การศึกษาเศรษฐกิจครัวเรือนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงบ้านยางงาม ตำบลทุ่งหวัง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา : การบริโภคผักพื้นบ้านและผักที่ปลูกเอง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเศรษฐกิจครัวเรือน วิถีการดำเนินชีวิต กิจกรรมทางด้านสังคมวัฒนธรรมและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จำนวนชนิดและปริมาณของผักพื้นบ้านและผักที่ปลูกไว้กินเองและขาย ของชาวบ้านยางงาม ตำบลทุ่งหวัง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างครัวเรือนที่ดำเนินชีวิตตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงและครัวเรือนที่ดำเนินชีวิตตามแนวเศรษฐกิจกระแสหลัก เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลด้วยการสังเกต สัมภาษณ์เชิงลึก และสัมภาษณ์ครัวเรือนโดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง จำนวน 100 ตัวอย่าง นำมาวิเคราะห์ทางสถิติและเชิงคุณลักษณะจากข้อมูลปฐมภูมิและทุติยภูมิประกอบกัน นำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบหาความแตกต่างกันทางด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม ของครัวเรือน 2 กลุ่ม ดังกล่าวข้างต้น หมู่บ้านที่ศึกษาเป็นหมู่บ้านที่ชาวบ้านส่วนใหญ่ เข้าใจและตระหนัก ถึงการดำเนินชีวิตตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง ครัวเรือนส่วนใหญ่มีฐานะปานกลาง มีการศึกษาระดับประถมและมัธยมต้น มีสมาชิกเฉลี่ย 5 คนต่อครัวเรือน อาชีพหลักทำสวนยางพารา ทำนา อาชีพรองปลูกผักและค้าขาย มีการรวมกลุ่มทำกิจกรรมร่วมกัน เช่น กลุ่มปลูกผักปลอดสารพิษ กลุ่มผลิตปุ๋ยชีวภาพ (โครงการชุมชนพอเพียง) กลุ่มเลี้ยงสัตว์ (วัว) กลุ่มสัจจะออมทรัพย์ ยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมที่ดีงามเอาไว้ เช่น งานรดน้ำดำหัว พิธีลาซัง (แห่สังแคทข้าว) การแข่งขันกีฬาหมู่บ้าน สำหรับกลุ่มปลูกผักปลอดสารพิษนั้น ทางกลุ่มมีพื้นที่ปลูกผักรวม จำนวน 30 ไร่ มีการบริหารจัดการในรูปแบบของคณะกรรมการกลุ่ม มีการผลิตปุ๋ยไว้ใช้เอง สำหรับบางครัวเรือนที่ไม่ได้เข้าร่วมปลูกผักในแปลงรวมเนื่องจากพื้นที่ไม่เพียงพอ ได้ไปขอใช้ที่ดินของกรมทหารเรือสำหรับปลูกผัก ผักที่ปลูกนำมาฝากขายกับทางกลุ่มหรือจะขายให้กับทางกลุ่มเลยก็ได้ ตลาดที่ชาวบ้านยางงามนำผักไปขาย คือตลาดทุ่งหวัง ตลาดรถไฟ ตลาดนัดกุโบร์ ตลาดนัดบ้านด่าน ตลาดนัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จังหวัดสงขลา การปลูกผักไว้กินเอง เก็บผักพื้นบ้านมาบริโภค เป็นการลดรายจ่าย เพิ่มรายได้ ให้กับครัวเรือน ทำให้ชาวบ้านมีการรวมกลุ่มทำกิจกรรมร่วมกัน มีความรักใคร่ สามัคคี ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน รักถิ่นฐานบ้านเกิด เป็นการสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนและเมื่อชุมชนเข้มแข็งประเทศชาติก็มั่นคง คำสำคัญ : เศรษฐกิจครัวเรือน เศรษฐกิจพอเพียง ผักพื้นบ้าน ผักสวนครัว