ผลกระทบของลมสุริยะความเร็วสูงต่อพายุแม่เหล็กโลกและการสื่อสารวิทยุในไอโอโนสเฟียร์บริเวณละติจูดต่ำ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาพายุแม่เหล็กโลกจากลมสุริยะความเร็วสูงสำหรับกรณีศึกษาของเหตุการณ์ที่มีการเพิ่มขึ้นของดัชนี AE อย่างมากและต่อเนื่องหรือเหตุการณ์ HILDCAA ในช่วงปี ค.ศ. 2004-2008 บ่งชี้ถึงกระแสไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่ถูกถ่ายเทจากลมสุริยะความเร็วสูงสู่แมกนีโตสเฟียร์/ไอโอโนสเฟียร์โดยกระบวนการเชื่อมต่อใหม่ทางแม่เหล็ก แล้วมีผลต่อระบบกระแสอิเล็กโตรเจ็ตศูนย์สูตรและความผิดปกติของการแตกตัวบริเวณศูนย์สูตรหรือ EIA ความถี่ (FoF2) ของอิเล็กตรอนเพิ่มขึ้นหรือลดลงโดยการทะลุผ่านทันทีของสนามไฟฟ้าสู่ไอโอโนสเฟียร์และการรบกวนไดนาโมในระยะฟื้นตัวของพายุแม่เหล็กโลกตามลำดับ การเปลี่ยนแปลงของ FoF2 ในพายุไอโอโนสเฟียร์จึงส่งผลต่อการสื่อสารคลื่นวิทยุความถี่สูงในไอโอโนสเฟียร์บริเวณละติจูดต่ำ ส่วนความสูงวิกฤต (hmF2) มีการเปลี่ยนแปลงตรงข้ามกับ FoF2 และพบว่าการแปรผัน FoF2 และ hmF2 ไม่ขึ้นอยู่กับลองจิจูดอย่างมีนัยสำคัญ แต่ขึ้นอยู่กับละติจูดของผู้สังเกตซึ่งบ่งชี้ถึงการลดลงหรือเพิ่มขึ้นของความผิดปกติของ EIA โดยการลดลงของ EIA มีความสอดคล้องกับพายุไอโอโนสเฟียร์แบบลบที่ส่งผลยับยั้งการส่งคลื่นวิทยุความถี่สูง ในขณะที่การเพิ่มขึ้นของ EIA สอดคล้องกับพายุไอโอโนสเฟียร์แบบบวกที่มีผลรบกวนสัญญาณจีพีเอสจากดาวเทียม งานวิจัยนี้เป็นการวิเคราะห์สาเหตุและผลกระทบของพายุแม่เหล็กโลกที่เวียนซ้ำในช่วง 27 วัน โดยใช้กรณีศึกษา ที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงสนามไฟฟ้าในชั้นไอโอโนสเฟียร์บริเวณใกล้ศูนย์สูตรแม่เหล็กโลก ในปี ค.ศ. 1997 2006 และ 2008 โดยใช้ข้อมูลควาหนาแน่นของอิเล็กตรอน ดัชนีพายุแม่เหล็กโลกข้อมูลความถี่วิกฤตของอิเล็กตรอนในชั้นไอโอโนสเฟียร์ชั้น F2 (f0F2 หน่วย MHz) และความสูงสุดของชั้น F2 (hmF2) ของสถานีไอโอโนซอนด์ภาคพื้นดินที่ติดตั้งที่ลองติจูดต่างกัน จากการศึกษาพายุแม่เหล็กโลกที่เวียนซ้ำที่เกิดต่อเนื่องกัน พบว่าลมสุริยะความเร็วสูง ได้ส่งผลกระทบต่อการเพิ่มขึ้นของค่าดัชนีอิเล็กโตรเจ็ตออโรรา เป็นเวลายาวนาน จากการที่สนามแม่เหล็กระหว่างดาวเคราะห์ในแนวแกน Z แสดงการสั่นของคลื่นอัลเวงที่มีการถ่ายเทพลังงานจากชั้นแมกนีโตสเฟียร์อย่างต่อเนื่อง จากนั้นพลังงานจึงเข้าสู่ไอโอโนสเฟียร์ผ่านกระบวนการการทะลุผ่านทันทีของสนามไฟฟ้าและการรบกวนไดนาโมของสนามไฟฟ้า ซึ่งส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของค่า f0F2 และ hmF2 ในชั้นไอโอโนสเฟียร์ของโลก ซึ่งมีผลต่อการสื่อสารวิทยุความถี่สูง และความผิดปกติของการแตกตัวเป็นไอออนบริเวณศูนย์สูตรโลก ที่มีกลไกการดริฟต์ ExB และหลักฐานจากข้อมูลแมกนีโตมิเตอร์ ชี้ว่าสนามไฟฟ้าไดนาโมรบกวนปรากฎในระยะฟื้นตัวของพายุเป็นเวลา 2 - 3 วัน