รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564
นวัตกรรมการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้น้ำโดยระบบน้ำหยดและมินิสปริงเกอร์ เพื่อการเกษตรของเกษตรกร อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์
บรรเจิด สอนสุภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2564 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษานวัตกรรมการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้น้ำโดยระบบน้ำหยดและมินิสปริงเกอร์เพื่อการเกษตรของเกษตรกร อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ มี วัตถุประสงค์หลัก 2 ข้อ คือ เพื่อศึกษาปริมาณการใช้น้ำระบบน้ำหยดและมินิสปริงเกอร์ในการปลูกผัก และสร้างนวัตกรรมการใช้น้ำอย่างมีประสิทธิภาพสำหรับครัวเรือนและชุมชน ดำเนินการศึกษาวิจัยในพื้นที่ของเกษตรกรที่ผ่านการคัดเลือกจำนวน 4 คน ใน 3 ตำบล ซึ่งมีการปลูกผักคนละรูปแบบ และเก็บข้อมูลปริมาณการใช้น้ำรดผัก เป็นเวลา 30 วัน ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าเกษตรกรใช้น้ำในการปลูกผักโดยการรดน้ำผ่านสายยางมีปริมาณการใช้น้ำเฉลี่ย 2,800 ลิตร/วัน การปรับเปลี่ยนมาเป็นการให้น้ำแบบระบบน้ำหยด มีปริมาณการใช้น้ำเฉลี่ย 1,000 ลิตร/วัน คิดเป็นร้อยละการใช้น้ำแบบใหม่เท่ากับ 35.71 การให้น้ำระบบมินิสปริงเกอร์มีปริมาณการใช้น้ำเฉลี่ย 600 ลิตร/วัน คิดเป็นร้อยละการใช้น้ำแบบใหม่เท่ากับ 26.18 การสร้างนวัตกรรมระบบเปิดปิดน้ำด้วยมือถือ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้น้ำระบบมินิสปริงเกอร์ โดยติดตั้งระบบควบคุมน้ำอัตโนมัติผ่านมือถือ และใช้โซลินอยด์วาล์วไฟฟ้าเป็นตัวควบคุมการจ่ายน้ำ ทำให้การรดน้ำผักมีความง่ายมากขึ้น คำสำคัญ : นวัตกรรมการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้น้ำ ระบบน้ำหยด มินิสปริงเกอร์
คำสำคัญ
ระบบน้ำหยดdrip irrigation systemsmini sprinklersมินิสปริงเกอร์
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
โครงการวิจัยย่อยที่ 2 นวัตกรรมระบบน้ำหยดผ่านระบบ Line Notify ของเกษตรกรต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตข้าวพื้นเมือง
เลิศภูมิ จันทรเพ็ญกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2564 การถ่ายทอดเทคโนโลยีระบบน้ำหยดในการปลูกมันสำปะหลัง กรณีศึกษา ตำบลรางบัว อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี
วรากร รัตนอารีกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2559 การพัฒนานวัตกรรมการจัดการน้ำเพื่อเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรของพืชฤดูแล้งในพื้นที่ บ้านนางอย ตำบลเต่างอย อำเภอเต่างอย จังหวัดสกลนคร
สราวุฒิ บุญเกิดรัมย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 การพัฒนาระบบบริหารการจัดการน้ำโดยระบบน้ำหยดเพื่อการปลูกข้าวพันธุ์พื้นเมืองในสภาวะความแห้งแล้งอย่างยั่งยืน
วนิดา สำราญรัมย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2564 การศึกษาเปรียบเทียบการให้น้ำแบบประหยัดสำหรับนาข้าว จังหวัดสุพรรณบุรี กรณีศึกษาสายพันธุ์ข้าว กข.41
ชวกร ริ้วตระกูลไพบูลย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 โครงการวิจัยทดสอบและพัฒนาระบบการจัดการน้ำในสวนลำไย
เกรียงศักดิ์ นักผูก กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2556 การพัฒนานวัตกรรมสนับสนุนการจัดการน้ำทางการเกษตรเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของชุมชนในเขตพื้นที่รับน้ำ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
สาลินันท์ บุญมี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2563 การขับเคลื่อนงานพัฒนาแหล่งน้ำและบริหารจัดการน้ำของกรมชลประทาน
ประพิศ จันทร์มา พ.ศ. 2563 การศึกษานวัตกรรมการบริหารจัดการน้ำเพื่อการเกษตรโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น : วิเคราะห์โครงการ “ประปานา”อำเภอบึงบูรพ์ จังหวัดศรีสะเกษ
ศิรพณ โพธิอาภา มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ พ.ศ. 2558 ประสิทธิภาพของพืชน้ำเศรษฐกิจในการบำบัดน้ำเสียจากการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแบบหนาแน่นแบบไม่ทิ้งของเสียออกจากฟาร์ม
สุภาวดี โกยดุลย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2559