โครงการวิจัยประเมินค่าประสิทธิภาพของเครือข่ายการรวบรวมน้ำยางเพื่อจำหน่ายของ เครือข่ายสหกรณ์กองทุนสวนยางในเขตอำเภอ นาทวี จังหวัดสงขลา

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ งานวิจัยนี้มีเป้าหมายเพื่อวัดประสิทธิภาพของกิจกรรมโลจิสติกส์การรวบรวมน้ำยางเพื่อส่งมอบโรงงานของเครือข่ายสหกรณ์กองทุนสวนยางนาทวี จังหวัดสงขลา โดยมีวัตถุประสงค์ 1)การประเมินค่ากิจกรรมโลจิสติกส์รวบรวมน้ำยางของกลุ่มน้ำยางไปยังศูนย์รวบรวมน้ำยางเพื่อส่งมอบให้แก่โรงงาน โดยใช้กลุ่มตัวอย่าง 17 กลุ่มน้ำยางพบว่าประสิทธิภาพของการรวบรวมน้ำยางแบ่งออกเป็น 2 เส้นทาง คือการขายน้ำยางของกลุ่มน้ำยางให้แก่ศูนย์รวบรวมน้ำยาง(สหกรณ์กองทุนสวนยางอำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา) และการขายน้ำยางของศูนย์รวบรวมน้ำยางให้แก่โรงงาน ซึ่งการวัดประสิทธิภาพแบ่งออกเป็น 2 อย่าง คือ ประสิทธิภาพของกำไรจากน้ำหนักยางแห้ง และประสิทธิภาพของกำไรจากราคา ซึ่งจากผลการศึกษาพบว่าเส้นทางแรกของการไหลเวียนน้ำยางคือ การขายน้ำยางของกลุ่มน้ำยาง 17 กลุ่มไปยังศูนย์รวบรวมน้ำยางมีประสิทธิภาพในแง่ของกำไรจากน้ำหนักยางแห้งที่เพิ่มขึ้นอันเนื่องจากมาตรวัดที่แตกต่างกันในปริมาณการวัดน้ำหนักยางแห้ง(ดีอาร์ซี) และระยะเวลาซึ่งมีประสิทธิภาพจากน้ำหนักยางแห้งที่เพิ่มขึ้นมากกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับประสิทธิภาพของการตั้งราคา เนื่องจากการตั้งราคารับซื้อนั้นมีโอกาสขาดทุนจากการตั้งราคาและยังส่งผลต่อการขาดทุนจากน้ำหนักยางแห้งที่เพิ่มขึ้นอีกด้วย 2.)การประเมินค่าประสิทธิภาพการกระจายในการส่งมอบน้ำยางแก่โรงงานของเครือข่ายจากกลุ่มตัวอย่าง 5 เครือข่าย ซึ่งศูนย์รวบรวมน้ำยางและเครือข่ายนั้นมีสถานะเดียวกัน ซึ่งเป็นการรวบรวมน้ำยางในรูปของการไหลเวียนของข้อมูล โดยประธานสกย.อ.นาทวีเป็นผู้จัดการเครือข่ายในการประสานงานกับโรงงานรับซื้อทั้งหมด โดยมีค่าใช้จ่ายนายหน้า 0.03 บาท/กก.(น้ำหนักยางแหง) ในขณะที่แต่ละเครือข่ายนั้นมี GAP ของการเข้าร่วมที่แตกต่างกัน ซึ่งจากผลการศึกษาพบว่าการวัดประสิทธิภาพอันเนื่องจากการคัดเลือกในด้านราคานั้นสามารถบรรลุวัตถุประสงค์ตามเป้าหมาของเครือข่ายแต่ละแห่ง แต่การวัดประสิทธิภาพของโลจิสติกส์การกระจายนั้นไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้ เนื่องจากปัจจัยในด้านการสูญเสียรายได้จากการพยากรณ์ที่ผิดพลาด ปัจจัยในด้านการดำเนินงานการขาย