รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
การพัฒนาอุปกรณ์เทอร์โมอิเล็กทริกออกไซด์โดยใช้นาโนเทคโนโลยี
อดุลย์ หาญวังม่วง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ประสิทธิภาพของวัสดุเทอร์โมอิเล็กทริกสาหรับการประยุกต์ใช้นั้นถูกคำนวณโดยสมการ ZT= (S2?)T/ ?โดย S คือค่าซีเบค ? คือค่าความนำไฟฟ้า ? คือค่าความสามารถส่งผ่านความร้อน และ T คือค่าอุณหภูมิสมบูรณ์ จากสมการข้างต้น หากต้องการทำให้วัสดุเทอร์โมอิเล็กทริกมีประสิทธิภาพสูงนั้น ต้องทำให้ค่า S และค่า ? มีค่าสูงในขณะเดียวกันต้องทำให้ค่า ? มีค่าต่ำ สำหรับงานวิจัยนี้นักวิจัยมีความสนใจปรับปรุงประสิทธิภาพของสารสารประกอบในกลุ่มโลหะออกไซด์โดยใช้นาโนเทคโนโลยี เพื่อพัฒนาเป็นวัสดุเทอร์โมอิเล็กทริกประสิทธิภาพสูง เพราะเชื่อว่าสารประกอบกลุ่มนี้น่าจะมีค่า? ต่ำ สารประกอบเหล่านี้ถูกเตรียมด้วยการหลอมละลายเพื่อให้เกิดการเชื่อมประสานเป็นเนื้อเดียวกันของของแข็งโดยการเผาในระบบสุญญากาศที่อุณหภูมิจุดหลอมเหลว จากนั้นนำก้อนสารมาบดเพื่อขึ้นรูปให้เป็นก้อนที่มีความหนาแน่นสูงด้วยวิธีบีบอัดและให้ความร้อนที่ควบคุมอุณหภูมิและความดันได้ (hot pressing) จากนั้นนำมาวิเคราะห์โครงสร้างด้วย XRD จากนั้นนำมาวัดคุณสมบัติทางเทอร์โมอิเล็กทริกจากอุณหภูมิห้องถึงอุณหภูมิจุดหลอมเหลว พบว่าค่า ? ที่อุณหภูมิห้องน้อยมากซึ่งเป็นผลดีต่อประสิทธิภาพของวัสดุเทอร์โมอิเล็กทริก
คำสำคัญ
NanotechnologyThermoelectricเทอร์โมอิเล็กทริกนําโนเทคโนโลย
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาวัสดุเทอร์โมอิเล็กทริกประสิทธิภาพสูงจากวัสดุที่มีความสามารถการส่งผ่านความร้อนต่ำ
อดุลย์ หาญวังม่วง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2558 การพัฒนาวัสดุเทอร์โมอิเล็กทริกที่มีเสถียรภาพทางความร้อนและองค์ประกอบทางเคมีสำหรับประยุกต์ใช้กับแหล่งความร้อนคุณภาพสูง
อาภาภรณ์ สกุลการะเวก สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2564 การพัฒนาสุดยอดวัสดุไจแอนต์ไดอิเล็กตริกโดยการปรับแต่งไดโพลไฟฟ้าของจุดบกพร่องเชิงซ้อนและปรับปรุงขอบเกรน: ก้าวสำคัญสู่การใช้งานจริง
ประสิทธิ์ ทองใบ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การศึกษาความเสถียรเชิงความร้อนของผลึกโลหะออกไซด์ขนาดนาโนเมตร
สุพจน์ พัฒนะศรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2552 การพัฒนาวัสดุประกอบแต่งสารเติมปริมาณสูงจากระบบอะลูมินาและเบนซอกซาซีนเรซิน
จันจิรา จับศิลป์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2554 สมบัติเฟอร์โรแมกเนติก ณ อุณหภูมิห้องของสารประกอบเซมิคอนดักเตอร์ทินออกไซด์ที่มีโลหะทรานซิชันเป็นตัวเติมสำหรับเทคโนโลยีสปินทรอนิกส์
ทวีศักดิ์ สุดยอดสุข คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2553 การพัฒนาวัสดุเชิงเดี่ยวเทอร์โมอิเล็กตริกเลตเทลลูไลท์ด้วยเทคนิคบริดจ์แมน
สมคิด เพ็ญชารี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558 สมบัติเฟร์โรอิเล็กทริกในวัสดุเทอร์โมอิเล็กทริกออกไซด์
ณัฐพงศ์ วงษ์ดำเนิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2558 การประดิษฐ์ โครงสร้าง และสมบัติทางกายภาพของนาโนคอมโพสิตแม่เหล็กคาร์บอน
สันติ แม้นศิริ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2561 การสังเคราะห์อนุภาคนาโนแมงกานีสออกไซด์ที่เหมาะสมในเชิงปริมาณสำหรับใช้ปรับปรุงขั้วไฟฟ้าตัวเก็บประจุไฟฟ้าเคมียิ่งยวด
วีรชน ภูหินกอง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2557