Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2552

การวิจัยสเตรปโตคอคคัสซูอิส เพื่อสุขอนามัยของผู้บริโภคและสนับสนุนการส่งออกสินค้าปศุสัตว์

นางพรเพ็ญ พัฒนโสภณ กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2552

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

เชื้อ Streptococcus suis (S. suis) โดยเฉพาะ S. suis type 2 จัดเป็นโรคติดต่อระหว่างสัตว์ และคนซึ่งมีรายงานผู้ป่วยทั่วโลก S. suis ก่อโรคที่สำคัญในสุกรแต่สามารถพบเชื้อได้ในทางเดินหายใจ ส่วนต้นและต่อมทอนซิลของสุกรปกติ การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ที่จะทราบสภาวะการพบเชื้อ S. suis โดยเฉพาะ S. suis type 2 ในสุกรปกติและผู้เลี้ยง โดยทำการเก็บตัวอย่างจากฟาร์มสุกร มาตรฐานและโรงฆ่าใน 6 จังหวัดในเขตภาคตะวันออก เขตสำนักสุขศาสตร์และสุขอนามัย (สสอ.) ที่ 2 และ 5 จังหวัดในภาคตะวันตกเขต สสอ. 7 รวม 40 ฟาร์ม 10 โรงฆ่าซึ่งครอบคลุมแหล่งเลี้ยงสุกรที่ใหญ่ ที่สุดของประเทศ ทำการเพาะแยกเชื้อและวินิจฉัยเชื้อโดยวิธีทดสอบทางชีวเคมี และ polymerase chain reaction (PCR) โดยใช้ไพรเมอร์ที่จำเพาะต่อ 16S rRNA เพื่อตรวจหา S. suis และใช้ capsular genes สำหรับตรวจหา S. suis type 2 ตรวจยืนยันทางซีรัมวิทยาด้วยแอนติซีรัมที่จำเพาะต่อ S. suis type 1 และ 2 ด้วยวิธี precipitation ใน capillary tubes ร่วมกับ slide agglutination ผลการศึกษา ตัวอย่างจากสุกรทั้งหมด 1,427 ตัวอย่าง ประกอบดัวยตัวอย่าง swab จมูกจากลูกสุกร 395 ตัวอย่าง สุกรขุน 390 ตัวอย่าง แม่สุกร 405 ตัวอย่าง ต่อมทอนซิลสุกรจากโรงฆ่า 237 ตัวอย่าง พบเชื้อ S. suis ในลูกสุกรและสุกรขุนใกล้เคียงกันคือ 33.4% และ 35.6% ตามลำดับ ในขณะที่พบในสุกรในโรงฆ่า และ แม่สุกร 14.3% และ 10.1% ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบระหว่างสองเขต พบเชื้อ S. suis ในเขตสสอ. 2 น้อยกว่า สสอ. 7 ในทุกช่วงอายุทั้งในลูกสุกร (25.1% และ 41.5%) สุกรขุน (28.9% และ 43%) และแม่ สุกร ((8.3% และ 12%) ส่วนสุกรในโรงฆ่าพบใกล้เคียงกัน (14.3% และ 14.4%) ในขณะที่ไม่พบเชื้อ S. suis ใน swab คอของผู้เลี้ยงทั้งหมด 183 ตัวอย่าง ผลการตรวจหาเชื้อ S. suis type 2 พบ 0.3%, และ 0.5% ของตัวอย่างจากลูกสุกรและสุกรขุนตามลำดับแต่ไม่พบในสุกรจากโรงฆ่าและแม่สุกร เชื้อ S. suis ไวต่อยา amoxicillin + clavulanic acid (96.8%), amoxicillin (89.7%), cephalothin (89.1%) และ ampicillin (66.5%) การศึกษานี้บ่งชี้ว่าสุกรปกติในเขต สสอ. 2 และ 7 มีอัตราการเป็นพาหะต่อ S. suis ค่อนข้าง สูงโดยเฉพาะในลูกสุกร และสุกรขุนแต่เป็นพาหะต่อ S. suis type 2 ในระดับต่ำ

คำสำคัญ

Public healthlivestock productionSterptococcus suis

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาลักษณะทางพันธุกรรมและกลไกการก่อโรคของเชื้อ Streptococcus suis ซีโรไทป์ 2 สายพันธุ์ที่แยกได้จากผู้ติดเชื้อในเขตภาคเหนือของประเทศไทย

หทัยรัตน์ ธนัญชัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561

โครงการศึกษาทางระบาดวิทยาโรคติดเชื้อสเตร็พโตค็อคคัส ซูอิส

ธีรศักดิ์ ชักนำ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2551

ปัจจัยโน้มนำต่อการเกิดโรคติดเชื้อ Streptococcus suis ในจังหวัดลำพูน

เจริญ สิทธิโรจน์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552

การตรวจหา Suilysin และโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับความรุนแรงของ เชื้อสเตรปโตคอคคัส ซูอิส ที่แยกได้จากสุกรป่วย สุกรปกติที่เป็นพาหะของโรคและคนที่เกี่ยวข้องโดยใช้เทคนิค PCR

นางพรเพ็ญ พัฒนโสภณ กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2552

สัณฐานวิทยาและพยาธิสภาพของปรสิตบางชนิดในพื้นที่ อพ.สธ.

มาลินี ฉัตรมงคลกุล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2556

การพัฒนาการตรวจหา เชื้อสเตรปโตคอคคัส ซูอิส และยีนที่จำเพาะต่อ ซีโรไทป์โดยใช้เทคนิค multiplex PCR

อภัสรา วรราช กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2552

ประสิทธิภาพของเชื้อ Streptomyces philanthi ในการควบคุมโรคที่เกิดจากเชื้อราของใบถั่วฝักยาว (Vigna sesquipedalis) โดยชีววิธี

ปรารถนา อัตตะมณี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2557

ระบาดวิทยาและลักษณะทางคลินิกของผู้ป่วยติดเชื้อ Streptococcus suis ในจังหวัดนครพนม ในช่วงปี พ.ศ. 2549-2558

สุทธิชัย นักผูก พ.ศ. 2559

การรับรู้และพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อ Streptococcus suis ในผู้ที่ดื่มสุรา อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่

ทิพย์วัลย์ อุ่นนันกาศ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2551

การพิสูจน์น้ำลายโดยการตรวจเชื้อ Streptococcus salivarius เปรียบเทียบกับการตรวจสอบเอนไซม์อะไมเลสโดยเครื่องอัตโนมัติ

เขม ศรีภิรมย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553