การพัฒนาระบบเตือนภัยน้ำท่วมสำหรับเกษตรกรในพื้นที่ลุ่มต่ำ กรณีศึกษาโครงการบางระกำโมเดล
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการนี้มีวัตถุประสงค์หลักในการพัฒนาระบบเซนเซอร์เพื่อตรวจวัดระดับน้ำ และพัฒนากล้องวงจรปิด เพื่อตรวจสอบระดับน้ำในพื้นที่ลุ่มต่ำโครงการบางระกำโมเดล โดยการพัฒนาระบบดังกล่าวใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (Internet of Things: IoTs) เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการแจ้งเตือนเกษตรกรและประชาชนทืี่อยู่ในพื้นที่ โดยนำไปติดตั้งกระจายในพื้นที่โครงการบางระกำโมเดลจำนวน 10 สถานี แบ่งตามพื้นที่รับน้ำย่อยภายในพื้นที่โครงการ เครื่องมือที่พัฒนาขึ้นเป็นอุปกรณ์ต้นทุนต่ำประกอบด้วยเซนเซอร์อัลตร้าโซนิคเป็นหลักในการตรวจวัดระดับน้ำ สำหรับกล้องวงจรปิดพัฒนาขึ้นจากบอร์ดคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กราสเบอรี่พายที่สามารถเขียนโปรแกรมเพื่อประมวลผลข้อมูลภาพต่างๆ ได้ในโครงการนี้ได้ทำการพัฒนาอัลกอริทึมในการประเมินระดับน้ำจากภาพถ่าย ซึ่งสามารถทำงานได้ดีสามารถตรวจวัดระดับน้าได้แม่นยำในระดับหนึ่ง โดยใช้งบประมาณสถานีละประมาณ 35,000 บาท แต่สามารถตรวจวัดระดับน้ำท่วมได้อย่างแม่นยำ ข้อมูลและภาพทั้งหมดที่ตรวจวัดจากเซนเซอร์แต่ละสถานีจะถูกส่งไปยังระบบฐานข้อมูลในเครื่องคอมพิวเตอร์แม่ข่าย เพื่อนำไปใช้ในการนำเสนอข้อมูลบนเว็บแอปพลิเคชันและแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนต่อไป ภายในเครื่องคอมพิวเตอร์แม่ข่าย ผู้วิจัยได้พัฒนาโปรแกรมอัตโนมัติเพื่อสร้างแผนที่น้ำท่วมที่สามารถแสดงความลึกของน้ำจากข้อมูลระดับน้ำแบบใกล้เวลาจริง พร้อมทั้งคำนวณขนาดพื้นที่น้ำท่วมและปริมาตร น้ำท่วมขังในแต่ละพื้นที่รับน้ำย่อยอีกด้วย ผลการดำเนินการพบว่าเซนเซอร์ส่วนใหญ่ทำงานได้เป็นอย่างดีสามารถส่งข้อมูลเข้าสู่ระบบได้ครบถ้วนตั้งแต่น้ำเริ่มท่วม น้ำท่วมสูงสุด และน้ำลดลงจนถึงสภาวะปกติมีบางสถานีที่ปริมาณน้ำมากจนทำให้อุปกรณ์เสียหาย ทำให้ผู้วิจัยต้องไปเก็บเครื่องมือเพื่อป้องกันความเสียหายจากน้ำที่ท่วมเซนเซอร์มีบางสถานีที่หยุดทำงานเนื่องจากอุปกรณ์ภายในสถานีเสื่อมและเสียหาย จากข้อมูลพบว่าหลังจากการปล่อยน้าเข้าสู่ทุ่งบางระกำโมเดล แต่ละสถานีจะมีรูปแบบการเพิ่มระดับของน้ำที่แตกต่างกัน ได้แก่ ระยะเวลาที่น้ำเริ่มท่วมพื้นที่ระยะเวลาที่น้ำเริ่มท่วมสูงสุด ช่วงเวลาที่น้ำเริ่มลดจนเข้าสู่ภาวะปกติข้อมูลเหล่านี้สามารถใช้เป็นข้อมูลเตือนภัยให้กับ เกษตรกรในปีต่อไปเพื่อจะได้เตรียมตัวรับมือและเตรียมการเพาะปลูกหลังน้ำลดได้เป็นอย่างดี งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของอุปกรณ์อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งต้นทุนต่ำที่สามารถทำงานทดแทนอุปกรณ์ที่มีราคาแพง เมื่อมีการจัดเก็บข้อมูลที่ส่งเข้าสู่ระบบก็สามารถนำมาใช้ในการแสดงผลบน เว็บแอปพลิเคชันและแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนแบบใกล้เวลาจริง เกษตรกรในพื้นที่สามารถเข้าถึงข้อมูลระดับน้ำ ตรวจสอบพื้นที่น้ำท่วมและสามารถตรวจสอบภาพถ่าย ระดับน้ำท่วมเสาสต๊าฟเพื่อความมั่นใจได้อีกด้วย รวมถึงสามารถค้นคืนเพื่อตรวจสอบย้อนหลังได้อีกด้วย ในขณะที่เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องสามารถใช้ชุดอุปกรณ์โปรแกรมอัตโนมัติและข้อมูลเหล่านี้ในการบริหารจัดการน้ำได้มีประสิทธิภาพมากขึ้นในอนาคต