การใช้อาหารมีชีวิตในการอนุบาลลูกปลาแกง Cirrhinus molitorella (Valenciennes, 1844) ด้วยวิธีการให้ที่แตกต่างกัน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การใช้อาหารมีชีวิตในการอนุบาลลูกปลาแกง Cirrhinus molitorella (Valenciennes, 1844) ด้วยวิธีการให้ที่แตกต่างกัน ชลธิชา พิชคา1 และ ทวีศักดิ์ สกุณา2 1 ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี ยงสัตว์นาจืดหนองคาย 2 ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี ยงสัตว์นาจืดเลย บทคัดย่อ การศึกษาการใช้อาหารมีชีวิตในการอนุบาลลูกปลาแกงด้วยวิธีการให้ที่แตกต่างกัน โดยแบ่งออกเป็น 3 ชุดการทดลอง ดังนี ชุดการทดลองที่ 1 ใช้พารามีเซียม 1 – 4 วัน โรติเฟอร์นาจืด 3 – 7 วัน ไรแดง 6 – 15 วัน และอาร์ทีเมียวัยอ่อน 14 – 20 วัน ชุดการทดลองที่ 2 ใช้พารามีเซียม 1 – 6 วัน โรติเฟอร์นาจืด 5 – 9 วัน ไรแดง 8 – 15 วัน และอาร์ทีเมียวัยอ่อน 14 – 20 วัน ชุดการทดลองที่ 3 พารามีเซียม 1– 8 วัน โรติเฟอร์นาจืด 7 – 11 วัน ไรแดง 10 – 18 วัน และอาร์ทีเมียวัยอ่อน 17 – 20 วัน สุ่มลูกปลาวัยอ่อนอายุ 3 วัน ปล่อยในตู้กระจกขนาด 45x92x45 เซนติเมตร ด้วยอัตรา 4 ตัวต่อลิตร เมื่อสิ นสุดการทดลอง พบว่า ทุกชุดการทดลองมีความยาวสุดท้ายเฉลี่ยและเปอร์เซ็นต์ความยาวเพิ่มเฉลี่ยไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (p>0.05) ในกรณีของนาหนักสุดท้ายเฉลี่ย เปอร์เซ็นต์นาหนักเพิ่ม และอัตราการเจริญเติบโตจาเพาะ พบว่า ชุดการทดลองที่ 3 มีความแตกต่างกันกับชุดการทดลองที่ 1 และ 2 อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ (p0.05) ในกรณีอัตรารอดเฉลี่ย พบว่า ชุดการทดลองที่ 1 มีอัตรารอดสูงที่สุดและมีความแตกต่างกันกับชุดการทดลองที่ 2 และ 3 อย่างมีนัยสาคัญ (p0.05) จากการทดลองพบว่า ปากของลูกปลาแกงมีขนาดใหญ่กว่าอาหารมีชีวิตทั งหมด ซึ่งขนาดอาหารมีชีวิตในการทดลองจะเริ่มจาก ขนาดเล็กแล้วขนาดใหญ่ขึ นเรื่อย ๆ ดังนั นเมื่อลูกปลาโตขึ นเลือกกินอาหารที่มีขนาดใหญ่ขึ นตามลาดับ เมื่อพิจารณาระยะเวลาในการปรับเปลี่ยนอาหารมีชีวิตในชุดการทดลองที่ 1 เร็วกว่าชุดการทดลองที่ 2 และ 3 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าขนาดปากของปลามีความสัมพันธ์กับขนาดของอาหาร ลูกปลาต้องการขนาดอาหารที่ใหญ่ขึ นและมีโปรตีนมากขึ น เพื่อการเจริญเติบโตที่ดี มีอัตรารอดสูง ดังนั นชุดการทดลองที่ 1 เป็นวิธีการให้อาหารมีชีวิตที่เหมาะสมซึ่งทาให้ปลาแกงมีอัตรารอดสูงที่สุดในการศึกษาครั งนี คาสาคัญ: ปลาแกง การอนุบาล พารามีเซียม โรติเฟอร์นาจืด ไรแดง อาร์ทีเมียวัยอ่อน . *ผู้รับผิดชอบ: 152 หมู่ที่ 12 ตาบลพรานพร้าว อาเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย 53130 E-mail: naegnui@gmail.com