การพัฒนาอุปกรณ์นำส่งยาแบบไม่ใช้เข็มด้วยลำพุ่งที่สร้างโดยหลักการกระแทกแบบใช้สปริงเป็นต้นกำลัง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีเป้าหมายเพื่อศึกษาคุณลักษณะการนำส่งยาด้วยลำพุ่งความเร็วสูง ที่สร้างจากหลักการกระแทกซึ่งมีสปริงเป็นต้นกำลัง โดยทำการศึกษาคุณลักษณะของลำพุ่งและคุณลักษณะการฉีดของอุปกรณ์ โดยจะศึกษาคุณลักษณะของลำพุ่งจาก การวัดความเร็วของลำพุ่ง ความดันกระแทกของลำพุ่ง และคุณลักษณะการนำส่งยา อันได้แก่ความลึกและการกระจายยาในเนื้อเยื้อ โดยอุปกรณ์การทดลองที่ถูกออกแบบขึ้นมาจะมีขนาดหัวฉีด 0.2 mm และ 0.3 mm และมีความจุ 0.2 mL และ 0.5 mL และทดลองโดยการเปลี่ยนขนาดสปริงที่มีค่า k ต่างกันไปตามขนาดความโตลวด ตั้งแต่ 30.90, 52.00, 104.20 และ135.52 N/m พบว่า ลำพุ่งที่ถูกฉีดออกจากหัวฉีดได้ความเร็วของลำพุ่ง อยู่ในช่วง 100 – 210 m/s และความดันกระแทกสูงสุดที่ได้ 174 MPa ซึ่งความเร็วและความดันกระแทกของลำพุ่งจะเพิ่มขึ้นเมื่อความแข็งของสปริงมีค่าสูงขึ้น ขนาดหัวฉีดและความจุน้อยลง พบการเกิดพัลส์ของลำพุ่งเป็นลูกๆ ซึ่งความแรงของพัลส์ของลูกถัดออกมาจะแรงขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งด้วยลักษณะการฉีดที่เป็นเช่นนี้ทำให้ การเจาะและกระจายตัวยาในเนื้อเยื้อมีลักษณะการเจาะที่ลึกลงเรื่อยๆ ตามความแข็งของสปริง และให้รูปร่างการกระจายยาแบบทรงกระบอกทุกกรณี ด้วยนี้เหตุนี้ดูเหมือนว่าประสิทธิภาพของอุปกรณ์นำส่งยาด้วยลำพุ่งความเร็วสูงที่สร้างด้วยหลักการกระแทกที่ใช้สปริงเป็นต้นกำลังจะด้อยกว่าที่ใช้แก๊สเป็นกำลัง