การศึกษาเชิงทฤษฎีของการดูดซับสารกำจัดวัชพืชกลุ่มคลอโรอะซิทานิไลด์บน ท่อนาโนคาร์บอนแบบดั้งเดิมและแบบที่มีการเติมโลหะแพลลาเดียมและออสเมียม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาการดูดซับคลอโรอะซิทานิไลด์ บนท่อนาโนคาร์บอนแบบดั้งเดิม และท่อนาโนคาร์บอนที่เติมโลหะแพลเลเดียมและออสเมียม โดยใช้ทฤษฎีฟังก์ชันนัลความหนาแน่น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติทางโครงสร้าง สมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์ และความสามารถในการดูดซับคลอโรอะซิทานิไลด์ของท่อนาโนคาร์บอนแบบดั้งเดิม ท่อนาโนคาร์บอนที่เติมแพลเลเดียมและออสเมียม โดยคลอโรอะซิทานิไลด์ที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ อะลาคลอร์ อะเซ็ทโตคลอร์ และเมโท-ลาคลอร์ สารประกอบทุกตัวได้ทำการคำนวณหาโครงสร้างที่เหมาะสมที่ระดับ B3LYP และใช้เบซิสเซตเป็น LanL2DZ ผลการคำนวณชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ท่อนาโนคาร์บอนที่มีการเติมโลหะแพลเลเดียมและออสเมียมมีความสามารถในการดูดซับคลอโรอะซิทานิไลด์ได้มากกว่าท่อนาโนคาร์บอนแบบดั้งเดิม โดยท่อนาโนคาร์บอนที่เติมออสเมียมจะมีความสามารถในการดูดซับคลอโร-อะซิทานิไลด์ดีที่สุด โดยทั้งท่อนาโนคาร์บอนที่เติมแพลเลเดียมและออสเมียมจะยึดจับกับโมเลกุลคลอโรอะซิทานิไลด์ได้ดีเมื่อหันอะตอมออกซิเจนเข้าหาท่อ สามารถเรียงลำดับความสามารถในการดูดซับได้ดังนี้ อะลาคลอร์ > อะเซ็ทโตคลอร์ > เมโทลาคลอร์ นอกจากนี้แล้วคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์ ของท่อนาโนคาร์บอนที่เติมแพลเลเดียมและออสเมียมมีการเปลี่ยนแปลงมากขึ้นหลังการดูดซับคลอโรอะซิทานิไลด์ เมื่อเทียบกับท่อนาโนคาร์บอนแบบดั้งเดิม

คำสำคัญ