และปัจจัยอื่นๆที่เครือข่ายยังไม่ได้คำนวณทำให้ส่งผลต่อประสิทธิภาพในด้านกระจายล้มเหลว 3) การวัดขนาดของโซ่มูลค่าและการเพิ่มประสิทธิภาพของโซ่อุปทานจากการวิจัยพบว่ามูลค่าของห่วงโซ่มูลค่าเฉลี่ยของกำไรจากค่าดีอาร์ซี และกำไรจากการตั้งราคาของกลุ่มน้ำยางมีสัดส่วน 92.53 % : 6.91 % ของกำไรขั้นต้นทั้งหมด และนอกจากนี้ยังพบว่ากลุ่มน้ำยางมีกำไรจากการเพิ่มขึ้นของราคาเมื่อมีการสำรองยาง เนื่องจากราคาได้เปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นและน้ำหนักยางแห้งเพิ่มขึ้นทำให้มีกำไรส่วนของการสำรอง 0.55 % ของกำไรขั้นต้นทั้งหมด สำหรับมูลค่าโซ่อุปทานของศูนย์รวบรวมน้ำยางเมื่อขายน้ำยางให้โรงงานนั้นพบว่ามูลค่าโซ่อุปทานของกำไรจากน้ำหนักยางแห้งและกำไรจากส่วนต่างของราคามีสัดส่วน -24.5 % : 124.5 % ของกำไรขั้นต้นทั้งหมด ซึ่งหมายความว่ากำไรทั้งหมดที่ได้รับคือกำไรจากส่วนต่างของราคารับซื้อและราคาขายให้แก่โรงงาน ในขณะที่น้ำหนักยางแห้งที่ลดลงทำให้กำไรจากส่วนต่างด้านราคาลดลง 24.5 % ของกำไรขั้นต้นอีกด้วย ดังผู้วิจัยจึงได้แนะนำวิธีการเพิ่มประสิทธิภาพของกลุ่มน้ำยาง และศูนย์รวบรวมน้ำยางเพื่อขายให้แก่โรงงานโดยการหาความสัมพันธ์ระหว่างการผลิตเมื่อใช้แอมโมเนียและยาขาวตามมาตรฐานที่ศูนย์รวบรวมน้ำยางกำหนด จะทำให้น้ำหนักยางแห้งเพิ่มขึ้นในสัดส่วนที่แตกต่างกันตามแต่ละพื้นที่ของกลุ่มน้ำยาง และการใช้แอมโมเนียและยาขาวในปริมาณที่เหมาะสมของศูนย์รวบรวมน้ำยางก่อนการส่งมอบให้แก่โรงงานในปริมาณ 152.78 กก.หรือคำนวณปริมาณเฉลี่ยต่อน้ำหนักยางสด 1.16 % ของน้ำหนักยางสดทั้งหมด จึงจะไม่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักยางแห้งให้ลดลงเมื่อนำไปส่งมอบแก่โรงงานซึ่งจะทำให้สามารถลดต้นทุนในการสูญเสียรายได้ของศูนย์รวบรวมน้ำยางอันเนื่องจากน้ำหนักยางแห้งลดลงคิดเป็น 24.5 % ของกำไรขั้นต้นนั่นเอง นอกจากนี้แล้วยังพบว่าสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของกำไรของกลุ่มน้ำยางโดยการปรับลดราคาที่รับซื้อจากระดับเกณฑ์ค่าดีอาร์ซีของแต่ละราคาลดลงตามขนาดของการขาดทุนต่อหน่วยของการขายน้ำยางเมื่อเปรียบเทียบกับปลายทางของการรับซื้อน้ำยาง(ศูนย์รวบรวมน้ำยาง)ในกรณีที่ไม่มีการเพิ่มของกำไรจากน้ำหนักยางแห้งซึ่งจะทำให้ลดการขาดทุนอีกทางหนึ่งนั่นเอง คำหลัก .กำไรหน่วยสุดท้ายต้นทุนธุรกรรม เครือข่ายแนวราบ เครือข่ายแนวดิ่ง จุดเครือข่าย

คำสำคัญ