ์ที่เตรียมจากแบคทีเรีย 4 ชนิด ได้แก่ Bocillus thuringiensis B2, Bocillus stratospheres L19, Bocillus altitudinis T17 Weissello cibaria PN3 ในอาหารที่มีโมลาสเป็น องค์ประกอบ พบว่าอ้อยสามารถรักษาการทำงานของเซลล์ได้แม้เข้าสู่ภาวะแล้งและอ้อยยังสามารถฟื้นตัวได้ดี โดยชุดการทดลองที่เติมสารชีวภัณฑ์มีน้ำหนักอ้อยเข้าหีบเฉลี่ยสูงกว่าชุดการทดลองที่ไม่เติมสารชีวภัณฑ์อย่าง มีนัยสำคัญ ผลวิจัยสามกรถบำไปประยุกต์ในการบริหารจัดการน้ำแบบแบบแม่นยำในการปลูกอัอย เพื่อเพื่อเพื่อเพื่อเ ประสิทธิภาพการผลิตอ้อยต่อพื้นที่และประสิทธิภาพเชิงนิเวศของทรัพยากรน้ำ ชุมชนพึ่งตนเองได้ภายใต้การ ดำเนินการที่มีต้นทุนต่ำ ให้ผลตอบแทนสูง และสิ่งแวดล้อมยั่งยืน