การต่อยอดภูมิปัญญาท้องถิ่นการจัดการทรัพยากรดินเพื่อป้องกันโรคจุดวงแหวนของระบบการผลิตมะละกอปลอดสารในพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม

บทคัดย่อ

การต่อขอดภูมิปัญญาท้องถิ่นการ จัดการ ทรัพยากรดินเพื่อป้องกัน โรคจุดวงแหวนของ ระบบการผลิตมะละกอปลอดสารในพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาชนิดพืช ปลูกร่วมที่เหมาะสมและสามารถป้องกันโรคจุดวงแหวนในแปลงมะละกอได้ 2. ศึกษาชนิดของ วัสดุคลุมคินที่เหมาะสมและสามารถป้องกัน โรคจุดวงแหวน และ3.ศึกษาปริมาณและคุณภาพ ผลผลิตของมะละกอทั้งผลดิบและผลสุก ทำการวิจัยในช่วงเดือนตุลาคม 2533 ถึง กันยายน 2556 ใน พื้นที่ บ้านบ่อใหญ่ อ. บรบือ จ. มหาสารคาม โดยใช้มะละกอสายพันธุ์ครั่งเนื้อเหลือง วางแผนการ ทคลองแบบ Factorial design in RCBD โดยกำหนดปัจจัยไว้ 2 ระดับ คือ ปัจจัย A ชนิดของวัสดุ คลุมดิน มี 2 ชนิด คือ หญ้าตามธรรมชาติ และ ฟางข้าวแห้ง ปัจจัย B ชนิดของพืชที่ปลูกร่วมแปลง มี 2 ชนิด คือ กล้วยน้ำว้าและน้อยหน่า ผลการวิจัย พบว่า 1.ชนิดของพืชปลูกร่วมและชนิดของวัสดุคลุมดินมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ ต่อปริมาณผลผลิตต่อต้น น้ำหนักผลสดต่อลูก ความแน่นเนื้อ ความหนาเนื้อ ปริมาณของแข็งที่ ละลาขน้ำได้ การเกิดโรคและระดับการเกิดโรค ส่วนขนาดผลต่อลูก จำนวนเมล็ดต่อผลและ เปอร์เซ็นต์ช่องว่างภายในผลไม่มีความแตกต่างทางสถิติ ชนิดของพืชที่มีความเหมาะสมต่อการ ส่งเสริมการเจริญเดิบโตของมะละกอคือ กล้วน้ำว้ามหสารคาม 2.ชนิดของพืชปลูกร่วมที่สามารถทนทานต่อการเข้าทำลายของโรคใบจุดวงแหวนคือ น้อยหน่า ส่วนชนิดของวัสดุคลุมคินที่เหมาะสมคือ ฟางข้าวแห้ง 3. การทดสอบความเหมาะสมต่อการบริ โภคผลดิบ ของผู้นิยมบริ โภคส้มตำและเจ้าของร้าน ส้มตำในพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม โดยสุ่มเก็บแบบสอบถามจาก ผู้บริโภคส้มตำและเจ้าของร้าน ส้มตำ จำนวน รจ คน พบว่า ผู้บริโภคส่วนใหญ่ 90 * เห็นว่าน้ำหนักของผลมีความเหมาะสมมาก 90 % เห็นว่าสีเนื้อของผลมีความเหมาะสมมาก 94 % เห็นว่าความสะดวกในการปอกเปลือกผลมี ความเหมาะสมมาก 88 *% เห็นว่าเนื้อสัมผัสมีความเหมาะสมมาก 90 % เห็นว่ารสชาติของเส้น มะละกอคิบมีความเหมาะสมมาก 85 %. เห็นว่าความกรอบของเนื้อมีความเหมาะสมมาก 99 % เห็นว่ารสชาติของสัมตำมีความเหมาะสมมาก

คำสำคัญ