การสร้างระบบเทอร์โมอิเล็กทริกเจนเนอร์เรเตอร์สำหรับการเปลี่ยนความร้อนเหลือทิ้งจากเตาหุงต้มให้เป็นพลังงานไฟฟ้า
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ปัญหาที่สำคัญของประชาชนในพื้นที่ชนบทของประเทศกำลังพัฒนาคือการขาดการเข้าถึงของพลังงานไฟฟ้า การ แก้ปัญหาที่ยั่งยืนคือประชาชนต้องสามารถผลิดพลังงานไฟฟ้าได้เองจากกิจกรรมในชีวิตประจำวัน เช่นการผลิตไฟฟ้าจากแลว หุงดัมที่ใช้ประกอบอาหาร เป็นต้น ในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบระบบแปลงพลังงานความร้อนเหลือทิ้งกลับมา ใช้ประโชชน์ โดยการออกแบบอยู่บนเงื่อนไข 3 ข้อ คือ คือ (1) ระบบพื่ออกแบบต้องนำพลังงานความร้อนเหลือทิ้งจากเตาหุงคัม กลับมาใช้เพื่อให้เกิดประไชชน์สูงสุด โดยพลังงานความร้อมจะถูกเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้าโดยใช้เทอร์ไม อิเล็กทริกและ พลังงามความร้อนที่เหลือจะใช้เพื่อผลิดน้ำร้อนใช้ในครัวเรือน (2) การระบายความร้อนให้กับเทอร์ไมอิกทริกต้องเป็นการ ระบายความร้อนแบบธรรมชาติ และ (3) ระบบที่ออกแบบต้องสามารถนำไปคิดตั้งร่วมกับเตาหุงคุ้มไดยไม่ต้องทำลาย โครงสร้างของเตา วิธีการทดลองแบ่ง ออกเป็น 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนแรกจะสร้างแบบจำลองทางคณิดศาสตร์เพื่ออธิบาย กำลังไฟฟ้าที่ผลิตได้และอุณหภูมิของน้ำร้อนที่ใด้จากระบบบโดยใช้วิธีตอบสนองใครงร่างพื้นผิว และคำนวณประสิทธิภาพ ของระบบที่ออกแนน ในขั้นตอนนี้จะใช้สีทพูตอร์เป็นแหล่งกำนิดความร้อนและติดตั้งทางด้านบนของเทอร์ไมอิเล็กทริกไมดูล ด้านล่างของเทอร์ไมอิเล็กทริกไมดูลถูกติดตั้งตั้งด้วยปีจำนวน 4 ขึ้น โดยสีพไปปัจะถูกสอดเข้าไปในใงนั้นน้ำเพื่อช่วย ในการระบายความร้อนและการผลิตน้ำร้อน เทอร์ไมคับเปิดชนิดเคจะถูกติดตั้งที่สำแหน่งล่างๆ เพื่อวัดอุณหภูมิ อุณหภูมิ กระแสไฟ ฟ้า และความต่างศักข์ไฟฟ้าจากเทอร์ไมอิเล็กทริกไมดูลถูกวัดโดยใช้ระบบจัดเก็บข้อมูลมูลอัดโนมัติเชื่อมต่อกับ คอมพิวเตอร์ผ่านไปรแกรม Labriew จากผลการทดลองพบว่าสามารถสร้างแบบจำลองทางคณิดศาสตร์เพื่อทำมาย กำลังไฟพืชและอุณหภูมิของน้ำร้อนที่ผที่ผลิตได้ โดยกำลังไฟฟ้าสูงสุดมืค่ าประมาณ 4.5 วัดด์ต่อเทอร์โมอิเล็กทริคไมดูล 1 ตัว อุณหภูมิของน้ำร้อนสูงสุดประมาณ 70 องศงศาเซลเซียส ประสิทธิภาพรวมของระบบมีค่ามากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ การทดออง ตอนที่ 2 เป็นการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการเผาไหม้ของเตาหุงสัมที่มีการติดตั้งและไม่ติดตั้งระบบที่ออกแบบ จ กากการ ทลสอบพบว่าเมื่อเตาหุงสัมมีการคิดตั้งระบที่ออกแบบจะมีประสิทธิภาพการงผาไหม้ลลงไม่เกิน 5 เปอร์เซ็นต์เมื่อเทือบกับ เดาหุงตัมที่ไม่ติดตั้งระบบที่ออกแบบ จากผลการทดลองชี้ให้เห็นว่าระบบที่ออกแบบสามารอนำพลังงานความเรือนเหลือทิ้งจากเตาหุงคัมเพื่อผลิตไฟฟ้าและน้ำ ร้อนสำหรับใช้ในครัวเรือนได้อย่างเพียงพอ โดยระบบทื่ออกแบบสามารถนำไปติดตั้ง ร่วมกับเตาหุงต้นได้โดยตรงและไม่ทำให้ประสิทธิภาพเชิงความร้อนของเคาหุงดื่มลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ผลจากงานวิจัยนี้ สามารถนำไปล่อยอดและล่ะถ่ายทอดให้กับประ รารน ในพื้นที่รนบทของประเทศไส้