รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
การปรับปรุงสมบัติที่ผิวของตะขอทออวนโดยการเคลือบผิวด้วยเทคนิคสปัตเตอริง
ศุภกัญญา ขันชัยภูมิ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ปรับปรุงสมบัติที่ผิวของตะขอทออวนโดยการเคลือบผิวโครเมียมไนไตรด์และไทเทเนียมไนไตรด์ด้วยเทคนิคสปัตเตอริง 2) ศึกษาพฤติกรรมการสึกหรอของ ผิวเคลือบโครเมียมไนไตรด์และไทเทเนียมไนไตรด์บนตะขอทออวน และ 3) ทดสอบและวิเคราะห์สมบัติทางกล สมบัติทางกายภาพ สมบัติทางเคมี และโครงสร้างจุลภาคของผิวเคลือบด้วยวิธีการออกแบบการทดลอง โดยตะขอทออวนถูกนำมาทดสอบโดยเครื่องทดสอบการสึกหรอแบบลื่นไถล แบบแห้งกับเส้นใยชนิดโมโนฟิลาเมนท์ที่ผลิตจากส่วนผสมของไนล่อน 6 และไนล่อน 66 มีขนาด เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.12 มิลลิเมตร ใช้ความเร็วรอบในการทดสอบ 150 รอบต่อนาที ทำการออกแบบ การทดลองแบบ 2k แฟคตอเรียล มี 3 ปัจจัย ได้แก่ ชนิดของสารเคลือบ มีระดับของปัจจัย 2 ระดับ คือ CrN และ TiN, น้ำหนักกด มีระดับของปัจจัย 2 ระดับ คือ 1 กิโลกรัม และ 2 กิโลกรัม และระยะทางของการทดลอง มีระดับของปัจจัย 2 ระดับคือ 1 กิโลเมตร และ 2 กิโลเมตรผลตอบสนอง ได้แก่ น้ำหนักที่หายไป ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า เมื่อพิจารณาจากน้ำหนักเฉลี่ย ที่หายไป ตะขอผิวเคลือบ CrN มีความต้านทานการสึกหรอแบบลื่นไถลแบบแห้งดีกว่าผิวเคลือบ TiN โดยการสึกหรอที่เกิดขึ้นของผิวเคลือบ CrN มีน้อยจึงทำให้น้ำหนักที่หายไปมีค่าต่ำกว่าการสึกหรอ ของผิวเคลือบ TiN ซึ่งผิวเคลือบ CrN มีพฤติกรรมการสึกหรอแบบขัดสี
คำสำคัญ ผิวเคลือบโครเมียมไนไตรด์ เคลือบไทเทเนียมไนไตรด์ ความต้านทานการสึกหรอ แบบลื่นไถลแบบแห้ง การออกแบบการทดลองแบบ 2k แฟคตอเรียล
คำสำคัญ
การสึกหรอสปัตเตอริง(Factorial Design Experiment)(Wear)การทดลองแบบแฟคทอเรียล
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การเตรียมผิวเคลือบแบบซ่อมแซมตัวเองได้เพื่อใช้งานด้านการป้องกันการกัดกร่อน (ระยะที่ 1)
นคร ศรีสุขุมบวรชัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2557 การเพิ่มประสิทธิภาพดอกกัดด้วยชั้นเคลือบจากวิธีไอทางฟิสิกส์
พรวสา วงศ์ปัญญา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2557 การวิจัยและพัฒนาสารสกัดใบพลูคาว เพื่อนำมาใช้ในผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางค์ที่มีคุณสมบัติปกป้องผิวหนังจากการทำลายด้วยรังสียูวีบี
พรงาม เดชเกรียงไกรกุล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2564 การศึกษานวัตกรรมการเคลือบผิวยางด้วยสารช่วยจับตัวในรูปสารประกอบเชิงซ้อนโดยเทคนิคโซล-เจล
นุชนภา ตั้งบริบูรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2554 การศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้เมลามีนเรซิน ในการเตรียมสารเคลือบผิว ที่สามารถแห้งตัวได้ด้วยรังสีอัลตร้าไวโอเลต เพื่อการนำไปใช้ในงานเคลือบผิว
นันทนา จิรธรรมนุกูล ภาควิชาวัสดุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2551 การศึกษาสมบัติการป้องกันการกัดกร่อนด้วยวิธีโฟโตแคโทดิก โดยการเคลือบฟิล์มบางวัสดุกึ่งตัวนาซิงค์ออกไซด์บนผิวเหล็กกล้าไร้สนิม ด้วยเทคนิคสเปรย์ไพโรไลสิสแบบนิวเมติกส์
ราชธีร์ เตชไพศาลเจริญกิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 การขึ้นรูปและปรับปรุงผิววัสดุฝังในชนิดโลหะเพื่อเพิ่มสมบัติเชิงวิศวกรรมและการเข้ากันได้ทางชีวภาพ
อนรรฆ ขันธะชวนะ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2556 การปรับปรุงผิวหน้าของไม้ยางพาราด้วยการเคลือบโลหะออกไซด์
ผศ.ดร.เกศรา เสนีย์ศรีสกุล พ.ศ. 2566 การเตรียมและการตรวจสอบสมบัติของผิวเคลือบอนุภาคนาโนซิลิกาแบบชอบน้ำเพื่อประยุกต์ใช้เป็นสารเคลือบทำความสะอาดตัวเอง
วิวัฒน์ ตัณฑะพานิชกุล พ.ศ. 2562 การศึกษาคุณสมบัติผงโปรตีนจากรังไหมเพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการเตรียมเครื่องสำอาง
สุธาสินี ทัพพสารพงศ์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2553