การพัฒนาระบบบริการการส่งเสริมสุขภาพต่อพฤติกรรมความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยโรคจิตเภท

บทคัดย่อ

ชื่อเรื่องวิจัย การพัฒนาและผลของโปรแกรมส่งเสริมความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยโรคจิตเภทชื่อผู้วิจัย ณัฏฐพัชร สุนทโรวิทย์ อัญชลี วิจิตรปัญญา เบ็ญจา นิ่มนวล ปาณิสรา อินทร์กันทุม วัชรินทร์ เสาะเห็มบทคัดย่อ วัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและทดสอบโปรแกรมส่งเสริมความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยโรคจิตเภท และ 2) เพื่อเปรียบเทียบโปรแกรมส่งเสริมความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยโรคจิตเภทกับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ วิธีการศึกษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา ประกอบด้วย ขั้นตอนการวิเคราะห์สถานการณ์ การพัฒนาโปรแกรมฯ และการทดสอบประสิทธิผลของโปรแกรมฯ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยจิตเภทเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า จำนวน 50 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมฯ จำนวน 25 คนและกลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ จำนวน 25 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมส่งเสริมความร่วมมือในการรักษาด้วยยา 2) แบบประเมินพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพต่อความร่วมมือในการรักษาด้วยยา และ 3) แบบประเมินการยอมรับโปรแกรมส่งเสริมความร่วมมือในการรักษาด้วยยา ซึ่งเครื่องมือทุกชุดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 7 คน และทดสอบความเชื่อมั่นได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคของเครื่องมือ ลำดับที่ 3 เท่ากับ .97 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย การทดสอบของฟิชเชอร์การทดสอบไคสแควร์ สถิติทีชนิดที่เป็นอิสระต่อกัน และสถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนเมื่อมีการวัดซ้ำ ผลการศึกษา 1. โปรแกรมส่งเสริมความร่วมมือในการรักษาด้วยยาของผู้ป่วยโรคจิตเภท ประกอบด้วย 6 กิจกรรม ดำเนินกิจกรรมแบบกลุ่มบำบัดในโรงพยาบาล ระยะเวลา 1 สัปดาห์ ค่าความสอดคล้องระหว่างเนื้อหากิจกรรมและวัตถุประสงค์ (Item Objective Congruence : IOC) เท่ากับ 1 และผลการยอมรับโปรแกรมส่งเสริมความร่วมมือในการรักษาด้วยยา ระดับมาก - มากที่สุด ร้อยละ 87.76 2. ผลการวิเคราะห์ด้วยสถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนเมื่อมีการวัดซ้ำ พบว่าคะแนนพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพต่อความร่วมมือในการรักษาด้วยยา ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) และมีความแตกต่างกันระหว่างระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลองทันที และระยะติดตามผล 1 เดือน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบพหุคูณ พบว่า คะแนนพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพต่อความร่วมมือในการรักษาด้วยยา ในระยะหลังการทดลองทันที และระยะติดตามผล 1 เดือนเพิ่มขึ้นมากกว่า ในระยะก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) สรุป โปรแกรมฯ มีผลให้พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพต่อความร่วมมือในการรักษาด้วยยาเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น จึงน่าจะเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของการบำบัดการพยาบาลที่จะนำไปใช้ในระบบบริการผู้ป่วยจิตเภท คำสำคัญ พฤติกรรมความร่วมมือในการรักษาด้วยยา ผู้ป่วยโรคจิตเภท

คำสำคัญ

ระดับความพร้อมของโครงการ