Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การเปลี่ยนของเสียเป็นพลังงานเพื่อเป้าหมายของเสียเป็นศูนย์

ธนากร วงศ์วัฒนาเสถียร สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

แนวคิดของเสียเป็นศูนย์ หรือ Zero Waste เป็นแนวทางการส่งเสริมการหมุนเวียนทรัพยากรกลับมาใช้ใหม่ เพื่อให้เกิดการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด และลดปริมาณของเสียที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ยังรวมถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ต้องมีการแก้ไขอย่างเร่งด่วน การนำองค์ความรู้จากงานวิจัยและนวัตกรรมมาใช้เป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาจึงเป็นสิ่งจำเป็น ดังนั้นในแผนงานวิจัย การเปลี่ยนของเสียเป็นพลังงานเพื่อเป้าหมายของเสียเป็นศูนย์ จึงเป็นการนำองค์ความรู้และนวัตกรรมของโครงการย่อยทั้ง 9 โครงการมาใช้เป็นแนวทางในการจัดการและแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยกำหนดกรอบการวิจัยจากการนำของเสียในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาล และขยะชุมชนเพื่อตอบโจทย์แนวคิด Zero Waste ของแผนงานวิจัยนี้ จากผลการวิจัย พบว่าทั้ง 9 โครงการย่อย สามารถตอบวัตถุประสงค์ของแผนงานได้ โดยมี 7 โครงการย่อยเป็นการนำของเสีย จากการปลูกอ้อยและจากอุตสาหกรรมน้ำตาลมาใช้ประโยชน์ ซึ่งมีการนำเอาเทคโนโลยีและองค์ความรู้มาใช้ในการบริหารจัดการชีวมวล แปรรูปของเสีย และน้ำเสียที่เกิดจากอุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาลมาใช้เป็นพลังงานในโรงงานน้ำตาลและโรงไฟฟ้าชีวมวล และมีการเพิ่มมูลค่าชานอ้อยเพื่อใช้เป็นวัสดุ และสารเคมีชีวภาพเพื่อใช้เป็นสารตั้งต้นในอุตสาหกรรมอื่นๆ และอีก 2 โครงการย่อยเป็นการนำขยะในครัวเรือนหรือชุมชนมาใช้ประโยชน์ เช่น การนำน้ำมันที่ได้จากการไพโรไลซิสขยะพลาสติกมาปรับปรุงคุณภาพโดยลดปริมาณ PAHs ซึ่งเป็นสารหนึ่งที่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม ทำให้น้ำมันที่ได้จากขยะพลาสติกสามารถนำมาใช้เป็นพลังงานได้อย่างปลอดภัย รวมถึงการศึกษาเชิงนโยบายเพื่อกำหนดหลักเกณฑ์การตั้งโรงไฟฟ้าขยะชุมชนโดยอ้างอิงกฎหมายและประกาศของภาครัฐที่เกี่ยวข้อง เพื่อเสนอแนะแนวทางที่เหมาะสม ทำให้โรงฟ้าชุมชนสามารถอยู่ร่วมกับชุมชนได้อย่างยั่งยืน สำหรับผลที่คาดว่าจะได้รับในเชิงพาณิชย์ จะเห็นว่าแต่ละโครงการย่อย จะมีผลผลิต (product) ที่เกิดจากการแปรรูปของเสีย ซึ่งจะสามารถขยายขนาดให้เป็นเชิงพาณิชย์ได้ในอนาคต นอกจากนี้ ผลการวิจัยในโครงการวิจัยย่อย ที่เกี่ยวกับการจัดการใบอ้อยเพื่อนำไปขายให้โรงไฟฟ้า และโครงการจัดการขยะชุมชนเพื่อ จัดตั้งโรงไฟฟ้าชยะชุมชน จะใช้เป็นข้อมูลให้กับภาครัฐ เช่น กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงพลังงาน ในการกำหนดนโยบายเกี่ยวกับการนำชีวมวลมาใช้ และการจัดตั้งโรงไฟฟ้าจากขยะชุมชน ซึ่งเป็นประโยชน์เชิงนโยบาย ส่วนในเชิงสังคมนั้น การเปลี่ยนของเสียเป็นผลผลิตที่มีมูลค่ามากขึ้นจะทำให้เกษตรกร มีรายได้ครัวเรือนเพิ่มขึ้นซึ่งตอบสนองนโยบายของรัฐในการเพิ่มรายได้ประชากรในระดับรากหญ้าจะเห็นว่าโครงการย่อยในแผนงานวิจัยสามารถตอบสนองเป้าหมาย และนำไปสู่การเป็นอุตสาหกรรมหรือชุมชนที่มีของเสียเป็นศูนย์ ซึ่งแผนงานวิจัยนี้จะเป็นต้นแบบเพื่อขยายผล และแนวทางไปสู่อุตสาหกรรมอื่นๆ ต่อไป ทั้งนี้หากผลงานวิจัยนี้ ได้ถูกนำไปใช้งาน โดยภาครัฐและภาคอุตสาหกรรม จะทำให้เกิดมูลค่าต่อประเทศไทย อย่างมากคำสำคัญ ของเสียเป็นศูนย์ ขยะ แปรรูป เพิ่มมูลค่า พลังงาน

คำสำคัญ

EnergyWasteValue AddedพลังงานขยะConversionเพิ่มมูลค่าแปรรูปZero-wasteของเสียเป็นศูนย์

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2

สุชาติ เหลืองประเสริฐ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การพัฒนาศักยภาพการผลิตพลังงานจากธุรกิจเหมืองบ่อขยะ

คมศิลป์ วังยาว สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การจัดการของเสียโดยนำธาตุเงินที่แยกได้จากขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียในห้องปฏิบัติการมาเตรียมเป็นรีเอเจนต์ซิลเวอร์ไนเตรต

สราวุฒิ สมนาม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

การเพิ่มมูลค่าแก่วัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจากมะพร้าวด้วยแนวคิดของเสียเหลือศูนย์

พลอยทราย โอฮาม่า มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2559

Waste management

พ.ศ. 2559

การศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมในการแปรรูปขยะเป็นพลังงาน ณ สถานที่ฝังกลบขยะมูลฝอย เทศบาลนครลำปาง

พิมผกา โพธิลังกา มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง พ.ศ. 2560

การจัดการกากของเสีย และของเสียอันตราย จากกระบวนการผลิตอย่างยั่งยืน ด้วยเทคโนโลยีสะอาด กรณีศึกษา โรงงานบีสไพพ์ฟิตติ้ง อินดัสตรี จำกัด จังหวัดสมุทรสาคร

อาภาพรรณ สัตยาวิบูล มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2552

การวิเคราะห์ทางเทคนิคและเศรษฐศาสตร์การเปลี่ยนขยะชุมชนเป็นพลังงาน ด้วยเทคโนโลยีย่อยสลายแบบไม่ใช้ออกซิเจน และเทคโนโลยีการผลิตก๊าซเชื้อเพลิง : กรณีศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น

สมหวัง ชินวานิชย์เจริญ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2551

การพัฒนาแหล่งเรียนรู้การจัดการขยะมูลฝอย และน้ำเสียเพื่อการปลูกจิตสำนึกให้เกิดกับชุมชนอย่างยั่งยืน

บวร ไชยษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2554

การจัดการขยะจากโรงอาหารโดยใช้แนวคิด “จากขยะสู่พลังงาน”

อรัญญา อุดมอิทธิพงศ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2554