Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556

การประยุกต์ศิลปะไทยในงานออกแบบเครื่องเรือน

พรชัย หอสุวรรณศักดิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2556

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การประยุกต์ใช้ศิลปะไทยในงานออกแบบเครื่องเรือน An apply of Thai art in furniture design พรชัย หอสุวรรณศักดิ์ คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย บทคัดย่อ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบและสร้างเก้าอี้ที่แสดงออกถึงเอกลักษณ์และสื่อถึงความเป็น ไทยโดยประยุกต์ศิลปะและลวดลายไทยน ามาใช้ในการออกแบบและสร้างเก้าอี้ต้นแบบ โดยค านึงถึงความ พึงพอใจด้านต่างๆ 4 ด้านคือ ด้านลวดลายของเก้าอี้ ด้านรูปทรงความสวยงาม ด้านขนาดสัดส่วนใน การใช้งาน ด้านวัสดุและโครงสร้าง ประเมินคุณภาพผลิตภัณฑ์ที่ได้พัฒนาออกแบบและสร้าง เครื่องต้นแบบโดยกลุ่มตัวอย่างคือ กลุ่มตัวอย่าง คือ ลูกค้าที่มาเลือกซื้อเฟอร์นิเจอร์ที่ห้างสรรพสินค้าซี คอนสแควร์กรุงเทพมหานคร เลือกเป็นกลุ่มตัวอย่าง จ านวน 150 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวม ข้อมูลคือแบบสอบถามความพึงพอใจต้นแบบเก้าอี้ประยุกต์ศิลปะและลวดลายไทย วิเคราะห์ข้อมูลโดย ใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ส าเร็จรูป สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าในหัวข้อทัศนคติที่มีต่อการใช้ลวดลายไทยในการออกแบบเครื่องเรือนกลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่มีทัศนคติต่อการใช้ลวดลายไทยเพื่อการออกแบบท าให้ได้มุมมองใหม่ๆในการออกแบบ มากที่สุด ร้อยละ 33.33 รองลงมาคือ การใช้ลวดลายไทยเพื่อการออกแบบเป็นการอนุรักษ์ศิลปะไทยให้คงอยู่ไม่สูญ หายไป ร้อยละ 31.33 และน้อยที่สุดคือ การใช้ลวดลายไทยเพื่อการออกแบบท าให้เครื่องเรือนดูไม่ทันสมัย ร้อยละ 13.34 ส าหรับความคิดเห็นของผู้ตอบแบบสอบถามที่มีต่อต้นแบบเก้าอี้ที่ประยุกต์ศิลปะไทยในงาน ออกแบบภาพรวมของผู้ตอบแบบสอบถามด้านต่างๆโดยมีค่าเฉลี่ยรวมทุกด้านอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 3.91 และแบ่งเป็นด้านต่างๆโดยมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านรูปทรงความสวยงามมีค่าเฉลี่ย 4.01 รองลงมาคือ ด้านลวดลายของเก้าอี้มีค่าเฉลี่ย 3.93 ถัดมา คือ ด้านวัสดุและโครงสร้าง มีค่าเฉลี่ย 3.91 และสุดท้ายด้านขนาดสัดส่วนในการใช้งาน มีค่าเฉลี่ย 3.89

คำสำคัญ

ศิลปะไทยออกแบบเครื่องเรือน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ศึกษากระบวนการและรูปแบบของเสื่อกกเพื่อพัฒนา สู่การออกแบบเฟอร์นิเจอร์แนวศิลปะไทยร่วมสมัย

ยุวดี พรธาราพงศ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2555

ปัจจัยสู่ความสำเร็จในงานออกแบบเก้าอี้ของนักออกแบบไทยร่วมสมัย

นพดล อินทร์จันทร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2559

การออกแบบเฟอร์นิเจอร์จากเศษไม้สัก กรณีศึกษา กลุ่มศิลปหัตถกรรมเฟอร์นิเจอร์ไม้บ้านปากดง

สิงหา ปรารมภ์ พ.ศ. 2560

การพัฒนาเก้าอี้จากวัสดุพื้นถิ่น โดยใช้อัตลักษณ์เครื่องปั้นดินเผา กรณีศึกษา:บ้านห้วยบง อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์

สิงหา ปรารมภ์ พ.ศ. 2557

การศึกษารูปแบบสถาปัตยกรรมและลวดลายประดับสถาปัตยกรรมชิโนโปรตุกิส เพื่อสร้างสรรค์การออกแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกจังหวัดภูเก็ต

สมสกุล จีระศิลป์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2555

การวิเคราะห์รูปแบบ เนื้อหา และแนวความคิดในการสร้างสรรค์ศิลปะภาพทิวทัศน์ในประเทศไทย

อภิชาติ พลประเสริฐ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2553

การศึกษางานจักสานของกลุ่มชาติพันธุ์ไท-ลาว ในพื้นที่ลุ่มน้ำภาคกลางของประเทศไทย เพื่อออกแบบของตกแต่งบ้านร่วมสมัย : งานจักสานลาวโซ่ง

เอกพงศ์ อินเกื้อ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2560

การออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ของตกแต่งจากเถาวัลย์ เพื่อการออกแบบผลิตภัณฑ์ตกแต่งบ้านสู่การสร้างอาชีพให้เศรษฐกิจชุมชนอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา กลุ่มจักสานเถาวัลย์แดงตำบลปากช่อง อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี

พีรัฐ ลิมปาภรณ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2560

การออกแบบลวดลายผ้าจากภูมิปัญญา ศิลปะสกุลช่างเพชรบุรี สู่การออกแบบผลิตภัณฑ์แฟชั่นไลฟ์สไตล์ประจำจังหวัดเพชรบุรี.

สุวิธธ์ สาดสังข์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2563

การออกแบบผลิตภัณฑ์ของตกแต่งบ้านจากภูมิปัญญา "สกุลช่างเพชรบุรี" ด้วยแนวคิดไทยนวัตศิลป์

คณิน ไพรวันรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2563