โครงการวิจัยและพัฒนาระบบควบคุมอัตโนมัติการให้น้ำทุเรียนโดยใช้ค่าจากถาดวัดระเหย (Epan)
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การพัฒนาระบบควบคุมอัตโนมัติการให้น้ำทุเรียนโดยใช้ค่าจากถาดวัดระเหย (Epan) โดยใช้บอร์ดไมโครคอนโทรลเลอร์ Arduino รุ่น MEGA เขียนโปรแกรมด้วย Arduino Software (IDE) มีการปรับใช้ pressure sensor เพื่อใช้วัดค่าระดับน้ำ ระบบควบคุมอัตโนมัติฯ มีลำดับขั้นตอนการทำงานดังนี้ อ่านค่าจากเซนเซอร์วัดระดับน้ำ (pressure sensor) เพื่อคำนวณหาค่าการระเหย Epan รับค่าจากเซนเซอร์วัดความเร็วลม ความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศเพื่อเลือกค่า Kp มีการใส่ข้อมูลค่า Kc, รัศมีทรงพุ่ม, อัตราจ่ายน้ำของหัวมินิสปริงเกลอร์ คำนวณหาปริมาณการใช้น้ำของทุเรียน ตามสมการ ETc = Kp x Epan x Kc คำนวณเวลาที่ให้น้ำ ตามสมการ T = IR/q เมื่อประมวลผลเสร็จจะแสดงจำนวนเวลาการให้น้ำ (นาที) ส่งสัญญาณเปิดปั๊มน้ำและโซลินอยด์วาล์ว เมื่อทำงานครบเวลาทั้ง 4 วาล์ว ส่งสัญญาณจบทำงาน ทำการติดตั้งระบบควบคุมฯพร้อมทดลองที่แปลงปลูกทุเรียน สำนักวิจัยพัฒนาการเกษตรจันทบุรี จ.จันทบุรี การทดสอบแบ่งเป็น 2 Mode คือ Mode ที่ 1 ทำงานแบบอัตโนมัติ ค่าระดับน้ำที่วัดได้จากเซนเซอร์มีค่าความคลาดเคลื่อน -68.18 – 76.85% เมื่อเทียบกับค่าที่วัดได้จากตะขอ (Hook) Mode ที่ 2 ทำงานแบบ Manual โดยป้อนค่าการระเหย Epan เปรียบเทียบเวลาการให้น้ำที่คำนวณโดยระบบควบคุมฯ กับเวลาที่คำนวณได้จากสูตร มีความคลาดเคลื่อน 0 - 0.013% ผลการทดสอบช่วงที่ทุเรียนเริ่มออกดอกจะถึงระยะหลังออกดอก 5 เดือน พบว่าปริมาณน้ำแปลงเกษตรกรมีการใช้น้ำที่มากกว่า 120.29% เมื่อเทียบกับแปลงที่ติดตั้งระบบควบคุมอัตโนมัติฯ โดยที่ผลผลิตไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ แต่เมื่อเปรียบเทียบความสมบูรณ์ของต้นทุเรียนหลังการทดลอง พบว่าแปลงที่ติดตั้งระบบควบคุมฯ มีความแตกต่างทางสถิติ โดยต้นทุเรียนมีความสมบูรณ์น้อยกว่า