Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวในเขตจังหวัดชุมพรและระนอง

ภควรรณ ชวาสิทธิ์ สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2557

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวในเขตจังหวัดชุมพรและระนอง เพื่อทราบถึงพฤติกรรมการท่องเที่ยว โดยมีวิธีการดำเนินงานการวิจัย คือ ศึกษาเฉพาะนักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในเขตจังหวัดชุมพรและระนอง โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างจังหวัดละ 200 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติอัตราส่วนร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างโดยใช้การทดสองค่าที (t-test) และใช้วิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way Analysis of Variance หรือ f-test) ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยด้านบุคคลส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 20-30 ปี สถานภาพ โสด การศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษา ประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว มีรายได้ระหว่าง 5,000-10,000 บาท และเป็นคนภาคใต้ ด้านพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ของการเดินทางเพื่อพักผ่อน โดยมีเพื่อนร่วมทางเป็นเพื่อนนักเรียนหรือเพื่อนที่ทำงาน พาหนะที่ใช้ในการเดินทาง คือ รถโดยสารประจำทางปรับอากาศ และรถโดยสารท้องถิ่น ค่าใช้จ่ายในการเดินทางอยู่ระหว่าง 1,001-2,000 บาทต่อคน ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยว 7 ด้าน ประกอบด้วยด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านการจัดจำหน่าย ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านบุคคล ด้านกระบวนการ และด้านลักษณะทางกายภาพ พบว่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.97) โดยมีค่าเฉลี่ยด้านลักษณะทางกายภาพและกระบวนการสูงกว่าด้านอื่น ๆ ( = 4.19 และ = 4.16) ตามลำดับ ข้อเสนอที่พบจากการวิจัย ครอบคลุมประเด็นสำคัญดังนี้ 1) ด้านสถานที่ท่องเที่ยวควรจัดให้มีร้าของของที่ระลึกและสินค้าพื้นเมือง 2) ด้านข้อมูลสารสนเทศ ควรมีข้อมูลเกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยวในด้านต่าง ๆ เช่น ประวัติความเป็นมาของสถานที่ท่องเที่ยว และจัดรูปแบบการประชาสัมพันธ์ด้านการท่องเที่ยว โดยผ่านการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย รวมทั้งการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อสารมวลชนรูปแบบต่าง ๆ อย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งการจัดเจ้าหน้าที่ที่มีความรู้ในการให้ข้อมูลหรือมีจุดบริการข้อมูลเกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยวและเส้นทางในการเดินทาง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาและจัดการอุปสงค์ด้านการตลาดการท่องเที่ยวในจังหวัดเพชรบูรณ์

สุพิชชา โชติกำจร มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2559

การศึกษาเปรียบเทียบปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวในอำเภอเมือง พระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ของนักท่องเที่ยวชาวไทยกับ นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ

วิภาพรรณ ดาราฉาย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2557

การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทย

อัจฉรา หล่อตระกูล มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร พ.ศ. 2562

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมนักท่องเที่ยวที่เข้ามาในพื้นที่อันดามัน : ภูเก็ต พังงา กระบี่

ภาณุวัฒน์ ยาวศิริ สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตกระบี่ พ.ศ. 2553

พฤติกรรมการท่องเที่ยว ความต้องการและความคาดหวังที่มีต่อแหล่งท่องเที่ยวตามเส้นทางรถไฟจากกรุงเทพฯถึงนครราชสีมา

สุจิตรา จำปาศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2560

การพัฒนาระบบวิเคราะห์พฤติกรรมการท่องเที่ยว เพื่อจัดกลยุทธ์การท่องเที่ยวมิติเศรษฐกิจพอเพียงและสร้างความพร้อมในการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน

จีรศักดิ์ พุ่มเจริญ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2558

การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยว กรณีศึกษาสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง และสถานีเกษตรหลวงอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่

ลัดดา ปินตา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2563

โครงการพัฒนามูลค่าแหล่งท่องเที่ยว เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวระดับสูงในกลุ่มประเทศเอเชียใต้

อับดุรเราะฮหมาน มูเก็ม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2564

การพัฒนาระบบฐานข้อมูลวิเคราะห์พฤติกรรมการท่องเที่ยว ที่ตอบสนองต่อความต้องการของนักท่องเที่ยว: กรณีศึกษา จังหวัดสุพรรณบุรี

ลักษนันท์ พลอยวัฒนาวงศ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2558

ผลกระทบของการค้นหาข้อมูลของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในเขตกรุงเทพมหานครที่มีต่อกระบวนการสร้างภาพลักษณ์ของประเทศและแหล่งท่องเที่ยว

อรทัย เลิศวรรณวิทย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558