โครงการเพิ่มประสิทธิผลการจัดการพื้นที่ท่องเที่ยวทางทะเล
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการเพิ่มประสิทธิผลการจัดการพื้นที่ท่องเที่ยวทางทะเล ได้พัฒนาระบบการประเมินผลการจัดการแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลเพื่อประเมินผลการจัดการพื้นที่ท่องเที่ยวทางทะเล และเสนอแนะกลไกในการบริหารจัดการชายฝั่งที่มีอยู่ให้มีประสิทธิภาพระบบ การประเมินผลฯ พัฒนาจากรอบแนวคิดในการประเมินประสิทธิผลการจัดการพื้นที่คุ้มครองของคณะกรรมาธิการโลกว่าด้วยพื้นที่คุ้มครองขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (World commission on Protected Areas, International Union for Conservation of Nature: WCPA-IUCN Framework) โดยพัฒนาตัวชี้วัดในทุกขั้นตอนของวงจรการจัดการซึ่งประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ ความรู้ความเข้าใจในสถานภาพและภัยคุกคาม การวางแผนการจัดการ ทรัพยากรการจัดการ กระบวนการจัดการ ผลผลิตและผลลัพธ์ เกณฑ์ในการประเมินผลของตัวชี้วัดแบ่งออกเป็น 4 ระดับคือ ไม่มี มีบ้าง ปานกลาง และมาก โดยให้คะแนนเป็น 0, 1, 2 และ 3 ตามลำดับ ระดับประสิทธิผลการจัดการในประเด็นที่ให้ความสนใจของพื้นที่ศึกษาจะแสดงผลในรูปแบบร้อยละ การศึกษานี้กำหนดระดับประสิทธิผลที่แตกต่างกัน 5 ระดับ จากดีมากจนถึงไม่ผ่านเกณฑ์การประเมิน ผลที่ได้จากการประเมินจะทำให้ทราบถึงระดับความสำเร็จของการจัดการและปัญหาที่เป็นอุปสรรคต่อความสำเร็จของการจัดการ เนื่องจากเป็นการประเมินผลในทุกขั้นตอนของวงจรการจัดการผ่านตัวชี้วัด จึงนำไปสู่การปรับปรุงแก้ไขการจัดการเพื่อเพิ่มประสิทธิผลการจัดการได้ตรงประเด็น และจะทำให้การจัดการพื้นที่ประสบความสำเร็จมากยิ่งขึ้น จากการนำระบบการประเมินประสิทธิผลการจัดการที่พัฒนาขึ้นไปทดลองใช้กับการจัดการพื้นที่ท่องเที่ยวทางทะเล 3 แห่ง คือ (1) อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด จังหวัดระยอง ด้านการจัดการทรัพยากรทางทะเลและการจัดการของเสีย (2) หาดชะอำ-หาดหัวหิน จังหวัดเพชรบุรีและประจวบคีรีขันธ์ด้านการจัดการของเสีย และ (3) เกาะเต่า จังหวัดสุราษฎร์ธานี ด้านการจัดการทรัพยากรปะการัง พบว่าการจัดการแหล่งท่องเที่ยวทั้งสามบริเวณมีประสิทธิผลส่วนใหญ่อยู่ในระดับดีถึงปานกลาง ปัญหาที่เป็นอุปสรรคต่อความสำเร็จในการจัดการคือ ขาดการวางแผนการจัดการที่เหมาะสมและการขาดแคลนทรัพยากรการจัดการ ซี่งจำเป็นต้องมีการปรับปรุงเพื่อเพิ่มประสิทธิผลการจัดการต่อไป ผู้วิจัยได้นำระบบการประเมินประสิทธิผลฯ ไปจัดทำเป็นคู่มือการประเมินประสิทธิผลการจัดการพื้นที่ท่องเที่ยวทางทะเล เพื่อใช้เป็นแนวทางในการประเมินประสิทธิผล ทั้งนี้ต้องมีการปรับปรุงให้เหมาะสมกับสภาพพื้นที่นั้นๆ ด้วยคำสำคัญ: การประเมินประสิทธิผลการจัดการ พื้นที่คุ้มครอง พื้นที่ท่องเที่ยวทางทะเล ตัวชี้วัด วงจรการจัดการ