กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การวิเคราะห์องค์ประกอบและตัวชี้วัดพฤติกรรมการขับรถของผู้ที่ได้รับใบอนุญาตขับรถยนต์แต่ละประเภท มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลและพฤติกรรมการขับรถยนต์ ปัจจัยที่มีอิทธิพลทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อพฤติกรรมการขับรถยนต์ และเสนอแนะแนวทางเพื่อลดจำนวนการเกิดอุบัติเหตุและจำนวนผู้เสียชีวิตของผู้ขับรถยนต์แต่ละประเภท ในการศึกษานี้ได้ทำการสำรวจกลุ่มตัวอย่างที่สามารถขับรถยนต์ได้ในพื้นที่อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา โดยวิเคราะห์ข้อมูลสถิติเชิงพรรณนา (Descriptive statistics) ของกลุ่มตัวอย่าง และแบบจำลองสมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling) วิเคราะห์ข้อมูลองค์ประกอบเชิงสำรวจและแบบจำลองสมการโครงสร้างตัวชี้วัดปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการขับรถยนต์ จากการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ไม่มีใบอนุญาตขับขี่ ร้อยละ 38.4 รองลงมาคือ มีใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคล ร้อยละ 34.0 และผลของการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันด้านพฤติกรรมการขับรถยนต์ ประกอบด้วย ทัศนคติด้านการขับขี่ผาดโผน ทัศนคติด้านความเร็ว ทัศนคติด้านความผิดพลาดในการขับขี่ นอกจากนี้ อิทธิพลทางตรงของตัวชี้วัดปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการขับรถยนต์มี 3 ตัวแปร คือ ความตั้งใจในการขับรถยนต์และความเป็นเพศหญิงไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อพฤติกรรมการขับรถยนต์ แต่ประสบการณ์การประสบอุบัติเหตุเป็นตัวแปรสำคัญที่มีอิทธิพลทางตรงต่อพฤติกรรมการขับรถยนต์ ดังนั้น ภาครัฐและผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องสามารถนำผลการวิจัยไปใช้ในกำหนดแนวทาง มาตรการป้องกันและแก้ไขปัญหาอุบัติเหตุจราจรได้
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 1 — 1. Basic principles observed and reported
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 1 — 1. identifying problem and identifying societal readiness