รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561
การศึกษากลไกและศักยภาพการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ อย่างยั่งยืน ในจังหวัดอุบลราชธานี
อัยรดา พรเจริญ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2561 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษากลไกการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวทางธรรมชาติอย่างยั่งยืนในจังหวัดอุบลราชธานี 2) เพื่อการศึกษาศักยภาพการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวทางธรรมชาติอย่างยั่งยืนในจังหวัดอุบลราชธานี และ 3) เพื่อเปรียบเทียบศักยภาพในด้านต่าง ๆ ระหว่างอุทยาน ผลการวิจัยพบว่า
1. กลไกการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยงเชิงธรรมชาติอย่างยั่งยืน หมายถึง ลำดับขั้นตอน หรือวิธีการที่จะทำงานต่าง ๆ ได้ข้อมูลจากการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ทีมงานที่เกี่ยวข้องกับการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวในเขตอุทยานฯ ที่มีความร่วมมือกันเพื่อให้งานของระบบต่าง ๆ สำเร็จโดยมีระเบียบแบบแผนการปฏิบัติที่ตรงกัน มีขั้นตอนประกอบด้วย ด้านกิจกรรม ด้านวัตถุประสงค์ของการดำเนินกิจกรรม ด้านการเงิน ด้านกายภาพและสิ่งอำนวยความสะดวก ด้านการจัดโปรแกรมการท่องเที่ยว ด้านการประชาสัมพันธ์และการตลาด ด้านทรัพยากรมนุษย์ ด้านความปลอดภัยและความเสี่ยง ด้านลูกค้าสัมพันธ์
2. ศักยภาพการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวทางธรรมชาติอย่างยั่งยืนในจังหวัดอุบลราชธานี เก็บข้อมูลจากนักท่องเที่ยวประกอบด้วย คุณค่าของทรัพยากรธรรมชาติที่ได้จากกิจกรรมท่องเที่ยว ด้านความปลอดภัยจากการดำเนินกิจกรรมการท่องเที่ยว ด้านความนิยมของกิจกรรมการท่องเที่ยว ด้านข้อจำกัดของกิจกรรมในการรองรับนักท่องเที่ยว
3. การเปรียบเทียบศักยภาพในด้านต่าง ๆ ระหว่างอุทยาน จะเห็นได้ว่าอุทยานแห่งชาติผาแต้มได้รับความนิยมมากที่สุด (มีศักยภาพสูงสุด) และวนอุทยานน้ำตกผาหลวงได้รับความนิยมน้อยที่สุด
คำสำคัญ
ศักยภาพPotentialMechanismกลไกSustainable Nature-based Tourism Activities Arrangementการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวทางธรรมชาติอย่างยั่งยืน
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษากลไกและศักยภาพการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติอย่างยั่งยืน ในจังหวัดอุบลราชธานี
สรายุทธ พรเจริญ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2561 รูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนด้วยหลักอปริหานิยธรรม โดยชุมชนมีส่วนร่วมในเขตพื้นที่อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
อนุพันธ์ อภิชยานุภาพ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย พ.ศ. 2559 ศักยภาพและแนวทางการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ วนอุทยานน้ำตกธารทิพย์ อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
ทิวาวรรณ ศิริเจริญ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2558 รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนบ้านดอนบ่ม ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
กชธมน วงศ์คำ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2562 การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโดยใช้ชุมชนเป็นฐานแบบมีส่วนร่วมของเขตห้ามล่าสัตว์ป่าดูนลำพันจังหวัดมหาสารคาม
ชัยธวัช ศิริบวรพิทักษ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2561 การศึกษาศักยภาพเชิงพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมของชุมชนบุญเรือง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย
ปรัชมาศ ลัญชานนท์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2561 ศึกษาและพัฒนารูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ในชุมชนนาป้อ อำเภอเมือง จังหวัดตรัง
นายสุชาติ อินกล่ำ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2551 แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงเกษตรอย่างยั่งยืนในกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ
ครรชิต มาระโภชน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ พ.ศ. 2557 การวิเคราะห์เชิงโครงสร้างของการจัดการธุรกิจการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติที่ชุมชนมีส่วนร่วมในเขตจังหวัดอุบลราชธานี
อนันต์ สุนทราเมธากุล มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2560 บทบาทของหน่วยงานภาครัฐที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติอย่างยั่งยืน ในพื้นที่น้้าตกแก่งล้าดวน อำเภอน้้ายืน จังหวัดอุบลราชธานี
วลัยพร สุขปลั่ง มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2561