การพัฒนาเครื่องหมายดีเอ็นเอที่สัมพันธ์กับความทนแล้งในข้าวไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ข้าวเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ซึ่งได้รับผลกระทบจากสภาวะแล้ง โดยข้าวไทยพันธุ์พื้นเมืองหรือข้าวไร่บางพันธุ์มีความทนทานสภาพแล้ง ในการศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์คัดเลือกข้าวไทยที่ทนแล้งด้วยลักษณะรากในระยะแตกกอ และสภาวะแล้งจำลองจากสารละลายโพลีเอธิลีนไกลคอล ผลลักษณะรากในระยะแตกกอ ของข้าว 6 พันธุ์ พบข้าวที่น่าจะทนแล้ง คือ พันธุ์ดอกมะขาม กู้เมืองหลวง และขาวโป่งไคร้ ส่วนผลการเจริญของรากข้าวจำนวน 108 พันธุ์ ในสารละลายโพลีเอธิลีนไกลคอล ความเข้มข้น 0 (น้ำ), 10 15 และ 20 เปอร์เซ็นต์ พบว่าความเข้มข้นของสารละลาย 20 เปอร์เซ็นต์ ยับยั้งการเจริญของข้าวรุนแรง ซึ่งผลการวิเคราะห์ด้วยสถิติ ของความยาวรากในสารละลาย 0, 10 และ 15 เปอร์เซ็นต์ แบ่งได้เป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ ทนแล้งสูง ทนแล้งปานกลาง และไม่ทนแล้ง โดยกลุ่มทนแล้งสูง ได้แก่ พันธุ์มะลิดำหนองคาย, จุลนิล, ละอูบ, อีหนอนน้อย, กข-แม่โจ้2, ปิ่นแก้ว 56, กข47, กข81, ข้าวที่หนึ่ง, หอมดอกมะขาม, เจ้าจีนดำ, ใต้ใบ 54, เจ้าฮ่อ, หลวงสันป่าตอง, ชัยนาท 1, และพิษณุโลก 2 ซึ่งข้าวในกลุ่มทนแล้งนี้จะเลือกไปใช้การสร้างประชากรลูกรุ่นที่ 2 ต่อไป