กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
สภาพภูมิอากาศโลกที่ร้อนขึ้นส่งผลให้ความต้องการใช้เครื่องปรับอากาศเพิ่มสูงขึ้น เครื่องปรับอากาศแบบดั้งเดิมจำเป็นต้องใช้พลังงานไฟฟ้าในการทำงานและยังปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกสู่ชั้นบรรยากาศ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมองหาเทคนิคการทำความเย็นแบบใหม่ที่ช่วยลดการใช้พลังงานไฟฟ้าและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวันเป็นเทคนิคการทำความเย็นที่ไม่ต้องใช้พลังงานไฟฟ้า ไม่ปล่อยก๊าซเรือนกระจก และไม่สร้างเสียงดังในขณะทำงาน งานวิจัยที่ผ่านมาได้แสดงให้เห็นว่าเซลลูโลสที่เตรียมจากไม้ตามธรรมชาติมีความสามารถในการทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวัน ดังนั้นเซลลูโลสจึงอาจนำมาประยุกต์เป็นวัสดุก่อสร้างเพื่อทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวันให้กับอาคารและบ้านเรือนได้ ประกอบกับประเทศไทยมีความหลากหลายทางชีวภาพสูง มีการปลูกไม้ยางพาราและพืชทางเศรษฐกิจอื่นๆ เช่น ข้าวโพด และกล้วย เป็นจำนวนมาก แต่ไม้และพืชเหล่านี้มีมูลค่าที่ต่ำ นอกจากนี้ของเหลือใช้ทางการเกษตรเช่น เศษไม้ ซังข้าวโพด และเปลือกกล้วย มักจะถูกเผาทิ้งทำลายซึ่งก่อให้เกิดปัญหาฝุ่นควันอีกทางหนึ่ง ดังนั้นการนำของเหลือใช้ทางการเกษตรมาแปรรูปเป็นเซลลูโลสเพื่อผลิตเป็นวัสดุทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวันจึงเป็นการช่วยลดการใช้พลังงานไฟฟ้าจากการใช้เครื่องปรับอากาศแบบดั้งเดิม เพิ่มมูลค่าให้กับผลิตผลทางการเกษตรภายในประเทศ และยังช่วยลดปัญหาฝุ่นควันที่มีส่วนมาจากการเผาของเหลือใช้ทางการเกษตร โครงการวิจัยนี้ได้ศึกษาประสิทธิภาพการทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวันของวัสดุเซลลูโลสที่เตรียมมาจาก ซังข้าวโพด เปลือกกล้วย และแผ่นไม้ การเตรียมเซลลูโลสจากซังข้าวโพดและเปลือกกล้วยจะใช้เชื้อแบคทีเรียเป็นตัวผลิตเซลลูโลสและน้ำตาลรีเดิวซ์ที่เตรียมมาจากซังข้าวโพดและเปลือกกล้วย เราได้ทำการหาเงื่อนไขที่ดีที่สุดในการเตรียมทั้งน้ำตาลรีดิวซ์และการเตรียมเซลลูโลสจากแบคทีเรียจากทั้งซังข้าวโพดและเปลือกกล้วย ในส่วนการเตรียมแผ่นไม้จะใช้สารไฮโดรเจนเพอรอกไซด์ที่ถูกต้มจนร้อนภายในชุดการทดลองที่อนุญาติให้สารละลายไฮโดรเจนเพอรอกไซด์เกิดการหมุนเวียนได้ เราได้ทำการหาเวลาที่เหมาะสมในการต้ม เทคนิค freeze-drying ถูกใช้ในการทำให้แผ่นเซลลูโลสแห้งในขณะที่ยังคงรูปร่างดั้งเดิมของแผ่นไม้เอาไว้ได้ เราได้ทำการสร้างชุดการทดสอบเพื่อหาการลดลงของอุณหภูมิของแผ่นเซลลูโลสจากอุณหภูมิของอากาศที่อยู่โดยรอบ และกำลังการทำความเย็นของแผ่นเซลลูโลส ตลอดช่วงเวลา 24 ชั่วโมง ผลจากโครงการวิจัยนี้สามารถนำไปต่อยอดเพื่อผลิตวัสดุเชิงประกอบจากเซลลูโลสสำหรับอุตสาหกรรมก่อสร้างในอนาคตได้ คำสำคัญ: การทำความเย็น, ไม้, ของเหลือใช้ทางการเกษตร, แบคทีเรีย, ไฮโดรเจนเพอรอกไซด์
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 1 — 1. Basic principles observed and reported
จะมีความชำนาญในการดัดแปลงคุณสมบัติเชิงแสงของสารเชิงประกอบนาโนเซลลูโลสเพื่อใช้ในการออกแบบอุปกรณ์การทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวัน และจะมีความชำนาญในการประดิษฐ์และทดสอบอุปกรณ์การทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวัน
มีความชำนาญ (know-how) และมีเครื่องมือพร้อมเตรียมวัสดุนาโนเซลลูโลสและวัสดุเชิงประกอบนาโนเซลลูโลสจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรโดยใช้แบคทีเรีย มีเครื่องมือพร้อมในการวิเคราะห์คุณสมบัติเชิงกล เชิงกายภาพ และเชิงแสงของวัสดุนาโนเซลลูโลสและวัสดุเชิงประกอบนาโนเซลลูโลส มีความชำนาญ (know-how) ทางด้านทฤษฏีอุปกรณ์ทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวัน
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 2 — 2. formulation of problem, proposed solution(s) and potential impact, expected societal readiness; identifying relevant stakeholders for the project.
เมื่องานวิจัยสิ้นสุดลง เกษตรกรจะมีลู่ทางในการเพิ่มมูลค่าให้กับผลผลิตทางการเกษตรของตัวเอง ขยะและฝุ่นที่เกิดจากการเผาของเหลือใช้ทางการเกษตรจะลดลงซึ่งจะทำให้สิ่งแวดล้อมดีขึ้นและสังคมน่าอยู่ขึ้น อุปกรณ์การทำความเย็นด้วยการแผ่รังสียังจะช่วยลดค่าไฟฟ้า ลดปัญหาโลกร้อน ส่งเสริมการมีชีวิตที่ดีต่อไปในอนาคต
ค่าไฟที่เพิ่มสูงขึ้นจากการใช้เครื่องปรับอากาศและปัญหาโลกร้อนทำให้ภาคสังคมเกิดสนใจหาทางประดิษฐ์อุปกรณ์การทำความเย็นที่ใช้พลังงานไฟฟ้าน้อยลงและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ประเทศไทยยังเป็นประเทศเกษตรกรรมที่มีผลผลิตทางการเกษตรเหลือใช้มากมายซึ่งส่วนใหญ่จะถูกทิ้งให้กลายเป็นขยะหรือเผาทิ้งจนก่อให้เกิดมลภาวะฝุ่นควัน ภาคสังคมจึงให้ความสนใจที่จะนำวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรมาสร้างมูลค่าเพิ่มโดยการแปรรูปให้เป็นวัสดุขั้นสูงเพื่อที่จะแก้ปัญหาขยะและปัญหามลภาวะฝุ่นควัน