รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
ประสิทธิภาพของถ่านกัมมันต์ที่ผลิตจากเหง้ามันสำปะหลังโดยวิธีกระตุ้นทางเคมีด้วยสารละลายเกลือสมุทรและเกลือสินเธาว์ เพื่อใช้ในการกำจัดสีของน้ำเสียจากกระบวนการย้อมสีในการผลิตเสื่อกกของชุมชนเสื่อกกบ้านแพง อ.โกสุมพิสัย จ.มหาสารคาม
ศิวดล กัญญาคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อหาสภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมถ่านกัมมันต์จากเหง้ามันสำปะหลังด้วยวิธีการกระตุ้นทางเคมีโดยใช้เกลือโซเดียมคลอไรด์เป็นตัวกระตุ้น 2) เพื่อเปรียบเทียบคุณสมบัติของถ่านกัมมันต์จากเหง้ามันสำปะหลังที่กระตุ้นโดยสารละลายเกลือสมุทรและเกลือสินเธาว์ และ 3) เพื่อศึกษาลักษณะทางกายภาพของถ่านกัมมันต์ที่เตรียมได้ โดยศึกษาผลของอุณหภูมิในการเผาถ่าน (Carbonization) และอุณหภูมิในการกระตุ้น (Activated) ที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการดูดซับสีย้อมเมทิลลีนบลู ร้อยละของผลิตภัณฑ์ ร้อยละความชื้นและค่าไอโอดีนนัมเบอร์ (Iodine number) ผลการศึกษาพบว่า อุณหภูมิที่เหมาะสมในการเผาถ่านและกระตุ้นถ่านคือ อุณหภูมิ 400 องศาเซลเซียส โดยมีค่าร้อยละการดูดซับสีย้อมเมทิลลีนบลูเท่ากับ 95.32 ร้อยละของผลิตภัณฑ์เท่ากับ 73.65 ร้อยละความชื้นเท่ากับ 6.71 และค่าไอโอดีนนัมเบอร์เท่ากับ 1,427.73 มิลลิกรัมต่อกรัม ถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยสารละลายเกลือสินเธาว์มีความสามารถในการดูดซับสีย้อมเมททิลลีนบลูดีกว่าสารละลายเกลือสมุทรเล็กน้อย จากการศึกษาลักษณะทางกายภาพด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็คตรอนแบบส่องกราดพบว่า ถ่านกัมมันต์ที่กระตุ้นด้วยเกลือโซเดียมคลอไรด์มีรูพรุนมากกว่าถ่านที่ไม่ได้กระตุ้น
คำสำคัญ
Activated carbonWastewater treatmentถ่านกัมมันต์การบำบัดน้ำเสียCarbonizationRock saltActivationการกระตุ้นCassava rhizomeเหง้ามันสำปะหลังDyeing processreed matเสื่อกกSea saltเกลือสินเธาว์กระบวนการย้อมสีเกลือสมุทรกระบวนการคาร์บอไนซ์เซชั่น
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาประสิทธิภาพถ่านกัมมันต์จากชานอ้อยเพื่อการดูดซับสารปนเปื้อนในแหล่งน้ำทิ้ง
มัทนา สันทัสนะโชค มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561 การพัฒนาถ่านกัมมันต์ประสิทธิภาพสูงจากขี้เลื่อยไม้ยางพาราเพื่อใช้เป็นวัสดุดูดซับและฟอกสีในกระบวนการผลิตกรดซิตริกเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องสำอาง
ผศ.ดร.ชมพูนุท นันทเมธี พ.ศ. 2567 ประสิทธิภาพของถ่านกัมมันต์จากชานอ้อยและเหง้ามันสาปะหลังในการ บำบัดน้ำเสียจากการย้อมไหม
อรนิจ อุปรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 การผลิตวัสดุบำบัดน้ำบาดาลจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรและออกแบบระบบบำบัดน้ำบาดาลเพื่อการบริโภค
นภารัตน์ จิวาลักษณ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2563 การสังเคราะห์และประสิทธิภาพในการกำจัดสีย้อมในน้ำเสียของบิสมัตออกไซด์ผสมซิงค์ออกไซด์และเฟอริกออกไซด์ในรูปทรงดอกไม้
ฤทัยทิพย์ วิเศษศรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 การผลิตเอทานอลด้วยกระบวนการทางเคมี จากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรในจังหวัดมหาสารคาม
ปนัดดา แทนสุโพธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2563 การเตรียม การวิเคราะห์ และการประยุกต์ใช้ถ่านกัมมันต์จากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรจากภาคตะวันออกของประเทศไทย เพื่อเป็นตัวดูดซับโลหะหนักจากสารละลายน้ำ
สุคนทิพย์ เถาว์โมลา มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561 การใช้เถ้าลอยถ่านหินลิกไนต์มาเป็นวัตถุดิบหลักทำน้ำเคลือบสำหรับผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาเอิร์ทเทนแวร์
ไพบูลย์ หล้าสมศรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2559 สภาวะที่เหมาะสมของการผลิตถ่านกัมมันต์จากต้นไมยราบยักษ์โดยการกระตุ้นด้วยโซเดียมคลอไรด์และซิงค์คลอไรด์
ธีร์ธวัช สิงหศิริ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี พ.ศ. 2557 ถ่านกัมมันต์จากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรโดยการกระตุ้นทางเคมีเพื่อการประยุกต์ใช้กําจัดสารมลพิษในนํ้า
ธีรดิตถ์ โพธิตันติมงคล มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พ.ศ. 2560