รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556

การศึกษาพัฒนาระบบพยากรณ์ สภาวะอากาศชั้นบน ช่วยในการตัดสินใจในการปฏิบัติการฝนหลวง กรณีศึกษา: ภาคกลางของประเทศไทย

ฉันติ เดชโยธิน กรมฝนหลวงและการบินเกษตร พ.ศ. 2556

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

โครงการศึกษาพัฒนาระบบพยากรณ์สภาวะอากาศชั้นบนช่วยในการตัดสินใจปฏิบัติการ ฝนหลวง กรณีศึกษา : ภาคกลาง นี้ เป็นการศึกษาสภาพอากาศชั้นบนของพื้นที่ภาคกลางของ ประเทศไทย จากข้อมูลการตรวจสภาพอากาศชั้นบนด้วยวิทยุหยั่งอากาศที่ ระดับความสูงจากผิว พื้นจนถึงระดับความสูงมากกว่า 10 กิโลเมตร ข้อมูลการตรวจวัดกลุ่มฝนด้วยเรดาร์พร้อมจำแนก คุณสมบัติกลุ่มฝนด้วยโปรแกรม TITAN และข้อมูลปริมาณฝนจากถั่งวัดน้ำฝน เพื่อทำการสร้าง แบบจำลองการพยากรณ์ศักยภาพการทำฝนเมฆอุ่น (Warm Cloud Seeding Potential) โดยใช้ ชื่อว่า Central Thailand Cumulus Model (CTCM) ซึ่งอ้างอิงและพัฒนามาจากแบบจำลอง GPCM (Great Plain Cumulus Model) และ NTCM (Northern Thailand Cumulus Model) ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน แต่ได้มีการศึกษาปรับปรุงและทวนสอบด้วยวิธีทางสถิติต่างๆ ด้วยการคัดเลือกตัวแปร สภาพอากาศที่เหมาะสมสำหรับใช้ในการพยากรณ์ แะแบ่งช่วงข้อมูลในการศึกษาออกเป็น 2 ช่วง ได้แก่ข้อมูลฝึกสอน (Training Data)สำหรับการสร้างแบบจำลองอ้างอิงและข้อมูลทดสอบ (Test Data) ใช้สำหรับทดสอบแบบอ้างอิง จากการคัดเลือกตัวแปรสภาพอากาศที่เหมาะสมด้วยการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (Correlation Coefficient) กับตัวแปรจากเรดาร์ตรวจอากาศและถังวัดน้ำฝน ได้ตัวแปรสภาพ อากาศในช่วงนอกฤดูฝน จำนวน 27 ตัวแปร ในช่วงฤดูฝน 11 ตัวแปร และใช้ตัวแปรการสังเกต จากการตรวจวัดด้วยเรตาร์ตรวจอากาศและถังวัดน้ำฝน เพื่อใช้ในการประเมินการพยากรณ์ แบ่ง เป็นช่วงนอกฤดูฝน 3 ตัวแปร และช่วงฤดูฝน 3 ตัวแปร ด้วยการแบ่งระดับการพยากรณ์และการ สังเกตเป็น 3 ระดับ คือ ระดับดี (Good), ระดับป่านกลาง (Moderate) และระดับไม่ดี (Poor) การทดสอบความถูกต้องของการพยากรณ์แบบจำลอง CTCM พบว่าในช่วงนอกฤดูฝน แบบจำลอง CTCM มีเปอร์เซ็นต์การพยากรณ์ถูกต้องเท่กับแบบจำลอง GPCM โดยมีค่าเฉลี่ยเท่า กันคือ 71% ส่วนในช่วงฤดูฝนแบบจำลอง (TCM มีเปอร์เซ็นต์การพยากรณ์เฉลี่ยถูกต้องมากกว่า แบบจำลอง GPCM คือ 499 และ 28% ตามลำดับ และการวัดทักษะการพยากรณ์ของแบบ จำลอง CTCM และ GPCM ด้วย Skill score พบว่าแบบจำลอง CTCM มีทักษะในการพยากรณ์ สูงมากกว่าแบบจำลอง GPCM

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาพัฒนาระบบพยากรณ์สภาวะอากาศชั้นบน ช่วยในการตัดสินใจในการปฏิบัติการฝนหลวงกรณีศึกษา: ภาคตะวันออกของประเทศไทย

ฉันติ เดชโยธิน กรมฝนหลวงและการบินเกษตร พ.ศ. 2557

พัฒนาระบบพยากรณ์สภาวะอากาศชั้นบนช่วยการตัดสินใจในการปฏิบัติการฝนหลวง

ฉันติ เดชโยธิน กรมฝนหลวงและการบินเกษตร พ.ศ. 2555

การพัฒนาระบบพยากรณ์อากาศและโอกาสความสำเร็จในการปฏิบัติการฝนหลวง กรณีศึกษา : แบบจำลองการตัดสินใจเชิงบูรณาการในการทำฝนบริเวณประเทศไทยตอนบน

วีระศักดิ์ อุดมโชค มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2553

การวิเคราะห์พื้นที่ที่มีศักยภาพต่อการดัดแปรสภาพอากาศ โดยใช้ข้อมูลจากแบบจำลองสภาพอากาศเชิงตัวเลข กรณีศึกษา: ภาคตะวันออกของประเทศไทย

สราวุธ อาทยะกุล กรมฝนหลวงและการบินเกษตร พ.ศ. 2565

ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลก ต่อฝนสูงสุดที่อาจเป็นไปได้ของพื้นที่ภาคเหนือ ของประเทศไทย

วชิร สามวัง กรมชลประทาน พ.ศ. 2559

การวิเคราะห์และสังเคราะห์รูปแบบการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศในประเทศไทยและการจัดทำระบบเผยแพร่ข้อมูลการคาดการณ์ภูมิอากาศระยะยาว

อานนท์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ศูนย์ความรู้เฉพาะด้านศูนย์จัดการความรู้ด้านการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ พ.ศ. 2554

แบบจำลองเชิงพื้นที่ค่าสุดขีดวางนัยทั่วไปเพื่อศึกษาปริมาณน้ำฝนสูงสุดของประเทศไทย

ปิยภัทร บุษบาบดินทร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2561

การพัฒนาศักยภาพการวิจัยด้านแบบจำลองภูมิอากาศท้องถิ่น และการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศของประเทศไทย

จิรสรณ์ สันติสิริสมบูรณ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2560

โครงการ การพยากรณ์ฝนล่วงหน้าในคาบเวลาฤดูกาลสำหรับประเทศไทยโดยใช้การวิเคราะห์เชิงสถิติของความเชื่อมโยงระยะไกลในระบบมหาสมุทรกับบรรยากาศ

ปัทมา สิงหรักษ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559

การวิเคราะห์ความน่าจะเป็นสำหรับอุณหภูมิสูงสุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย

มนชยา เจียงประดิษฐ์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2561