การศึกษาเพื่ออพัฒนาสมุนไพรสำหรับฤทธิ์ต้านการอักเสบในเซลล์ เพาะเลี้ยงจากช่องปากมนุษย์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
<p>การพัฒนาสมุนไพรสำหรับฤทธิ์ต้านการอักเสบในเซลล์เพาะเลี้ยงปากช่องปากมนุษย์ใช้โมเดลการทดสอบความเป็นพิษด้วยเทคนิค MTT และฤทธิ์ต้านอักเสบด้วยเทคนิค COX-1 และ COX-2ทั้งในส่วนของสารสกัดและสารบริสุทธิ์จากต้นก้างปลาขาวและต้นขี้หนูจากนั้นนำสารสกัดที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพมาแยกด้วยเทคนิคคอลัมน์โครมาโทกราฟีโดยใช้ตัวทำละลายอินทรีย์เป็นตัวชะ ได้แก่ เฮกเซน เอทิลแอซีเทต แอซีโทน และ เมทานอล ผลการวิจัยพบว่า สารสกัดชั้นเมทานอลจากขี้หนูเพียงอย่างเดียวที่ไม่เป็นพิษต่อเซลล์เส้นใยช่องปากตั้งแต่ความเข้มข้น 0-1000ไมโครกรัมต่อลิตร ส่วนสารสกัดก้างปลาขาวไม่เป็นพิษต่อเซลล์เส้นใยช่องปากตั้งแต่ความเข้มข้น 1-100 ไมโครกรัมต่อลิตร โดยเฉพาะสารสกัดก้างปลาขาวชั้นเมทานอล ในการทดสอบสารบริสุทธิ์พบว่ามีการรอดของเซลล์เส้นใยช่องปากตั้งแต่ระดับความเข้มข้นร้อยละ 0-30 ไมโครกรัมต่อลิตรได้แก WP 0330ไม่เป็นพิษต่อเซลล์ที่ความเข้มข้น 0-0.3 ไมโครกรัมต่อลิตร รองลงมาที่พออยู่ในเกณฑ์รับได้คือ WP0326 WP 0333 และ WP 0504 สำหรับการทดสอบฤทธิ์ต้านการอักเสบโดยวิธี COX-1และ COX-2 พบว่า สารบริสุทธิ์ WP0434 Cและ WP0326มีแนวโน้มที่ดีในการต้านการอักเสบเพราะแถบดีเอ็นเอที่แสดงความเข้มข้นน้อยเมื่อเทียบกับ LINE 1 ของภาพการแสดงการตรวจวัดด้วยเทคนิค PCR </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> Stimasterol Ester</p> <p> </p> <p> Friedelin Friedelanol</p>