Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2554

การช่วยลดภาวะโลกร้อนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชน จังหวัดชุมพร ระนองและสุราษฎร์ธานี

อาธิ ครูศากยวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2554

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ การวิจัยเรื่องการช่วยลดภาวะโลกร้อนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนจังหวัดชุมพร ระนองและสุราษฎร์ธานี วัตถุประสงค์ทำการศึกษาระดับการช่วยลดภาวะโลกร้อน เปรียบเทียบการช่วยลดภาวะโลกร้อน การหาความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนบุคคลกับการช่วยลดภาวะโลกร้อนและศึกษาปัญหาอุปสรรครวมถึงแนวทางการช่วยลดภาวะโลกร้อนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนจังหวัดชุมพร ระนองและสุราษฎร์ธานี กลุ่มตัวอย่างเป็นประชาชนหลากหลายอาชีพที่ทำงานหรืออาศัยอยู่ในสามจังหวัดข้างต้น ทำการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม 1,200 ตัวอย่างและแบบสัมภาษณ์ 90 ตัวอย่าง จาก 20 อำเภอ 40 ตำบลและ 40 หมู่บ้าน สถิติที่ใช้ประกอบด้วยค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมุติฐานและเปรียบเทียบด้วยค่าไคสแควร์ T-test และ F-test ผลการวิจัยมีดังนี้ ประชาชนจังหวัดชุมพร ระนองและสุราษฎร์ธานีมีการช่วยลดภาวะโลกร้อนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในภาพรวมทั้งห้ามิติอยู่ในระดับมากอันดับหนึ่งประกอบด้วยมิติด้านจิตใจ อันดับสองมิติด้านทรัพยากรธรรมชาติ อันดับสามมิติด้านสังคม อันดับสี่มิติด้านเทคโนโลยีและอันดับห้ามิติด้านเศรษฐกิจตามลำดับ โดยประชาชนจังหวัดระนองช่วยลดภาวะโลกร้อนมากกว่าจังหวัดชุมพรและจังหวัดสุราษฎร์ธานี การเปรียบเทียบพบว่าประชาชนทั้งสามจังหวัดมีการช่วยลดภาวะโลกร้อนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไม่แตกต่างกันในสามมิติจากทั้งหมดห้ามิติประกอบด้วยมิติด้านจิตใจ มิติด้านสังคมและมิติด้านเศรษฐกิจ ส่วนมิติด้านเทคโนโลยีและมิติด้านทรัพยากรธรรมชาติ ประชาชนทั้งสามจังหวัดมีการช่วยลดภาวะโลกร้อนในลักษณะที่แตกต่างกัน ผลเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธีของตูกีในมิติด้านเทคโนโลยีและมิติด้านทรัพยากรธรรมชาติ พบว่าค่าเฉลี่ยของจังหวัดระนองแตกต่างจากค่าเฉลี่ยของจังหวัดสุราษฎร์ธานีทั้งสองมิติ การทดสอบความสัมพันธ์ปัจจัยส่วนบุคคลกับการช่วยลดภาวะโลกร้อนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนจังหวัดชุมพร ระนองและสุราษฎร์ธานีพบว่า เพศ ระดับการศึกษา อาชีพและขนาดการถือครองที่ดินมีความสัมพันธ์กับการช่วยลดภาวะโลกร้อน ส่วนปัจจัยด้านอายุ การนับถือศาสนา สถานภาพการสมรส จำนวนสมาชิกในครัวเรือน ระดับรายได้ การเป็นสมาชิก ชมรม องค์กรและภูมิลำเนา ไม่มีความสัมพันธ์กับการช่วยลดภาวะโลกร้อนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ข้อเสนอแนะรัฐบาล ผู้ประกอบการ องค์กร สมาคม มูลนิธิ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องและประชาชน ทุกภาคส่วน ควรร่วมมืออย่างจริงจัง ประชาสัมพันธ์ ส่งเสริม สนับสนุนทุกวิถีทางในการช่วยกันลดภาวะโลกร้อนด้วยการหันมาใช้พลังงานหมุนเวียนประเภทลม น้ำ แสงอาทิตย์ ความร้อนใต้พิภพและก๊าซธรรมชาติ

คำสำคัญ

เศรษฐกิจพอเพียงภาวะโลกร้อนสุราษฎร์ธานีจังหวัดชุมพรระนอง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาการบริหารจัดการภาครัฐเพื่อลดความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของเมืองนครราชสีมา ภายใต้การกำหนดนโยบาย การสื่อสาร และการศึกษา เพื่อความอยู่ดีมีสุขอย่างยั่งยืน.

วรัชยา เชื้อจันทึก มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2564

การศึกษาพฤติกรรมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเพื่อลดภาวะโลกร้อนของประชาชนในตำบลท่าม่วง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

ศักดิ์ศรี สืบสิงห์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2562

ทัศนคติของประชาชนในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนในการมีส่วนร่วมลดสภาวะโลกร้อน กรณีศึกษา : จังหวัดสกลนคร นครพนมและมุกดาหาร

พุทธชาติ ทองโคตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561

การวิจัยและพัฒนาเพื่อจัดการปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนในพื้นที่อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่

ภาคภูมิ รัตน์จิรานุกูล มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

การพัฒนารูปแบบนโยบายการบริหารจัดการภัยพิบัติเพื่อลดความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของเมืองนครราชสีมา

วรัชยา เชื้อจันทึก มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2564

การนำแนวพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้พัฒนาเศรษฐกิจบริเวณกลุ่มจังหวัดชุมพร ระนอง และสุราษฎร์ธานี

นายอาธิ ครูศากยวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2551

ความสัมพันธ์ระหว่าง ความรู้ ความตระหนักเเละพฤติกรรมการลดภาวะโลกร้อนของนักศึกษาวิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี

ประภาพร ชุลีลัง พ.ศ. 2560

การบริหารจัดการภัยแล้งและการพัฒนาศักยภาพชุมชนเข้มแข็งอย่างยั่งยืน ด้วยวิจัยและนวัตกรรม

วิรัช วทัญญู สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การศึกษาและสำรวจแนวปฏิบัติที่ดีในการมีส่วนร่วมเพื่อลดปัญหาภาวะโลกร้อนของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

อิสรี รอดทัศนา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2554

การจัดการชุมชนเพื่อเปลี่ยนแปลงทัศนคติมายึดหลักเศรษฐกิจพอเพียง ต.หนองแม่นา อ.เขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์

วิญญู พันธ์โต มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2559