รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561

ฤทธิ์ของสารสกัดเมล็ดลำไยเถาในการเหนี่ยวนำเอนไซม์ควิโนนรีดักเตสในเซลล์ Hepa1c1c-7

วิริยา นิตย์ธีรานนท์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2561

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการเหนี่ยวนำเอนไซม์ quinone reductase (QR) ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่สามารถขับพิษออกจากร่างกาย (detoxification) ในเซลล์มะเร็งตับชนิด Hepa1c1c-7 จากสารสกัดเมล็ดลำไยเถาโดยการสกัดอย่างหยาบด้วยวิธี Sequential extraction ด้วยตัวทำละลายเอทิลอะซิเตท เอทานอล และน้ำ โดยมี % yield เท่ากับ 6.02?1.12, 3.42?0.89 และ 20.32?1.26 ตามลำดับ จากการวิเคราะห์ปริมาณกลุ่มสารอาหารของเมล็ดลำไยเถา (proximate analysis) พบว่ามีค่าความชื้นเท่ากับ 5.2% เถ้า 2.3% ไขมัน 7.7% โปรตีน 15.9% กากใย 4.8% และคาร์โบไฮเดรตเท่ากับ 64% จากการทดลองพบว่าสารสกัดเมล็ดลำไยเถาด้วยน้ำมีค่าความเข้มข้นที่ใช้เหนี่ยวนำเอนไซม์ QR เป็น 2 เท่า (CD value) เท่ากับ 389.8?64.5 ?g/ml ในเซลล์มะเร็งตับ Hepa1c1c-7 ส่วนสารสกัดจากเอทิลอะซิเตท และเอทานอล ไม่สามารถเหนี่ยวนำให้เกิดการสร้างเอนไซม์ QR ได้ และสารสำคัญที่ค้นพบในสารสกัดเมล็ดลำไยเถาด้วยน้ำด้วยวิธีการ HPLC ได้แก่ กรดแกลลิก การทดลองครั้งนี้แสดงถึงความสามารถในการเหนี่ยวนำเอนไซม์ quinone reductase ของสารสกัดเมล็ดลำไยเถาที่มีความเป็นไปได้ในการนำไปใช้ประโยชน์เป็นอาหารเสริม หรือผลิตภัณฑ์อาหารเพื่อสุขภาพ

คำสำคัญ

2Bioactive compoundsสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพLongan seedphase II enzymesquinone reductaseเมล็ดลำไยเถาเอนไซม์ควิโนนรีดักเตสเอนไซม์เฟส

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การจำแนกและวิเคราะห์โมเลกุลร่วมของกลัยพิแคน-3 บนผิวเซลล์มะเร็งตับเฉพาะเลี้ยงชนิด HepG2 เพื่อพัฒนาทางเลือกใหม่สำหรับการรักษามะเร็งตับชนิด เฮพาโตเซลลูล่าร์ คาร์ซิโนมา

รศ.ดร. ปรียานาถ วงศ์จันทร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

ผลของสารสกัดกวาวเครือต่อการทำงานของเอนไซม์ไซโตโครมพี 450 ในไมโครโซมจากตับหนู

เบญจภรณ์ เศรษฐบุปผา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2553

ผลของสารสกัดใบชะพลูต่อหนูทดลองและเซลล์ตับเพาะเลี้ยงที่ถูกเหนี่ยวนำให้เซลล์ตับได้รับการบาดเจ็บจากแอทานอล

กาญจนา แปงจิตต์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2561

การศึกษาการควบคุมการแสดงออกของยีนไพรูเวทคาร์บอกซิเลซในเซลล์ตับ

ศราวุฒิ จิตรภักดี มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2554

ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและฤทธิ์ผลของกรดกาเฟอิกและอนุพันธ์ในการเหนี่ยวนำเอนไซม์เฟส 2 เพื่อป้องกันมะเร็งตับ

ไพฑูรย์ ณรงค์ชัย คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553

การควบคุมการแสดงออกของยีนไพรูเวทคาร์บอกซิเลซในเซลล์ตับ

ศราวุฒิ จิตรภักดี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2554

ผลของสารประกอบเชิงซ้อนโอลิโกเมอริค โปรแอนโทรซัยยานิดินจากสารสกัดเปลือกหุ้มเมล็ดมะขามต่อการเกิดมะเร็งตับในระยะเริ่มต้นและกลไกที่เกี่ยวข้องกับระบบป้องกันอนุมูลอิสระ

รวิวรรณ (พัวธนาโชคชัย) วงศ์ภูมิชัย คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553

ผลของสารยับยั้งเอนโดไซโทซิสต่อประสิทธิภาพการถ่ายโอนยีนด้วยไคโตซาน/พอลิแอลอาร์จินีน/ดีเอ็นเอคอมเพล็กซ์ในเซลล์ HeLa

อวยพร อภิรักษ์อร่ามวง มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2556

ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและฤทธิ์ผลของกรดกรดกาเฟอิกและอนุพันธ์ในการเหนี่ยวนำเอนไซม์เฟส 2 เพื่อป้องกันมะเร็งตับ

ไพฑูรย์ ณรงค์ชัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553

ผลของพลัมบาจินและสารสกัดเจตมูลเพลิงแดงต่อการควบคุมการแสดงออกและสมรรถนะของเอนไซม์ไซโตโครม พี 450 ในเซลล์มะเร็งตับ HepG2 ของมนุษย์และในตับหนูถีบจักร