Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2566

วัสดุเทอร์โมพลาสติกวัลคาไนซ์จากยางธรรมชาติสำหรับซ่อมแซมถนนแอสฟัลต์และคอนกรีต

อาจารย์ซุลกิฟลี มามะ พ.ศ. 2566

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยมีแนวความคิดที่จะพัฒนาวัสดุซ่อมแชมผิวถนนด้วยวัสดุชนิดใหม่ที่มียางธรรมชาติเป็นองค์ประกอบ ศึกษาการเตรียมวัสดุเทอร์โมพลาสติกซ์ยางธรรมชาติและอัตราส่วนการเบลนด์ระหว่าง หินบด/พอลิเมอร์ พบว่า สามารถเตรียมวัสดุซ่อมแชมผิวถนนจากเทอร์โมพลาสติกยางธรรมชาติ จากการเบลนต์วัสดุพอลิเมอร์ 2 ขนิดคือ เทอร์โมพลาสติกวัลคาไนซ์จาก NR/PE และ เทอร์โมพลาสติกอิลาสโตเมอร์จาก NR/EVA ในสัดส่วน TPV/TPE = 1/4 ส่วน และผสมระหว่างหินบด(ST) และ TPNR พบว่าที่สัดส่วนของพอลิเมอร์ที่มากกว่าครึ่งคือ ST/TPNR = 50/50, 35/65 และ20/80 วัสดุซ่อมแชมฯ สามารถหลอมได้ดีและขึ้นรูปเป็นชิ้นทดสอบเพื่อทดสอบทางวิศวกรรมได้ทดสอบสมบัติทางวิศวกรรมของวัสดุซ่อมแซมฯ พบว่าค่าการไหลของวัสดุซ่อมแชมผิวถนนจากเทอร์โมพลาสติกยางธรรมชาติ มีค่ามากกว่า 16 มิลลิเมตร ซึ่งมากกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดค่าการไหลอยู่ระหว่าง 8-16 มิลลิเมตร ทำการทดสอบการใช้งานจริงโดยใช้ถนนจำลอง โดยเตรียมวัสดุซ่อมแชมผิวถนนจาก ST/TPNR = 35/65 พบว่าวัสดุซ่อมแซมผิวถนนจากTPNR มีการไหลที่ดี อุดรูชำรุดได้ดีสามารถใช้งานได้ง่าย สามารถเทหรือโรยลงบนพื้นผิวถนนที่ชำรุด รู ร่องถนนที่ชำรด ได้โดยตรงโดยไม่ต้องมีการเตรียมวัสดุด้วยการอุ่น หรือให้ความร้อน เมื่อโรยหรือเทวัสดุซ่อมแชมฯ แล้ว ทำการเผาหลอมให้วัสดุซ่อมแซมฯหลอมเข้ากับพื้นผิวที่ชำรุด สามารถเย็นตัวลงและเช็ตได้ทันทีในเวลาประมาณ หลอมให้วัสดุซ่อมแชมฯหลอมเข้ากับพื้นผิวที่ชำรุด สามารถเย็นตัวลงและเช็ตได้ทันทีในเวลาประมาณ 5 นาที วัสดุช่อมแชมฯ มีการเกาะติดกับผิวถนนและรอยชำรุดได้ดี ในการซ่อมแชมผิวถนนที่เสียหายในขั้นที่ 1 และ 2 ไม่พบการหดตัวของวัสดุซ่อมแซมฯจนทำให้เกิดรอยแยกระหว่างพื้นผิวที่ชำรุดกับวัสดซ่อมแซมฯ ฯ พื้นผิวถนนที่ซ่อมแซมด้วยวัสดุซ่อมแชมฯ มีค่าความต้านทานการลื่นไถลเฉลี่ยเท่ากับ 90.48 ซึ่งสามารถใช้กับถนนในกลุ่ม A ในการซ่อมแชมผิวถนนที่เสียหายในขั้นที่ 3 มีการยุบตัวเฉลี่ยประมาณ 4.5% ใน 24 ชั่วโมงแรกหลังจากการนำไปใช้ แต่มีการยุบตัวน้อยลงในระยะเวลาติดตาม 4 เดือน ซึ่งสอดคล้องค่าเสถียรภาพของวัสดุซ่อมแชมฯมีค่าต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้วิเคราะห์ต้นทุน การใช้งานและโอกาสทางการตลาด พบว่าวัสดุซ่อมแชมผิวถนนจากเทอร์โมพลาสติกยางธรรมชาติมีต้นทุนด้านวัตถุดิบที่ต่ำกว่าวัสดุทางการค้า มีน้ำหนักเบา มีลักษณะเป็นเม็ด สามารถเท/โรยลงบนพื้นผิวถนนที่ชำรุดและเผาหลอมด้วยความร้อน วัสดุซ่อมแชมผิวถนนจากเทอร์โมพลาสติกยางธรรมชาติอาจไม่เหมาะสมสำหรับการซ่อมแซมถนนที่มีความเสียหายระดับ 3 ซึ่งต้องมืการรับน้ำหนัก เนื่องจากค่าเสถียรภาพของวัสดุซ่อมแชมผิวถนนจากเทอร์โมพลาสติกยางธรรมชาติมีค่าต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้ แต่ด้วยมีความสามารถในการไหลที่ดีจึงเหมาะสำหรับใช้ในการซ่อมแชมถนนที่ความเสียหายระดับ 1 และ 2 ได้ เพื่อซ่อมแชมผิวถนนและป้องกันการขยายตัวของรอยแตก ในขณะที่ไม่เป็นจุดที่รับแรงกดส่วนใหญ่ของผิวถนน

