วัสดุทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีแบบใหม่ทำจากอนุภาคเซลลูโลสฝังในพอลิเมอร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
สภาพภูมิอากาศโลกที่ร้อนขึ้นส่งผลให้ความต้องการใช้เครื่องปรับอากาศเพิ่มสูงขึ้น เครื่องปรับอากาศแบบดั้งเดิมจำเป็นต้องใช้พลังงานไฟฟ้าในการทำงานและยังปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกสู่ชั้นบรรยากาศ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมองหาเทคนิคการทำความเย็นแบบใหม่ที่ช่วยลดการใช้พลังงานไฟฟ้าและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวันเป็นเทคนิคการทำความเย็นที่ไม่ต้องใช้พลังงานไฟฟ้า ไม่ปล่อยก๊าซเรือนกระจก และไม่สร้างเสียงดังในขณะทำงาน งานวิจัยที่ผ่านมาได้แสดงให้เห็นว่าเซลลูโลสที่เตรียมจากไม้ตามธรรมชาติมีความสามารถในการทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวัน ดังนั้นเซลลูโลสจึงอาจนำมาประยุกต์เป็นวัสดุก่อสร้างเพื่อทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวันให้กับอาคารและบ้านเรือนได้ ประกอบกับประเทศไทยมีความหลากหลายทางชีวภาพสูง มีการปลูกไม้ยางพาราและพืชทางเศรษฐกิจอื่นๆ เช่น ข้าวโพด และกล้วย เป็นจำนวนมาก แต่ไม้และพืชเหล่านี้มีมูลค่าที่ต่ำ นอกจากนี้ของเหลือใช้ทางการเกษตรเช่น เศษไม้ ซังข้าวโพด และเปลือกกล้วย มักจะถูกเผาทิ้งทำลายซึ่งก่อให้เกิดปัญหาฝุ่นควันอีกทางหนึ่ง ดังนั้นการนำของเหลือใช้ทางการเกษตรมาแปรรูปเป็นเซลลูโลสเพื่อผลิตเป็นวัสดุทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวันจึงเป็นการช่วยลดการใช้พลังงานไฟฟ้าจากการใช้เครื่องปรับอากาศแบบดั้งเดิม เพิ่มมูลค่าให้กับผลิตผลทางการเกษตรภายในประเทศ และยังช่วยลดปัญหาฝุ่นควันที่มีส่วนมาจากการเผาของเหลือใช้ทางการเกษตร โครงการวิจัยนี้ได้ศึกษาประสิทธิภาพการทำความเย็นด้วยการแผ่รังสีในเวลากลางวันของวัสดุเซลลูโลสที่เตรียมมาจาก ซังข้าวโพด เปลือกกล้วย และแผ่นไม้ การเตรียมเซลลูโลสจากซังข้าวโพดและเปลือกกล้วยจะใช้เชื้อแบคทีเรียเป็นตัวผลิตเซลลูโลสและน้ำตาลรีเดิวซ์ที่เตรียมมาจากซังข้าวโพดและเปลือกกล้วย เราได้ทำการหาเงื่อนไขที่ดีที่สุดในการเตรียมทั้งน้ำตาลรีดิวซ์และการเตรียมเซลลูโลสจากแบคทีเรียจากทั้งซังข้าวโพดและเปลือกกล้วย ในส่วนการเตรียมแผ่นไม้จะใช้สารไฮโดรเจนเพอรอกไซด์ที่ถูกต้มจนร้อนภายในชุดการทดลองที่อนุญาติให้สารละลายไฮโดรเจนเพอรอกไซด์เกิดการหมุนเวียนได้ เราได้ทำการหาเวลาที่เหมาะสมในการต้ม เทคนิค freeze-drying ถูกใช้ในการทำให้แผ่นเซลลูโลสแห้งในขณะที่ยังคงรูปร่างดั้งเดิมของแผ่นไม้เอาไว้ได้ เราได้ทำการสร้างชุดการทดสอบเพื่อหาการลดลงของอุณหภูมิของแผ่นเซลลูโลสจากอุณหภูมิของอากาศที่อยู่โดยรอบ และกำลังการทำความเย็นของแผ่นเซลลูโลส ตลอดช่วงเวลา 24 ชั่วโมง ผลจากโครงการวิจัยนี้สามารถนำไปต่อยอดเพื่อผลิตวัสดุเชิงประกอบจากเซลลูโลสสำหรับอุตสาหกรรมก่อสร้างในอนาคตได้ คำสำคัญ: การทำความเย็น, ไม้, ของเหลือใช้ทางการเกษตร, แบคทีเรีย, ไฮโดรเจนเพอรอกไซด์