ผลของสัดส่วนพื้นที่ปลูกกระถินในแปลงหญ้าแพงโกล่าต่อสมรรถนะการผลิตแพะลูกผสมบอร์ 50 เปอร์เซ็นต์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสัดส่วนพื้นที่ปลูกกระถินต่อหญ้าแพงโกล่าที่เหมาะสมที่จะใช้เป็นแหล่งอาหารสาหรับการขุนแพะลูกผสมบอร์ 50 % แบบปล่อยแทะเล็มในแปลงหญ้าอย่างมีประสิทธิภาพ โดยใช้แพะลูกผสมบอร์ 50 % เพศผู้ไม่ตอน อายุเฉลี่ย 3 เดือน น้าหนักเฉลี่ย 12 กิโลกรัม จานวน 18 ตัว โดยแบ่งแพะทดลองออกเป็น 3 กลุ่มๆ ละ 6 ซ้า ตามแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด (Completed randomized design, CRD) สุ่มแพะลงในสิ่งทดลองตามสัดส่วนพื้นที่ปลูกกระถินต่อหญ้าแพงโกล่าที่แตกต่างกันดังนี้ สิ่งทดลองที่ 1 สัดส่วนพื้นที่ปลูกกระถินต่อหญ้าแพงโกล่าในแปลงหญ้า เท่ากับ 1 ต่อ 4(พื้นที่ปลูกกระถินเท่ากับ 20 % ของพื้นที่ปลูกหญ้า) สิ่งทดลองที่ 2 สัดส่วนพื้นที่ปลูกกระถินต่อหญ้าแพงโกล่าในแปลงหญ้า เท่ากับ 2 ต่อ 3(พื้นที่ปลูกกระถินเท่ากับ 40 % ของพื้นที่ปลูกหญ้า) สิ่งทดลองที่ 3 สัดส่วนพื้นที่ปลูกกระถินต่อหญ้าแพงโกล่าในแปลงหญ้า เท่ากับ 3 ต่อ 2(พื้นที่ปลูกกระถินเท่ากับ 60 % ของพื้นที่ปลูกหญ้า) ปล่อยแพะเข้าแทะเล็มแปลงหญ้าแพงโกล่าและแปลงกระถินเมื่ออายุของหญ้าและกระถินมีอายุเท่ากันที่ 45 วัน ในอัตรา 3 ตัวต่อไร่ โดยกาหนดให้แพะแทะเล็มแปลงหญ้าและแปลงกระถินแปลงละ 45 วัน แล้วย้ายไปแทะเล็มอีกแปลงหนึ่งซึ่งพืชอาหารสัตว์มีอายุ 45 วัน หมุนเวียนกันไปตลอดการทดลอง