รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560
เทคโนโลยีภูมิสารสนเทศประยุกต์ต่อการจัดการพื้นที่สีเขียวในเมืองด้วยบทบาทของการลดการไหลบ่าของน้ำจากพายุฝนตามฤดูกาลและการเพิ่มระดับน้ำใต้ผิวดิน กรณีศึกษา : เทศบาลนครนคราชสีมา
เยาวเรศ จันทะคัต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์หลัก คือ (1) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงความเป็นสีเขียวของเมือง (2) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงการไหลบ่าของน้ำจากพายุฝนตามฤดูกาล (3) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงน้ำใต้ผิวดิน และ (4) จัดทำแผนที่บ่งชี้จุดหรือบริเวณเฉพาะที่ควรจัดการพื้นที่สีเขียวในเมือง จากความสัมพันธ์ของข้อ (1) – ข้อ (3) โดยมีกรณีศึกษาคือ เทศบาลนครนครราชสีมา วิธีการศึกษานี้อาศัยโปรแกรม ArcSWAT ร่วมกับ ArcMap ในการประมวลผล ผลการศึกษาพบว่าบริเวณเฉพาะที่ควรจัดการพื้นที่สีเขียวบนพื้นฐานของระดับปริมาณน้ำไหลบ่าและปริมาณการเติมน้ำใต้ผิวดินในแต่ละพื้นที่ จาก 6 พื้นที่ของการไหลบ่าของน้ำในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา แบ่งออกเป็น 2 ระดับ (เร่งด่วนและเฝ้าระวัง) โดยระดับเร่งด่วน คือ พื้นที่ต่ำตอนกลางล่างของพื้นที่ศึกษา (บริเวณหมายเลขที่ 2 ได้แก่ บริเวณชุมชนเมืองและย่านการค้า สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และสนามกอล์ฟ) และพื้นที่ตอนเหนือของพื้นที่ศึกษา (บริเวณหมายเลขที่ 3 ได้แก่ บริเวณชุมชนเมืองและย่านการค้า สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ พืชผักหลังเดอะมอลล์) โดยมีการไหลบ่าของน้ำออกไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเฉียงเหนือตามลำดับ ส่วนบริเวณอื่นๆ จัดอยู่ในระดับเฝ้าระวังของการจัดการพื้นที่สีเขียว
คำสำคัญ
Urban green spaceStormwater runoffApplied Geo-Informatics TechnologySubsurface Waterเทคโนโลยีภูมิสารสนเทศประยุกต์การไหลบ่าของน้ำจากพายุฝนตามฤดูกาลน้ำใต้ผิวดินพื้นที่สีเขียวของเมือง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาพื้นที่สีเขียวในเมืองสำหรับลดผลกระทบจากโดมความร้อนและมลพิษอากาศ
อดุลย์เดช ปัดภัย กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2565 การวิเคราะห์ศักยภาพพื้นที่ในการพัฒนาแหล่งกักเก็บน้ำและระบบการกระจายน้ำที่เหมาะสมโดยใช้เทคโนโลยีภูมิสารสนเทศในพื้นที่ประสบภัยแล้งจังหวัดบุรีรัมย์
ณัฐพล วงษ์รัมย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2564 การพัฒนาระบบสารสนเทศการบริหารจัดการน้ำชุมชนเพื่อสร้างความเข้มแข็งในการปรับตัวของชุมชนท้องถิ่นเพื่อรองรับภัยแล้งจังหวัดบุรีรัมย์
ณัฐพล วงษ์รัมย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2564 การติดตามและประเมินพื้นที่แล้งซ้ำซากโดยบูรณาการเทคโนโลยีรีโมทเซนซิงและระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อเสนอแนวทางการจัดการระบบน้ำชุมชนและการเกษตรที่มีประสิทธิภาพ ลุ่มน้ำคลองสวนหมาก จังหวัดกำแพงเพชร
สุภาสพงษ์ รู้ทำนอง มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร พ.ศ. 2563 พื้นที่บริหารจัดการน้ำต้นแบบโดยชุมชนของอ่างเก็บน้ำชลประทานขนาดกลางในเขตจังหวัดน่าน
สุวัฒน์ พาหุสุวัณโณ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 โครงการปรับปรุงพัฒนาระบบรายงานข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์ระดับหมู่บ้าน เพื่อเพิ่ม ศักยภาพการใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำขนาดเล็กและคาดการณ์ผลผลิตการเกษตรเชิงพื้นที่
ฉัตร พยุงวิวัฒนกูล สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2565 การบูรณาการระบบสารสนเทศเชิงพื้นที่เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำห้วยขุนฝางโดยผู้มีส่วนเกี่ยวข้องหลายภาคส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์
ครรชิต พิระภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2560 การพัฒนาแหล่งน้ำและบริหารจัดการน้ำแบบมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาภัยแล้ง โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาแม่ยม จังหวัดแพร่
พฤทธิพงศ์ ทัศน์อัญชุลีกุล กรมชลประทาน พ.ศ. 2556 มาตรการทางผังเมืองกับการจัดการสิ่งแวดล้อมในกรุงเทพมหานคร
วราลักษณ์ คงอ้วน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558 โครงการแนวทางการวางผังเมืองเพื่อรับมือต่อความเสี่ยงต่อภาวะน้ำท่วมในอนาคตจากอิทธิพลของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ กรณีศึกษา เทศบาลนครสมุทรปราการ
วนารัตน์ กรอิสรานุกูล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559