รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
โครงการการพัฒนาต้นแบบเครื่องวัดน้ำหนักสำหรับผู้ป่วยที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ออกจากเตียงผู้ป่วยได้ด้วย Kinect
อภิศักดิ์ พรหมฝาย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ปัจจุบันการชั่งน้ำหนักผู้ป่วยที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ออกจากเตียงผู้ป่วยได้สําหรับโรงพยาบาลหลายแห่งใช้วิธีการคาดคะเนด้วยสายตาตรวจสอบรูปร่างภายนอกของผู้ป่วย เนื่องจากเตียงผู้ป่วยที่สามารถชั่งน้ำหนักผู้ป่วยได้นั้นมีราคาแพง และสามารถชั่งน้ำหนักเฉพาะผู้ป่วยที่นอนอยู่ตียงนั้นเท่านั้น งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาต้นแบบเครื่องวัดน้ำหนักสําหรับผู้ป่วยที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ออกจากเตียงผู้ป่วยได้ด้วย Kinect ด้วยกระบวนการปรับปรุงภาพด้วยตัวกรองแบบมัธยฐาน โดยผู้วิจัยได้เลือกใช้หน้าต่างกรองสําหรับการทดลองทั้งหมด 5 ขนาด คือ 3?3 5?5 7?7 9?9 11?11 และเลือกผู้ทดสอบจากบุคคลทั่วไปแทนผู้ป่วยจํานวน 103 คน เพื่อหาค่าปริมาตรของร่างกาย จากนั้นจะใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายเลือกข้อมูลปริมาตร 50 คน เพื่อนํามาหาสมการถดถอย ส่วนข้อมูลที่เหลืออีก 53 คน จะนํามาทดสอบเพื่อหาประสิทธิภาพ โดยใช้ค่ารากที่สองของค่าความคลาดเคลื่อนกําลังสองเฉลี่ย (Root Mean Square Error: RMSE)
พบว่าควรเลือกใช้การปรับปรุงภาพด้วยตัวกรองแบบมัธยฐานที่มีเคอร์เนลขนาด 11?11 เนื่องจากมีค่าสัมประสิทธิ์ในการตัดสินใจ (R-Sq) มีค่าเท่ากับ 0.851 และมีค่ารากที่สองของค่าความคลาดเคลื่อนกําลังสองเฉลี่ยเท่ากับ 6.770 ดังนั้นการพัฒนาเครื่องวัดน้ําหนักสําหรับผู้ป่วยที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ด้วยกล้อง Kinect สามารถนําไปประยุกต์ใช้ชั่งน้ำหนักได้ดี
คำสำคัญ
4.1การประมวลผลด้วยภาพ4.2 Kinect4.3 API (Application Program Interface)4.4 OpenNI (Open Natural Interaction)
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การปรับเทียบเตียงพร้อมอุปกรณ์วัดแรงและระบบบันทึกการเคลื่อนไหวในการวัดแรงและระยะทาง ขณะทำการรักษาด้วยมือ
เมธาวี แก้วประเสริฐ มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช พ.ศ. 2562 Simple method for assessing standing height using recumbent length in bedridden patients using soft and firm mattresses
ต้นแบบอุปกรณ์เสริมเตียงผู้ป่วยเพื่อช่วยพลิกตัวอัตโนมัติสามารถใช้งานได้กับที่นอนชนิดต่าง ๆ ที่ใช้อยู่จริงในโรงพยาบาลได้หรือไม่
อภิชนา โฆวินทะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561 การพัฒนาต่อยอดเตียงพลิกตัวโดยใช้ระบบจอสัมผัสพร้อมการติดตั้งระบบแจ้งเตือนการเกิดแผลกดทับสำหรับผู้ป่วยติดเตียง
จิณพิชญ์ชา มะมม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การพัฒนานวัตกรรมเบาะยางพาราแทรกตัวตรวจรู้น้ำหนักรองรับผู้สูงวัยที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ส่งข้อมูลผ่านโมบายแอพพิเคชั่น
ศักดิ์ระวี ระวีกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2564 การพัฒนาขั้นก้าวหน้าของต้นแบบเชิงพาณิชย์ของเตียงบ้านผ่อนแรงโดยไม่ใช้ไฟฟ้าสำหรับผู้ป่วยติดเตียง
อัมราพร บุญประทะทอง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 อุปกรณ์ช่วยเคลื่อนย้ายผู้ป่วยนั่งวีลแชร์(wheelchair)ขึ้นลงบันได
สุรชัย นามพรมมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560 การพัฒนากระดานวัดสัดส่วนร่างกายแบบ 2 มิติ เพื่อการประเมินทางคิเนติกส์และคิเนเมติกส์
กฤษณะ อรุณโชติ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2559 การออกแบบและสร้างเครื่องวัดมุมองศาสำหรับเตียงผู้ป่วยบาดเจ็บที่สมองเพื่อป้องกันภาวะความดันในกะโหลกศีรษะสูง
กิตติศักดิ์ คงสีไพร มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2563 การศึกษาหาค่าที่เหมาะสมสำหรับการตรวจวัดความหนาแน่นมวลกระดูกเพื่อคัดกรองผู้ป่วยโรคกระดูกพรุนในสตรีวัยหมดระดูด้วยเครื่องอัลตราซาวด์ที่กระดูกส้นเท้าด้วยวิธีลงน้ำหนักในท่ายืนและไม่ลงน้ำหนักในท่านั่ง
ศักดา อาจองค์ วัลลิภากร มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2559