รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561
แนวทางในการพัฒนาอุตสาหกรรมไมซ์เพื่อการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันอย่างยั่งยืนของไมซ์ซิตี้เมืองพัทยา
ธนัฏฐ์ตฤณ บุนนาค มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาอิทธิพลของการตลาดแบบปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ที่มีต่อศักยภาพของอุตสาหกรรมไมซ์ในการรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้ของพัทยา (2) ศึกษาอิทธิพลของระบบ ISO 20121 ที่มีต่อศักยภาพของอุตสาหกรรมไมซ์ในการรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้ของพัทยา (3) ศึกษาอิทธิพลของคุณภาพบริการที่มีต่อศักยภาพของอุตสาหกรรมไมซ์ในการรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้ของพัทยา (4) ศึกษาอิทธิพลของศักยภาพของอุตสาหกรรมไมซ์ในการรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้ของพัทยาต่อการท่องเที่ยวซ้ำ กลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวกลุ่มไมซ์ที่มาท่องเที่ยวในพัทยาทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ การเก็บข้อมูลใช้การสุ่มตัวอย่างแบบไม่ใช่ความน่าจะเป็น (Non-Probability Sampling) ด้วยขนาดตัวอย่าง 400 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสอบถาม หาผลลัพธ์ด้วยการหาค่าร้อยละ Simple Regression Analysis และ Multiple Linear Regression ผลการศึกษาพบว่า (1) การตลาดแบบปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ (E-word of mouth) การนำเอาระบบ ISO 20121 มาใช้ และคุณภาพบริการมีอิทธิพลต่อศักยภาพของอุตสาหกรรมไมซ์ในการรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้เมืองพัทยา (2) ศักยภาพของอุตสาหกรรมไมซ์ในการรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้เมืองพัทยามีอิทธิพลต่อการท่องเที่ยวซ้ำ (3) คุณภาพบริการส่งผลต่อศักยภาพของอุตสาหกรรมไมซ์ในการรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้เมืองพัทยามากที่สุด ตามมาด้วยการตลาดแบบปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ และการนำเอาระบบ ISO 20121 มาใช้
คำสำคัญ
Competitive AdvantageMICE Industryอุตสาหกรรมไมซ์MICE Cityการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันอย่างยั่งยืนไมซ์ซิตี้
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัย เรื่อง แนวทางในการพัฒนาอุตสาหกรรมไมซ์เพื่อการสร้างความ ได้เปรียบทางการแข่งขันอย่างยั่งยืนของไมซ์ซิตี้เมืองพัทยา
ธนัฎฐ์ตฤณ บุนนาค มหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตสระแก้ว พ.ศ. 2561 การพัฒนานวัตกรรมการตลาด การตลาดดิจิทัลและการสร้างตราเมือง/ตราผลิตภัณฑ์ผ่านการมีส่วนร่วมสร้างคุณค่าจากการฝึกอบรมบุคลากรและผู้ประกอบการชุมชน โดยใช้หลักเศรษฐกิจพอเพียงอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษากลุ่มจังหวัดภาคตะวันออก (ชลบุรี ระยอง จันทบุรี ตราด)
จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2564 การพัฒนานวัตกรรมเพื่อการเพิ่มมูลค่าและขีดความสามารถในการแข่งขันยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผ้าทอไทยพวนในจังหวัดลพบุรี
สุธาสินี ศิริโภคาภิรมย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี พ.ศ. 2560 ตัวแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ เพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันตอบรับต่อ AEC ของกลุ่มผลิตภัณฑ์ชุมชนและวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดฉะเชิงเทรา, ชลบุรี และระยอง
จารุต ฐิติวร มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ พ.ศ. 2561 แนวทางการพัฒนาศักยภาพทางการแข่งขันของสหกรณ์นครเชียงราย จำกัด
ณภัทร ทิพย์ศรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2563 การศึกษาวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อพัฒนาเมืองพัทยาสู่ประชาคมอาเซียน
พัชรินทร์ เหสกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ พ.ศ. 2560 การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมสำหรับผลิตภัณฑ์ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและลดความเหลื่อมล้ำทางสังคมสู่การพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก
วัฒน์ พลอยศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2564 แนวทางในการพัฒนาเมืองไมซ์ด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ สภาวะแวดล้อมอุตสาหกรรม
กันหา พฤทธิ์พงศกร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี พะเยา พ.ศ. 2563 ศักยภาพของอุตสาหกรรมสนับสนุนในการผลักดันจังหวัดกระบี่สู่ฮาลาล ฮับของประเทศไทย
วีระศักดิ์ ตุลยาพร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2555 การวิเคราะห์ศักยภาพและพัฒนากลยุทธ์การตลาดสำหรับอุตสาหกรรมไมซ์ ในจังหวัดเชียงใหม่เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
กนกวรรณ อู่ทองทรัพย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2561