อัตลักษณ์ของพื้นที่ต้นแบบ เส้นทางท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ท้องถิ่น
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องอัตลักษณ์ของพื้นที่ต้นแบบเส้นทางท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ท้องถิ่นมีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาอัตลักษณ์ท้องถิ่นของพื้นที่ต้นแบบและเพื่อศึกษาแนวทางการสื่อสารอัตลักษณ์ท้องถิ่นของพื้นที่ต้นแบบ เส้นทางท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ท้องถิ่นใน 5 เส้นทาง ผลการศึกษาพบว่าอัตลักษณ์ท้องถิ่นของพื้นที่ต้นแบบทั้ง 5 เส้นทาง มีลักษณะประสบการณ์ท้องถิ่น ความรู้สึกและบุคลิกภาพของเส้นทาง ดังนี้ 1) สุโขทัย คือ “ความสุขในความเป็นสุโขทัย” การได้สัมผัส ความสุขในวิถีชีวิตของคนสุโขทัย มีความอ่อนโยน เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ จิตใจดี ชอบท าบุญท าทาน และเป็นกันเอง 2) ชุมพร-ระนอง คือ “อารมณ์ทะเลกับอาชีพ” และ “อารมณ์ทะเลกับความเรียบง่าย” เป็นการท่องเที่ยวแบบ เนิบช้าเพื่อซึมซับบรรยากาศของแหล่งท่องเที่ยว 3) สตูล คือ “วัฒนธรรมมุสลิม ถิ่นธรณีวิทยา” เมืองสงบ สังคมพหุวัฒนธรรมที่ผสมกลมกลืนระหว่างวัฒนธรรมไทย จีน และมุสลิม มีทรัพยากรธรรมชาติทางธรณีวิทยา ที่ส าคัญ 4) แม่ฮ่องสอน คือ “ธรรมชาติ ธรรมดา ท้าทาย คาดไม่ถึง” การได้สัมผัสความสวยงามของ ทรัพยากรธรรมชาติและวิถีชีวิตที่เรียบง่ายต้องผ่านบททดสอบที่ท้าทายอย่างคาดไม่ถึง และ 5) ตราด-จันทบุรี คือ “อิ่มครบรส” อิ่มในความเป็นท้องถิ่นที่มีความเป็นธรรมชาติทั้งวิถีชีวิต กิจกรรมท่องเที่ยว และอาหาร การสื่อสารอัตลักษณ์เส้นทางท่องเที่ยวสัมผัสประสบการณ์ท้องถิ่นของพื้นที่ต้นแบบทั้ง 5 เส้นทาง พบว่าผู้ส่งสารส่วนใหญ่ คือ นักสื่อความหมายท้องถิ่น ชาวบ้าน และผู้ประกอบการในพื้นที่ ส่วนสารที่ส่งไปยัง ผ่านไปยังนักท่องเที่ยวเป็นข้อมูลเกี่ยวกับวิถีชีวิต ทรัพยากรธรรมชาติวัฒนธรรมท้องถิ่น อาหารท้องถิ่น และ ประวัติศาสตร์ ด้านช่องทางในการสื่อสารมีทั้งสื่อบุคคล สื่ออิเล็กทรอนิกส์ และสื่อสิ่งพิมพ์ ผู้รับสาร คือ นักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ท้องถิ่นทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ส าหรับอุปสรรคใน การสื่อสารพบว่า ทัวร์ไกด์บางพื้นที่ยังขาดทักษะในการสื่อความหมายและขาดองค์ความรู้ที่ถูกต้อง ส่วนแนวทางการสื่อสารที่เหมาะสมที่สุดนั้นผู้ส่งสารเป็นปัจจัยส าคัญที่สุด กล่าวคือ ต้องเป็นคนในท้องถิ่นที่มี เข้าใจอย่างลึกซึ้ง ถูกต้อง ถ่องแท้ในวิถีวัฒนธรรมของตนเพื่อจะสื่อสารอัตลักษณ์ผ่านช่องทางการสื่อสารได้ อย่างเหมาะสมและมีชีวิตชีวา