กำกับดูแลความปลอดภัยการจัดการกากกัมมันตรังสีในอุตสาหกรรมเศษโลหะ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
เนื่องจากอุบัติเหตุจากการประกอบธุรกิจด้านอุตสาหกรรมเศษโลหะ ทำให้เกิดการผลิตภัณฑ์เศษโลหะที่ปนเปื้อนวัสดุกัมมันตรังสีเพิ่มปริมาณมากขึ้นจนเกินกำลังการขจัดกากกัมมันตรังสีโดยผู้ประกอบการเองและการจัดการกากกัมมันตรังสีโดยภาครัฐบาล งานวิจัยนี้ภายใต้การดำเนินงานของสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติซึ่งเป็นผู้กำกับดูแลความปลอดภัยทางรังสีจึงค้นหาแนวทางการแก้ปัญหาดังกล่าว โดยทดลองนำกากกัมมันตรังสีผสมกับมอร์ตา (ปูนซีเมนต์ ทราย น้ำกลั่น) เพื่อหาปริมาณส่วนผสมที่เหมาะสมในการผลิตเป็นคอนกรีตฐานราก นอกจากนี้ยังได้ทำการทดสอบความปลอดภัยทางรังสีของตัวอย่างที่ได้อีกทางหนึ่งด้วย ผลการทดลองพบว่า สูตรกากที่ 5 ซึ่งประกอบด้วยปริมาณปูนซีเมนต์ 500 กรัม ทราย 687.5 กรัม น้ำกลั่น 200 กรัม และ กากกัมมันตรังสี 723.8 กรัม จะทำให้ค่าการต้านทานแรงอัดของตัวอย่าง มีค่า 36.97 ksc ซึ่งมากกว่าค่าการต้านทานแรงอัดของสูตรชุดควบคุม อยู่ร้อยละ 20 หมายความว่า สามารถนำสัดส่วนการผสมระหว่างมอร์ตาและกากกัมมันตรังสีนี้ ไปพัฒนาเป็นคอนกรีตสำหรับงานก่อสร้างฐานรากได้ สำหรับการทดสอบความปลอดภัยทางรังสี พบว่า ตัวอย่างจากสูตรกากที่ 5 มีค่ากัมมันตภาพรังสีจำเพาะ (Specific Activity) 1.512 + 0.195 Bq/mg (1,512 + 0.195 Bq/g) และน้ำที่แช่ตัวอย่างสูตรกากที่ 5 มีค่ากัมมันตภาพรังสีจำเพาะ 0.855 + 0.200 Bq/mg (855 + 0.200 Bq/g) ซึ่งมากกว่าระดับค่ากัมมันตภาพจากเกณฑ์การยกเว้น (exempt activity concentrations) ในเอกสาร Radiation Protection and Safety of Radiation Sources: International Basic, Safety Standards, General Safety Requirements Part 3 (GSR Part 3) ค่าเท่ากับ 0.1 Bq/g นอกจากนี้ ค่าการนำไฟฟ้าของสูตรกาก 5 ก็ยังมีค่าเกือบสูงสุด ซึ่งหมายถึง มีปริมาณเกลือ Cs-137 ที่ละลายอยู่ในน้ำมากกว่าสูตรอื่น ๆ ดังนั้น ยังคงจำเป็นต้องพัฒนางานวิจัยเพื่อค้นหาสูตรการผสมมอร์ตาและกากกัมมันตรังสีเพื่อให้ได้สูตรที่สามารถพัฒนานำไปทำคอนกรีตฐานรากและมีความปลอดภัยทางรังสีมากขึ้น โดยอาจเลือกใช้การเพิ่มปริมาตรของปูนซีเมนต์ ทราย และน้ำ แทนการลดปริมาตรของกากกัมมันตรังสี แต่ทั้งนี้จำเป็นต้องตรวจสอบค่าความต้านทานแรงอัดอีกครั้งหนึ่ง และต้องหาวิธีการลดการชะล้างของเกลือ Cs-137 เพื่อไม่ให้เกิดการปนเปื้อนในน้ำจนกลายเป็นกากกัมมันตรังสี และเพิ่มโอกาสในการเกิดสนิมของโครงสร้างงานฐานรากต่อไป