การศึกษาระบบการปลูกพืชร่วมเพื่อพืชอาหารสัตว์อินทรีย์และสมุนไพร
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบระบบการปลูกพืชร่วมแบบพึงพาและวิเคราะห์การเจริญเติบโต ผลผลิต องค์ประกอบทางโภชนะในพืชอาหารสัตว์อินทรีย์ และปริมาณสารสำคัญในสมุนไพร ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการปลูกพืชร่วมระหว่างพืชอาหารสัตว์อินทรีย์และสมุนไพร จำนวนใบและน้ำหนักผลผลิตสดขมิ้นที่ระยะปลูกที่ 100 ซม. และวิธีการแบบการปลูกแบบ 90 องศา มีจำนวนใบและน้ำหนักสดมากกว่าที่ระยะปลูกที่ 30 ซม. และวิธีการแบบการปลูกแบบ 45 องศา (P>0.05) ส่วนปริมาณสารเคอร์คูมินในขมิ้นมีความแตกต่างทางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและได้รับอิทธิพลร่วมระหว่างปัจจัยจากระยะปลูกและวิธีการแบบการปลูกด้วย กระชายดำระยะปลูกและวิธีการรูปแบบการปลูกส่งผลให้จำนวนหน่อและน้ำหนักผลผลิตสดกระชายดำมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนปริมาณ ฟลาโวนอยด์ในกระชายดำมีความแตกต่างทางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและได้รับอิทธิพลร่วมระหว่างปัจจัยจากระยะปลูกและวิธีการแบบการปลูก การเจริญเติบโตของหญ้าเนเปียร์พันธุ์ปากช่อง 1 ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ ส่วนคุณค่าทางโภชนะ อาทิ ความชื้น เถ้า โปรตีน เยื่อใยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และโปรตีน เยื่อใย ได้รับอิทธิพลร่วมระหว่างปัจจัยเช่นกัน ซึ่งปัจจัยการให้ร่มเงาของหญ้าเนเปียร์พันธุ์ปากช่อง 1 แก่พืชสมุนไพรที่ปลูกร่วมทำให้เกิดความแตกต่างด้านการเจริญเติบโตและผลผลิต