การผันแปรของความหมายของวัสดุกับวัตถุในงานศิลปะ

บทคัดย่อ

“แก้ว” เป็นคำเรียกทั้งที่เป็นวัสดุและวัตถุทับซ้อนในคำเดียวกัน และมีความหมายแตกต่างกันตามบริบทของการสื่อสาร แก้วอาจหมายถึงวัสดุชนิดหนึ่งที่มีความโปร่งใส โปร่งแสง และทึบแสง หรือหมายถึงวัตถุที่ทำจากแก้ว เช่น แผ่นกระจก ภาชนะใส่น้ำ คุณสมบัติของแก้วเอื้อให้เกิดความหมายสองนัยยะ คุณลักษณะที่โดดเด่นจะยังคงอยู่เมื่อนำแก้วมาผลิตสิ่งของ การนำแก้วมาใช้ในงานสร้างสรรค์ทางศิลปะจะคงความหมายสองนัยไว้ หรืออาจใช้ประโยชน์จากความเป็นวัตถุหรือวัสดุอย่างใดอย่างหนึ่ง และยังทำให้แก้วกลายเป็นวัตถุทางศิลปะอีกด้วย การแปรเปลี่ยนสถานะของแก้วในทางศิลปะนำมาสู่โจทย์ของการศึกษาความผกผันรูปและความหมาย การศึกษานี้มุ่งทำความเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างความเป็นวัสดุและวัตถุของแก้ว มีการทดลองตรวจสอบแก้วบนเงื่อนไขและปัจจัยแวดล้อมต่าง ๆ รวมถึงพื้นที่และบริบทแวดล้อมที่มีผลต่อการเห็น มีการเทียบเคียงผลการทดลองกับแนวคิดทางปรัชญา ทฤษฎีทางศิลปะ และผลงานของศิลปินกรณีศึกษา เพื่อใช้เป็นแนวทางของการสร้างสรรค์งานศิลปะการสร้างสรรค์ของโครงการนี้ใช้คุณสมบัติพิเศษของแก้วในการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางกายภาพและรูปทรง การกลืนกลายเข้ากับสิ่งแวดล้อมอย่างแนบเนียนและความสัมพันธ์กับการมองเห็น ในการตรวจสอบความผกผันของสถานะของแก้วและความเป็นไปได้ในการนำมาใช้ทางสร้างสรรค์ การค้นคว้านี้ยังตรวจสอบความเป็นไปได้ในการใช้รูปลักษณ์ ภาพ หรือภาพแทน และ วัสดุอื่นร่วมกับวัสดุแก้ว เพื่อสร้างงานศิลปะที่มีความหมายปลายเปิด และอาจเชื่อมโยงกับประสบการณ์ของผู้ชม ซึ่งนำไปสู่การทำความเข้าใจโลกของวัตถุ การเกิดความหมายทางศิลปะ และการรับประสบการณ์ทางสุนทรียะ

คำสำคัญ