คำสำคัญ

Natural rubberยางธรรมชาติAsphaltthermoplastic elastomerrepairing materialซ่อมถนนถนนชำรุดเทอร์โมพลาสติกอิลาสโตเมอร์ Damage roadแอลฟัลต์

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

สมบัติทางกลและทางกายภาพของวัสดุเชิงประกอบยางธรรมชาติเทอร์โมพลาสติกและขี้เลื่อยไม้ยางพารา

วิริยะ ทองเรือง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2561

วัสดุเทอร์โมพลาสติกจากยางธรรมชาติสำหรับทาเครื่องหมายบนผิวทาง

อนุวัตร วอลี สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2559

การพัฒนาบล็อกคอนกรีตปูพื้นผสมเศษโพลิยูรีเทนโฟม

อภิวิชญ์ พูลสง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2557

การเตรียมวัสดุเทอร์โมพลาสติกอิลาสโตเมอร์จากเศษยางครัมป์และพลาสติก

ณัฐพงศ์ นิธิอุทัย คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี พ.ศ. 2551

การพัฒนากระเบื้องยางธรรมชาติผสมเศษขยะพลาสติกเอทธิลีนไวนิลอะซิเตทแบบละเอียด

กิตติพงษ์ สุวีโร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2561

การเตรียมแผ่นไม้อัดจากผงขี้เลื่อยไม้ยางพาราผสมพลาสติกรีไซเคิลโดยใช้ยางธรรมชาติเป็นตัวประสาน

อนุวัตร วอลี มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา พ.ศ. 2552

การผลิตกระเบื้องยางจากเส้นใยธรรมชาติผสมยางเครป (ขี้ยาง) เพื่อทดแทนผลิตภัณฑ์แร่ใยหิน

พรชัย ขันทะวงค์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2562

เทอร์โมพลาสติกอิลาสโตเมอร์จากยางรีไซเคิลจากเศษถุงมือยางธรรมชาติกราฟต์มาลิอิกแอนไฮไดร์ดผสมกับพอลิพรอพิลีน

ซีตีไซยีดะห์ สายวารี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2560

โครงการทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพของผิวจราจรที่ทำจากวัสดุผสมด้วยความร้อน

อรสา ธรรมสรางกูร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2555

คุณสมบัติเชิงกลของคอนกรีตผสมเม็ดยางเคลือบพลาสติก

อิทธิพล มีผล มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2561