สมบัติเชิงกายภาพกลและเชิงความร้อนของจีโอพอลิเมอร์โฟมคอนกรีต

บทคัดย่อ

ส่วนที่ 1 งานวิจัยได้การเตรียมจีโอพอลิเมอร์มอร์ตาร์โดยใช้เถ้าลอยคลาสซี และทรายสองชนิดคือทรายคัดขนาด (GS) และทรายแม่น้ำ (RS) โดยเทียบกับจีโอพอลิเมอร์ที่ไม่มีการเติมทราย (P-GFs) การศึกษาผลของสารกำเนิดฟอง (Al, 0.1-0.3%) พบว่าเมื่อปริมาณสารกำเนิดฟองเพิ่มมากขึ้นมอร์ตาร์ยังมีค่าความแข็งแรงอัดไม่เปลี่ยนแปลงมากนักเนื่องจากทรายที่อยู่ในมอร์ตาร์ช่วยต้านการพองของฟอง ค่าความแข็งแรงอัดของมอร์ตาร์ที่มี 0.2% Al อยู่ที่ 2.86 MPa (RS) และ 3.28 MPa (GS) ในขณะที่ P-GFs มีค่า 0.31 MPa ความพยายามปรับปรุงการกระจายตัวของรูพรุนให้สม่ำเสมอโดยใช้น้ำยาล้างจาน พบว่าทำให้ค่าความแข็งแรงอัดลดลง หลังจากนำมอร์ตาร์ไปเผาที่ 200?C - 1000?C มอร์ตาร์มีค่าความแข็งแรงอัดลดลง 25-35% โดยไม่มีการแตกสลายของมอร์ตาร์ การวัดการต้านทานอุณหภูมิสูงที่ 1000?C เป็นเวลา 30 นาที พบว่า อุณหภูมิในด้านที่ไม่โดนความร้อนของแผ่นจีโอพอลิเมอร์ สามารถคงอุณหภูมิที่ 400-450?C มอร์ตาร์นี้จึงเหมาะสมที่จะนำไปใช้เป็นแผ่นกันไฟได้ ส่วนที่ 2 งานวิจัยได้การเตรียมจีโอพอลิเมอร์มอร์ตาร์โดยใช้เถ้าลอยคลาสซีและทรายทรายแม่น้ำ (GFM) สำหรับใช้ในการเป็นวัสดุดูดซับสารเมธิลีนบลู โดยใช้กระบวนการกระตุ้นด้วยแสง ในขั้นแรกเป็นการทดสอบความสามารถและสมรรถนะในการดูดซับสารเมธิลีนบลู โดยใช้ GFM ปริมาณต่างๆกัน (10, 20, 50, 80, and 100 g/L) การทดลองพบว่าความสามารถในการดูดซับสารเมธิลีนบลูเพิ่มขึ้นเป็นเส้นตรง ในขณะที่สมรรถนะในการดูดซับสารเมธิลีนบลูลดลงอย่างชี้กำลัง เมื่อเพิ่มปริมาณ GFM ความสามารถในการดูดซับสารเมธิลีนบลูมีค่า ~100 % ที่ปริมาณ GFM เป็น 50, 80, and 100 g/L สาร GFM สามารถนำกลับมาใช้ใหม่อีก 5 รอบได้โดยไม่ต้องรีเจนเนอเรต โดยที่ความสามารถในการดูดซับสารเมธิลีนบลูลดลงเหลือประมาณ 70 % ในรอบที่ 5 ผู้วิจัยได้พบายามที่จะทรีต GFM ด้วยกรด hydrochloric (HCl) และกรด phosphoric (H3PO4) พบว่าไม่ประสบผลสำเร็จ ความสามารถในการดูดซับสารเมธิลีนมีค่าลดลงหลังการบำบัด

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