รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
ไฮโดรเจลเชิงฟังก์ชันบรรจุเคอร์คิวมินในรูปนาโนสำหรับการรักษาแผล
ประสพชัย พัฒน์โรจนโสภณ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
<p>บาดแผลที่เกิดจากบาดเจ็บหรือการผ่าตัดส่งผลกระทบต่อคนจำนวนมากทั่วโลก งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาระบบไฮโดรเจลเพื่อนำสารเคอร์คิวมินสำหรับการรักษาแผล นาโนเคอร์คิวมิน (นาโนซัสเพนชันและลิโปโซม) ถูกพัฒนาเพื่อเพิ่มความสามารถในการละลายและดูดซึมของเคอร์คิวมิน มีการพัฒนาและปรับปรุงไฮโดรเจลที่บรรจุนาโนเคอร์คิวมินสองชนิด ได้แก่ ไฮโดรเจลที่บรรจุเคอร์คิวมินนาโนซัสเพนชัน (Cur-NSs) และ ไฮโดรเจลที่บรรจุเคอร์คิวมินลิโปโซม โดยใช้โปรแกรมออกแบบการทดลอง(Design Expert?) และพัฒนาไฮโดรเจลจากโพลิเมอร์เพื่อบรรจุนาโนเคอร์คิวมิน จากการพัฒนาพบว่าไฮโดรเจลมีประสิทธิภาพในการบรรจุ Cur-NSs ในไฮโดรเจลได้ดี และสามารถควบคุมการปลดปล่อย Cur อย่างต่อเนื่องยาวนาน และยังมีความเข้ากันได้กับชีวภาพและมีประสิทธิภาพในการรักษาแผลในสัตว์ทดลอง นอกจากนี้พบว่าลิโปโซมที่บรรจุ Cur (CUR-L) และบรรจุไว้ในเจลไฮโดรเจล HA/PVA/PNVP-ITA มีสมบัติทางเคมีและกายภาพที่ดี และสามารถควบคุมการปลดปล่อย Cur จากไฮโดรเจลเป็นไปตามรูปแบบของ Higuchi และการทดลองในสัตว์แสดงให้เห็นถึงการฟื้นฟูบาดแผลที่รวดเร็ว โดยภาพรวมแล้ว ระบบไฮโดรเจลที่พัฒนาขึ้นทั้งสองรูปแบบเป็นระบบที่น่าสนใจสำหรับการส่งสาร Cur สำหรับการรักษาแผล ซึ่งอาจช่วยเพิ่มการละลายและการดูดซึมที่ดีขึ้น สามารถควบคุมการปลดปล่อยยาสู่แผลอย่างต่อเนื่อง ความเข้ากันได้กับชีวภาพ และมีประสิทธิภาพในการรักษาแผล</p>
คำสำคัญ
CurcuminWound healingไฮโดรเจลwoundliposomeherbal extractHydrogelsnanosuspensionการรักษาแผลลิโพโซมclick reactionwoundhealingเคอคูมินยาแขวนตะกอนนาโน
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ไฮโดรเจลซ่อมแซมตัวเองแบบฉีดจากไคโตซานดัดแปรที่มีสารสกัดสมุนไพรสำหรับการรักษาบาดแผล
อรวรรณ สุวรรณทอง มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2566 การพัฒนาแผ่นเส้นใยนาโนผสมสารสกัดมังคุดเพื่อใช้รักษาแผล
ปราณีต โอปณะโสภิต มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2557 การพัฒนาวัสดุนาโนเพื่อใช้ในทางการแพทย์
กอบวุฒิ รุจิจนากุล ภาควิชาฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552 การศึกษาและพัฒนาการเคลือบผิวสเตนเลสด้วยไททาเนียมไดออกไซด์ระดับนาโนด้วยเทคนิครีแอคทีฟ แมกนีตรอนสปัตเตอริงสำหรับประยุกต์ใช้ทางการแพทย์
วิโรจน์ บุญอำนวยวิทยา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2553 การพัฒนาวัสดุนาโน เพื่อใช้เป็นวัสดุฝังในทางการแพทย์
กอบวุฒิ รุจิจนากุล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552 การพัฒนาวัสดุนาโนเพื่อใช้ในทางการแพทย์ ระยะที่ 1
กอบวุฒิ รุจิจนากุล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2551 กล กายภาพ และชีวสมบัติของโครงเนื้อเยื่อ จากวัสดุประกอบนาโนของไฮยารูโรแนน-เจลาตินที่เสริมแรง ด้วยผลึกนาโนของอัลฟ่าไคติน
พิชญ์ ศุภผล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2552 การผลิตแผ่นมาร์สหน้าเพื่อใช้เป็นเวชภัณฑ์บำบัดแผลและดูแลผิวหน้าจากเซริซินโดยใช้น้ำยางธรรมชาติเป็นวัตถุประสาน และเพิ่มประสิทธิภาพในการสมานแผลโดยการเติมเส้นใยนาโนของไคติน
รัตนา รุจิรวนิช จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 การดูแลบาดแผลผู้ป่วยในยุคไทยแลนด์ 4.0 ด้วยนาโนเทคโนโลยี
กัลยา ประไพนพ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2560 โครงการพัฒนาอนุภาคระดับนาโนจากสารโพอลิไฮดรอกซีบิวทิวเรทให้เป็นตัวส่งถ่ายยาเพื่อใช้ใน การบำบัดโรคมะเร็งด้วยวิธีโฟโต้ไดนามิกเทราปี
ณัฏฐวี เนียมศิริ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2556