การพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ กลุ่มวิสาหกิจชุมชน เย็บผ้าและศิลปะประดิษฐ์จากผ้า ตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ชื่อเรื่อง : การพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ กลุ่มวิสาหกิจชุมชน เย็บผ้าและศิลปะประดิษฐ์จากผ้า ตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย ผู้วิจัย : มัลลิกา จงจิตต์ กฤตพร ชูเส้ง เกชา ลาวงษาพ.ศ. : 2563บทคัดย่องานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ กลุ่มวิสาหกิจชุมชน เย็บผ้าและศิลปะประดิษฐ์จากผ้า ตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย โดยมีวัตถุประสงค์ ศึกษารูปแบบเครื่องประกอบการแต่งกายสตรี ออกแบบและพัฒนารูปแบบเครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ พัฒนาเครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนเย็บผ้าและศิลปะประดิษฐ์จากผ้า ตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย ให้เกิดรูปแบบผลิตภัณฑ์ที่ทันสมัย ใช้งานได้จริงในชีวิตประจำวันอย่างมีประสิทธิภาพ และถ่ายทอดเทคโนโลยีการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ รูปแบบต่าง ๆ ให้กับผู้สนใจหรือผู้ประกอบการประเภทสิ่งทอในจังหวัดสุโขทัย เพื่อพัฒนาและส่งเสริมสินค้าเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของชุมชนต่อไป สรุปผลการวิจัยได้ดังนี้1. ออกแบบและพัฒนารูปแบบเครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ ให้เกิดรูปแบบผลิตภัณฑ์ที่ทันสมัย ใช้งานได้จริงในชีวิตประจำวันอย่างมีประสิทธิภาพ คณะผู้วิจัยออกแบบผลิตภัณฑ์เครื่องประกอบการแต่งกาย โดยมีความคิดจากการใช้ศิลปะวัฒนธรรมรวมกับการใช้ประโยชน์จากเศษผ้าเหลือใช้ จากกระบวนการออกแบบให้เกิดผลิตภัณฑ์ที่มีความร่วมสมัย ดูทันสมัย เหมาะสมกับเพศและอายุของผู้ใช้งาน รวมถึงโอกาสการใช้งานผลิตภัณฑ์อีกด้วย ซึ่งชุมชนสามารถทำและเกิดรายได้แก่ชุมชนอีกทางหนึ่ง ในงานวิจัยนี้ มีการพัฒนารูปแบบเครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ อนุรักษ์ศิลปะไทย ซึ่งชุมชนสามารถทำและเกิดรายได้แก่ชุมชน โดยออกแบบและพัฒนาตัดเย็บเป็นผลิตภัณฑ์ต้นแบบ เสื้อคลุม หมวก กระเป๋า และรองเท้า จำนวน 4 ผลิตภัณฑ์ๆ ละ 5 ต้นแบบ รวมทั้งสิ้น 20 ต้นแบบ และคัดเลือกประเภทละ 1 ต้นแบบ เพื่อนำไปถ่ายทอด2. ถ่ายทอดเทคโนโลยีการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้กลุ่มวิสาหกิจชุมชน เย็บผ้าและศิลปะประดิษฐ์จากผ้า ตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย ดำเนินการถ่ายทอดความรู้ โดยจัดอบรมเชิงปฏิบัติการภาคทฤษฎี และ ภาคปฏิบัติระยะเวลาในการถ่ายทอดความรู้ จำนวน 2 วัน ผู้เข้าร่วมโครงการ จำนวน 30 คน ระหว่างวันที่ 6 – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ณ กลุ่มวิสาหกิจชุมชน เย็บผ้าและศิลปะประดิษฐ์จากผ้า ตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย ผู้เข้าร่วมโครงการได้รับความรู้เกี่ยวกับการเรื่องการแปรรูปเศษผ้า เรียนรู้ กระบวนการพัฒนาผลิตภัณฑ์การออกแบบและตัดเย็บ ผู้เข้าอบรม ลงมือปฏิบัติการและพัฒนาผลิตภัณฑ์ ตามที่ทางนักวิจัยได้จัดเตรียมอุปกรณ์ไว้ และประเมินผลโดยใช้แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เข้ารับการอบรม มีวิทยากรจำนวน 3 ท่าน ผู้ช่วยศาสตราจารย์เสาวลักษณ์ คงคาฉุยฉาย อาจารย์กฤตพร ชูเส้ง และอาจารย์มัลลิกา จงจิตต์ 3. ความพึงพอใจต่อหลักสูตรถ่ายทอดเทคโนโลยีการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องประกอบการแต่งกายสตรีจากเศษผ้าทอเหลือใช้ 1) ข้อมูลทั่วไปของกลุ่มเป้าหมาย เพศหญิง คิดเป็นร้อยละ 100.00 อายุ ส่วนใหญ่ อายุ 41-50 ปี คิดเป็นร้อยละ 50.00 การศึกษาระดับมัธยมศึกษา คิดเป็นร้อยละ 63.33 เป็นแม่บ้าน คิดเป็นร้อยละ 33.33 รายได้ต่อเดือนอยู่ที่ 5,000-10,000 บาท ร้อยละ 33.33 ประสบการณ์ด้านการตัดเย็บเสื้อผ้าและเครื่องประกอบการแต่งกาย ส่วนใหญ่เคยทำจำหน่ายเป็นอาชีพเสริม คิดเป็นร้อยละ 73.33 2) สอบถามความพึงพอใจของผู้เข้ารับการอบรม เป็นข้อคำถามที่สอบถามถึงความพึงพอใจเกี่ยวกับหลักสูตร โดยแบ่งออกเป็น 6 ด้าน คือ ด้านเนื้อหาสาระของหลักสูตร ด้านการออกแบบ ด้านวิทยากร ด้านวัสดุอุปกรณ์ ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก และด้านคุณค่าและประโยชน์ใช้สอย พบว่ากลุ่มเป้าหมาย ส่วนใหญ่มีความพึงพอใจมากที่สุด ในทุกด้านคำสำคัญ : เครื่องประกอบการแต่งกายสตรี เศษผ้าเหลือใช้