การศึกษาการทรุดตัวของผิวดิน จากการทำเหมืองเกลือและเหมืองโพแทซใต้ดินที่ความกว้างของช่องเหมืองต่ำกว่าจุดวิกฤต โดยใช้แบบจำลองเชิงกายภาพในสามมิติ

บทคัดย่อ

แบบจำลองเชิงกายภาพและแบบจำลองเชิงตัวเลขได้นำมาศึกษาเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของโปรไฟล์ฟังก์ชันในการกำหนดโปรไฟล์การทรุดตัวภายใต้สภาวะที่ต่ำกว่าจุดวิกฤติ ชั้นหินปิดทับได้จำลองด้วยส่วนผสมของเจลสังเคราะห์และพาราฟิน คุณสมบัติของเจลและขนาดความกว้างและความลึกของช่องเหมืองที่ใช้ในแบบจำลองสามารถสัมพันธ์กับคุณสมบัติของชั้นหินปิดทับบริเวณเหมืองเกลือและเหมืองโพแทซในหมวดหินมหาสารคามโดยใช้กฎการเปรียบเทียบของขนาด ค่าตรวจวัดจากแบบจำลองทางกายภาพนำมาคำนวณหาค่าการทรุดตัวสูงสุด ค่าความชัน ค่าความเครียดในแนวระนาบและค่ามุมความโค้ง ผลจากแบบจำลองทางกายภาพและแบบจำลองเชิงตัวเลขของช่องเหมืองเดี่ยวในแนวระนาบมีความสอดคล้องกันเป็นอย่างดี โดยพบว่าช่องเหมืองในระดับลึกส่งผลให้ค่าการทรุดตัวและค่าความชันน้อย องค์ประกอบของการทรุดตัวมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่ออัตราส่วนความกว้างต่อความลึกของช่องเหมืองเพิ่มขึ้น ภายใต้ความกว้างของร่องการทรุดตัวที่เท่ากัน ฟังก์ชันตรีโกณมิติสามารถประเมินค่าองค์ประกอบของการทรุดตัวได้ต่ำกว่าแบบจำลองทางกายภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งช่องเหมืองที่มีขนาดเล็ก ฟังก์ชันไฮเปอร์โบลิคให้ค่าการประเมินสูงกว่าแบบจำลองทางกายภาพประมาณร้อยละ 10 และฟังก์ชันเอกซ์โพเนนเชียลสามารถประเมินค่าองค์ประกอบของการทรุดตัวได้ใกล้เคียงกับแบบจำลองทางกายภาพมากที่สุด ซึ่งมีค่าต่ำกว่าแบบจำลองเชิงกายภาพประมาณร้อยละ 5 ในทุกกรณี

คำสำคัญ