Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การวิจัยและพัฒนาการปรับตัวของระบบการผลิตข้าวภายใต้พื้นที่ที่ประสบภัยแล้ง

นิตยา รื่นสุข กรมการข้าว พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

จากปี พ.ศ. 2558 ประเทศไทยประสบปัญหาภัยแล้งอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง ซึ่งมีแนวโน้ม ที่จะทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นในอนาคต แนวทางการจัดการพื้นที่เกษตรที่เสี่ยงภัยแล้ง เป็นการบริหารจัดการปัจจัยที่เป็นสาเหตุและส่งผลกระทบภัยแล้ง ความชื้นในดินเป็นดัชนีชี้วัดที่สำคัญในพื้นที่การเกษตร ความชื้นในดินนี้มีความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับหลายปัจจัย ได้แก่ ปริมาณน้ำฝน แหล่งน้ำชลประทาน สมบัติทางกายภาพของดิน การประยุกต์ใช้ดาวเทียมสำรวจความชื้นในดินเพื่อการผลิตข้าวในพื้นที่ประสบภัยแล้ง เป็นการนำข้อมูลดิน ข้อมูลสภาพภูมิอากาศ และข้อมูลสารสนเทศทางการเกษตรอื่น ที่ได้จากดาวเทียมสำรวจ ประกอบไปด้วย ค่าความชื้นในดินจากดาวเทียม GCOM-W1, ค่าดัชนีพืชพรรณ (Normalized Difference Vegetation Index, NDVI) จากดาวเทียม Sentinel-1, Sentinel-2 และ Landsat-8 และดาวเทียม MODIS16 สำหรับวัดค่าคายระเหยจริงของพืช (Evapotranspiration data) มาวิเคราะห์ข้อมูล (Data Analysis) และประมวลผลว่าพื้นที่นั้นมีความเสี่ยงที่เกิดผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของข้าวหรือไม่ มีความรุนแรงในระดับใดที่ส่งผลต่อระดับผลิตข้าว โดยผลทดสอบ ความแม่นยำของชุดข้อมูลดาวเทียมสำรวจความชื้นในดินเปรียบเทียบกับชุดข้อมูลอ้างอิง ที่ตรวจวัด จากสถานีภาคพื้นดินของสำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (GISTDA) พบว่า ข้อมูลความชื้นในดินที่ได้จากดาวเทียมและข้อมูลการตรวจวัดจากสถานีภาคพื้นดินมีความใกล้เคียงกัน เมื่อได้นำคำแนะนำช่วงเวลาการเพาะปลูกที่เหมาะสมจากระบบฐานข้อมูลพยากรณ์และเตือนภัยพื้นที่ประสบภัยทางการเกษตร มาประยุกต์ใช้ในการวางแผนการผลิตข้าวร่วมกับการใช้เทคโนโลยีการเกษตรแม่นยำและองค์ความรู้ด้านข้าวที่เหมาะสมในแต่ละพื้นที่ ทำให้สามารถระบุพื้นที่ที่มีความเสี่ยงและได้รับผลกระทบจากภัยแล้ง และส่งเสริมให้มีการใช้เทคโนโลยีในการปรับตัวของระบบการผลิตข้าวภายใต้พื้นที่แล้งซ้ำซาก เป็นเทคโนโลยีการปรับตัวที่เหมาะสม เกษตรกรสามารถนำไปปฏิบัติได้ในพื้นที่ภัยแล้งครอบคลุมพื้นที่กว่า 30,000 ไร่ ทั่วประเทศ

คำสำคัญ

Riceข้าวForecastingการพยากรณ์ภัยแล้งrice production systemระบบการผลิตข้าวtechnology deploymentการปรับใช้เทคโนโลยีdrought prone area.

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การวิจัยและพัฒนาการปรับตัวของระบบการผลิตข้าวภายใต้พื้นที่ที่ประสบภัยแล้ง

นิตยา รื่นสุข กรมการข้าว พ.ศ. 2564

ระบบติดตามและประเมินการบริหารจัดการภัยแล้งของประเทศไทย

พงษ์ศักดิ์ สุทธินนท์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2565

โครงการพัฒนาและผลิตท่อนพันธุ์สะอาดนำร่องเพื่อช่วยเหลือเกษตรกรในภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ธนพล ไชยแสน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การวิจัยและพัฒนาระบบการปลูกพืชอย่างยั่งยืนในพื้นที่เสี่ยงภัย

สมชาย บุญประดับ กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2559

โครงการประเมินพื้นที่เสี่ยงภัยแล้งและความเสียหายของพืชเกษตรรายแปลงด้วยเทคโนโลยีภูมิสารสนเทศ

วรนุช จันทร์สุริย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ดรรชนีความแห้งแล้งสำหรับประเทศไทย 2555

วิรัช วรานุจิตต์ สำนักพัฒนาอุตุนิยมวิทยา พ.ศ. 2555

การคาดประมาณการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศในพื้นที่อ่อนไหวต่อการผลิตข้าวของประเทศไทยในอนาคต

จิรสรณ์ สันติสิริสมบูรณ์ กรมการข้าว พ.ศ. 2564

ผลการเพิ่มของคาร์บอนไดออกไซด์และสภาวะเครียดแล้งที่มีต่อการสังเคราะห์ด้วยแสงและผลผลิตของข้าว

ฤทัยรัตน์ โพธิ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2559

การศึกษาหลักการนำน้ำทิ้งจากภาคอุตสาหกรรมไปใช้ประโยชน์ในภาคการเกษตร กรณีศึกษา อุตสาหกรรมปาล์มน้ำมัน และ อุตสาหกรรมแป้งมันสำปะหลัง

พิลาณี ไวถนอมสัตย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

ระบบพยากรณ์ปริมาณผลผลิตทุเรียนพันธุ์หมอนทองบนพื้นฐานปัจจัยเด่นของข้อมูลทางสภาพภูมิอากาศ

ไพฑูรย์ ศรีนิล มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561