การจัดการธาตุอาหารในระบบการปลูกพืชในนาข้าวที่มีมันฝรั่งเป็นพืชหลัก

บทคัดย่อ

การศึกษาอิทธิพลของปุยฟอสฟอร์สและแมกนีเชี่ยมที่มีผลต่อการเจริญเติบโต และผลผลิตมันฝรั่งพันธุ์แอตแลนติก ทำการปลูกทดสอบในแปลงทดลอง 3 พื้นที่ คือ บ้านเจดีย์แม่ ครัว บ้านแม่แฝกหลวง และบ้านแม่แตง เริ่มดำเนินการทดลองเดือนพฤศจิกายน 2550 ถึง เดือน กุมภาพันธ์ 2551 พบว่า การสะสมน้ำหนักแห้งในส่วนต่างๆ ที่อายุ 0-30 30-45 45-60 และ60-30 วันหลังปลูกไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ซึ่งช่วงอายุที่ 45-60 วันหลังปลูกมีการสะสมน้ำหนัก แห้งสูงที่สุด การใส่ปุยฟอสฟอรัสร่วมกับปุยแมกนีเซียมอัตราต่าง ๆ มีแนวโน้มผลผลิตมันฝรั่งพันธุ์ แอตแลนติกสูงขึ้น โดยการที่ใส่ปุ๋ยทริปเปิ้ลซุปเปอร์ฟอสเฟต อัตรา 4 และ 8 กิโลกรัมต่อไร่ P.0, ร่วมกับปุยแมกนีเชียมซัลเฟต อัตรา 300 กิโลกรัมต่อไร่ MgSO, ให้ผลผลิตสูงที่สุดคือ 5,169 3,292 แล :3,412 กิโลกรัมต่อไร่ จากแปลงทดลองบ้านเจดีย์แม่ครัว บ้านแม่แฝกหลวง และบ้านแม่ แตง ตามลำดับ นอกจากนี้ยังพบว่าการใส่ปุ้ยแมกนีเซียมส่งผลให้การแตกของหัวมันฝรั่งมี แนวโน้มลดลง การใส่ปุ๋ยฟอสฟอรัสร่วมกับปุยแมกนีเซียมอัตราต่าง ๆ ส่งเสริมให้ประสิทธิภาพการ ดูดใช้ธาตุฟอสฟอรัส โพแทสเซียม และแมกนีเรียมเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้ง 3 พื้นที่ โดยการใส่ปุ๋ยฟอสฟอรัสที่อัตรา 4 กิโลกรัมต่อไร่ P.0, ให้ประสิทธิภาพการดูดใช้ธาตุฟอสฟอรัสสูง กว่าการใส่ปุ๋ยฟอสฟอรัสที่อัตรา 8 กิโลกรัมต่อไร่ P. O, ทางกลับกันการใส่ปุยแมกนีเซียมเพิ่มขึ้นมี ผลทำให้ประสิทธิภาพการดูดใช้ธาตุแมกนีเซียมลดลงอย่างมีนัยสำคัญทั้ง 3 พื้นที่ การศึกษาอิทธิพลของอัตราปุ้ยโพแทสเซียมร่วมกับปุ้ยแมกนีเซียมต่อการ เจริญเติบโตและผลผลิตมันฝรั่งพันธุ์แตแลนติก ในพื้นที่ปลูกมันฝรั่งของเกษตรกร 3 พื้นที่คือ แปลงของคุณบุญธรม คุณพิพัฒน์และคุณนิทัศน์ ระหว่างเดือนตุลาคม 2550 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2551 พบว่า ปริมาณโพแทสเซียมและแมกนีเซียมที่แลกเปลี่ยนได้ในดิน มีปริมาณเพิ่มสูงขึ้นอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ จากการใส่ปุยโพแทสเซียมซัลเฟตร่วมกับปุยแมกนีเซียมซัลเฟต มีผลให้ น้ำหนักแห้งของต้นมันฝรั่ง เมื่อมีอายุ 30 45 60 และ 80 วันหลังปลูก เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ และพบว่า อัตราการสะสมน้ำหนักแห้งของต้นมันฝรั่งมีค่าเพิ่มขึ้นตามแนวโน้มการใส่ปุ้ย โพแทสเชียมที่เพิ่มมากขึ้น การใส่ปุ๋ยโพแทสเชียมร่วมกับปุยแมกนีเชียมมีแนวโน้มผลผลิตของมัน ฝรั่งพันธุ์แอตแลนติกเพิ่มสูงขึ้นโดยที่การใส่ปุ๋ยโพแทสเซียมร่วมกับปุยแมกนีชียมซัลเฟตอัตรา 56.1:300 กิโลกรัมต่อไร่ มีแนวโน้มให้ผลผลิตมันฝรั่งสูงที่สุด คือ 3,642 3,754 และ 3,4513 กิโลกรัมต่อไร่ จากแปลงของคุณบุญธรรม คุณพิพัฒน์ และคุณนิทัศน์ ตามลำดับ นอกจากนี้ยัง พบว่าการใส่ปุ๋ยแมกนีเซียมส่งผลให้การแตกของหัวมันฝรั่งมีแนวโน้มลดลง การใสปุ้ยโพแทสเซียม ร่วมกับปุ้ยแมกนีเซียมมีผลให้ความเข้มข้นของพแทสเซียมและแมกนีเซียมในส่วนเหนือดิน ราก และหัวเพิ่มสูงขึ้น นอกจากนี้การใส่ปุยโพแทสเซียมและแมกนีเซียมยังส่งเสริมประสิทธิภาพในการ ดูดใช้ธาตุอาหารต่าง ๆ ต่อปริมาณปุยที่ใส่เพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและประสิทธิภาพ การดูดใช้ธาตุโพแทสเซียมก็เพิ่มสูงขึ้นตามการใส่ปุ๋ยโพแทสเซียมซัลเฟตที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ยิ่งทางสถิติ แต่สำหรับธาตุแมกนีเซียมที่ใส่ในอัตราที่เพิ่มขึ้นกลับลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยที่โพแทสเซียมอัตรา 37.4 กิโลกรัมต่อไร่มีประสิทธิภาพการดูดใช้โพแทสเซียมสูงที่สุดเท่ากับ 120.48, 125.76 แล ะ 90.42 เปอร์เซ็นต์ส่วนโพแทสเซียมอัตรา 56.1 กิโลกรัมต่อไร่มีประสิทธิภาพ การดูดใช้โพแทสเซียมสูงที่สุดเท่ากับ 149.98, 152.15 และ 122.27 เปอร์เซ็นต์ และการใส่ปุ๊ย แมกนีเซียมซัลเฟตที่ฉัตรา 100 กิโลกรัมต่อไร่ มีประสิทธิภาพการดูดใช้ธาตุแมกนีเซียมสูงที่สุด เท่ากับ 16.28, 13.11 และ 13.76 เปอร์เซ็นต์ ส่วนการใส่ปุยแมกนีเซียมซัลเฟตที่อัตรา 300 กิโลกรัมต่อไร่ มีประสิทธิภาพการดูดใช้ธาตุแมกนีเชียมสูงที่สุดเท่ากับ 6.03, 7.42 และ 5.88 เปอร์เซ็นต์จากแปลงปลูกของคุณบุญธรม คุณพิพัฒน์และคุณนิทัศน์ ตามลำดับ การศึกษาอิทธิพลของวัสดุปรับปรุงดินที่มีผลต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตมัน ฝรั่งพันธุ์แอตแลนติก ทำการปลูกทดสอบในแปลงทดลอง 2 พื้นที่ คือ บ้านแม่แฝก และบ้านช่อแล เริ่มดำเนินการทดลองเดือนพฤศจิกายน 2550 ถึง เดือนกุมภาพันธ์ 2551 พบว่า น้ำหนักแห้งส่วน ต่าง ๆ ของมันฝรั่งมีการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ที่อายุ 60 วันหลังปลูกน้ำหนักแห้งสวน ต่าง ของมันฝรั่งสูงที่สุด การสะสมน้ำหนักแห้งในส่วนต่างๆ ที่อายุ 45-60 วันหลังปลูก มีการ สะสมน้ำหนักแห้งสูงที่สุด การใส่วัสดุปรับปรุงดินที่แตกต่างกัน ที่บ้านแม่แฝก และบ้านช่อแลให้ ผลผลิตเฉลี่ย เท่ากับ 3,079 และ 3,981 กิโลกรัมต่อไร่ การศึกษาปริมาณความต้องการธาตุ อาหารหลัก (N-P-K) และธาตุแมกนีเซียม (Mg) ของมันฝรั่งพันธุ์แตแลนติกที่บ้านแม่แฝก พบว่า การใส่วัสดุปรับปรุงดินที่มีความแตกต่างกัน มีปริมาณการดูดใช้ธาตุไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเชียม และแมกนีเซียม ที่บ้านแม่แฝก พบว่ามีปริมาณการดูดใช้ทั้งหมดของธาตุไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม และแมกนีเซียม เท่ากับ 13.7-15.2, 2.37-2.83, 43.4-46.8 และ 1.97- 2.26 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ที่บ้านช่อแล พบว่ามีปริมาณการดูดใช้ทั้งหมดของธาตุไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม และแมกนีเซียม เท่ากับ 13.0-19.6, 2.27-3.26, 35.4-56.7 และ 1.83- 2.50 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ประสิทธิภาพการดูดใช้ธาตุอาหารของมันฝรั่งพันธุ์แอตแลนติกที่ บ้านแม่แฝกไม่มีผลต่อประสิทธิภาพการดูดใช้ธาตุอาหาร ส่วนที่บ้านช่อแล พบว่า การใส่วัสดุ ปรับปรุงดินที่มีความแตกต่าง กันมีผลต่อประสิทธิภ าพการดูดใช้ธาตุไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม และแมกนีเซียมอย่างมีนัยสำคัญ เท่ากับ 48.1-72.6, 64.8-93.4, 113-182 และ 1.83-2.50 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ

คำสำคัญ